1 00:00:00,600 --> 00:00:03,600 ‫کیگتسو-ساما، اومدم دنبالتون. 2 00:00:03,980 --> 00:00:07,150 ندیمه‌ی خاندان شو لی‌لی 3 00:00:04,900 --> 00:00:07,230 ‫یه لباس ساده‌ی سرخِ رنگ‌‌پریده... 4 00:00:07,230 --> 00:00:11,940 دوشیزه‌ی خاندان شو شو کیگتسو (روح ریرین) 5 00:00:07,770 --> 00:00:09,730 ‫باید ندیمه‌ی خاندان شو باشه. 6 00:00:09,820 --> 00:00:11,940 ‫یعنی یه ندیمه‌ی رتبه پایینه؟ 7 00:00:12,610 --> 00:00:17,580 ‫بانوی عالی‌رتبه دستور دادن ‫که توی نقل‌مکانتون بهتون کمک کنم. 8 00:00:17,660 --> 00:00:18,950 ‫نقل‌مکان؟ 9 00:00:19,450 --> 00:00:23,120 ‫ایشون فرمودن کسی که توی اندرونی قصر بلوا به پا کرده... 10 00:00:23,210 --> 00:00:26,330 ‫حتی اگه بی‌گناه باشه، نمی‌شه مثل قبل باهاش رفتار کرد. 11 00:00:26,790 --> 00:00:28,380 ‫متوجه شدم. 12 00:00:28,460 --> 00:00:30,550 ‫لطفاً راهنماییم کنید. 13 00:00:30,630 --> 00:00:32,340 ‫چیزه، شما... 14 00:00:34,760 --> 00:00:36,340 ‫من لی‌لی هستم. 15 00:00:36,720 --> 00:00:37,850 ‫لی‌لی. 16 00:00:38,010 --> 00:00:41,020 ‫من در طول یک سال گذشته ‫کنار شما خدمت می‌کردم. 17 00:00:41,100 --> 00:00:43,980 ‫اما ظاهراً شناخت شما از من در همین حده. 18 00:00:44,730 --> 00:00:45,640 ‫هــا؟ 19 00:00:45,730 --> 00:00:48,020 ‫اون ندیمه‌ی شخصی منه؟ 20 00:00:48,190 --> 00:00:54,030 ‫نکنه شک کرده که من واقعاً خود اون آدمم یا نه؟ 21 00:00:54,050 --> 00:01:04,050 [:: فیلمولوژی با افتخار تقدیم میکند ::] [ filmology.cc ] 22 00:02:24,740 --> 00:02:28,000 اندرونی قصر اسب سرخ (قصر شو) 23 00:02:28,290 --> 00:02:30,210 ‫پس قصر شو اینجاست. 24 00:02:31,130 --> 00:02:33,420 ‫از بین پنج خاندانی ‫که پادشاهی اِی رو نمایندگی می‌کنن، 25 00:02:33,500 --> 00:02:38,970 ‫خاندان شو بر سرزمین‌های جنوبی ‫حکومت می‌کرد و آتش رو گرامی می‌داشت. 26 00:02:37,760 --> 00:02:42,520 پایتخت امپراتوری 27 00:02:37,760 --> 00:02:42,520 غرب 28 00:02:37,760 --> 00:02:42,520 پادشاهی اِی 29 00:02:37,760 --> 00:02:42,520 خاندان شو سرزمین‌های جنوبی 30 00:02:37,760 --> 00:02:42,520 خاندان کو سرزمین‌های مرکزی 31 00:02:37,760 --> 00:02:42,520 خاندان ران سرزمین‌های شرقی 32 00:02:37,760 --> 00:02:42,520 خاندان کین سرزمین‌های غربی 33 00:02:37,760 --> 00:02:42,520 خاندان گن سرزمین‌های شمالی 34 00:02:39,050 --> 00:02:42,510 ‫چقدر باشکوهه، با رنگ‌های خیره‌کننده. 35 00:02:43,010 --> 00:02:44,010 ‫عه‌وا؟ 36 00:02:44,310 --> 00:02:45,220 ‫لی‌لی. 37 00:02:45,310 --> 00:02:47,770 ‫چیزه، می‌خوام به بانوی عالی‌رتبه شو سلام کنم. 38 00:02:47,980 --> 00:02:51,600 ‫بانوی عالی‌رتبه فرمودن که باید در انزوا بمونید. 39 00:02:51,850 --> 00:02:53,480 ‫امکان نداره. 40 00:02:53,810 --> 00:02:56,780 ‫توی اندرونی قصر، بانوی عالی‌رتبه و دوشیزه... 41 00:02:56,860 --> 00:02:59,740 ‫باید پیوندی شبیه به مادر و فرزند داشته باشن. 42 00:02:59,740 --> 00:03:05,490 ملکه - کو کنشو 43 00:03:00,030 --> 00:03:03,990 ‫اگه عمه‌ی من بود، اول به حرفام گوش می‌داد. 44 00:03:04,490 --> 00:03:07,790 ‫هرچند؛ اگه واقعاً مرتکب جرمی شده بودم، 45 00:03:07,870 --> 00:03:12,040 ‫با دست‌های خودش سر از تنم جدا می‌کرد. 46 00:03:12,960 --> 00:03:16,380 ‫نکنه بانوی عالی‌رتبه شو خیلی سنگدله؟ 47 00:03:16,880 --> 00:03:17,880 ‫ولی... 48 00:03:19,300 --> 00:03:21,970 ‫اون کسیه که حتی به حشرات هم محبت می‌کنه. 49 00:03:19,920 --> 00:03:25,510 بانوی عالی‌رتبه شو گابی 50 00:03:22,050 --> 00:03:25,510 ‫اصلاً نمی‌تونم فکر کنم که سنگدل باشه. 51 00:03:29,480 --> 00:03:31,020 ‫وای، چقدر اینجا بوی گند می‌ده. 52 00:03:31,100 --> 00:03:35,230 ‫دوتا موش دارن این‌ور اون‌ور می‌دوئن، ‫یه موش سیاه و یه موش سرخ. 53 00:03:35,940 --> 00:03:38,820 ‫ندیمه‌های رتبه متوسط دارن این حرفا رو به یه دوشیزه می‌زنن. 54 00:03:38,900 --> 00:03:43,660 ‫توی قصر کو، وقتی از خیابون رد می‌شدم ‫همه با مهربونی باهام حرف می‌زدن. 55 00:03:43,740 --> 00:03:45,000 ‫ریرین-ساما! 56 00:03:44,520 --> 00:03:45,990 ‫تبتون اومده پایین! 57 00:03:46,080 --> 00:03:48,040 ‫لطفاً حتماً غذاتون رو کامل بخورید! 58 00:03:48,660 --> 00:03:52,250 ‫عه‌وا؟ این اتفاق همیشه می‌افتاد، ‫برای همین سروصدا به پا نکردم. 59 00:03:52,330 --> 00:03:54,580 ‫شاید اون وضعیت یه‌کم غیرطبیعی بود؟ 60 00:03:54,960 --> 00:03:57,500 ‫دلم می‌خواد مستقل‌تر باشم. 61 00:03:57,590 --> 00:03:59,710 ‫رؤیای من یه زندگی خودکفاست! 62 00:03:59,800 --> 00:04:01,800 ‫این اتاق جدیدتونه. 63 00:04:01,880 --> 00:04:02,880 ‫اوه. 64 00:04:06,930 --> 00:04:08,260 ‫اینجا... 65 00:04:09,180 --> 00:04:11,810 ‫اینجا قبلاً انبار آذوقه بوده. 66 00:04:11,890 --> 00:04:13,810 ‫حالا که به حال خودش رها شده، 67 00:04:13,890 --> 00:04:17,400 ‫محیط مناسبی برای رشد حشرات و قارچ‌ها شده. 68 00:04:17,900 --> 00:04:20,190 ‫اون‌طرف خیابون، عمارت خاندان رانه. 69 00:04:20,690 --> 00:04:24,160 ‫این یعنی اینجا دورافتاده‌ترین نقطه‌ی قصر شوئه. 70 00:04:24,660 --> 00:04:26,910 ‫من تبعید شدم. 71 00:04:27,620 --> 00:04:30,410 ‫قراره اینجا زندگی کنم؟ 72 00:04:30,700 --> 00:04:32,160 ‫آه، همین‌طوره. 73 00:04:32,660 --> 00:04:33,660 ‫لی‌لی؟ 74 00:04:34,500 --> 00:04:37,210 ‫مطمئنم سعی کردی بکشیش، مگه نه؟ 75 00:04:37,290 --> 00:04:40,840 ‫چون احمق‌ترین آدمی، توی یه همچین جایی رها شدی! 76 00:04:41,260 --> 00:04:43,010 ‫رسیدگی به تو توی یه ساختمون متروکه؟ 77 00:04:43,090 --> 00:04:45,590 ‫این یعنی دارن بهم می‌گن که برم باهات بمیرم! 78 00:04:45,840 --> 00:04:47,340 ‫چرا این‌قدر تعجب کردی؟ 79 00:04:47,430 --> 00:04:52,020 ‫تو تمام این مدت منو مسخره کردی ‫و دختر یه رقصنده‌ی پست صدام کردی! 80 00:04:52,390 --> 00:04:54,640 ‫هرچقدر هم که روش سرپوش بذاری، 81 00:04:54,730 --> 00:04:58,440 ‫خون اون مادر فریبنده‌ت پاک نمی‌شه. 82 00:04:59,650 --> 00:05:03,280 ‫حالا که ذات واقعی خودمو نشون دادم، ترسیدی؟ واقعاً مسخره‌ست! 83 00:05:05,200 --> 00:05:08,910 ‫چشمان کهربایی. موهایی با طیف پررنگی از سرخ. 84 00:05:08,990 --> 00:05:11,830 ‫طرز صحبتی شبیه به ساکنان بخش بیرونی شهر. 85 00:05:12,290 --> 00:05:16,330 ‫حدس می‌زنم کسی توی خاندان شو با یه رقصنده‌ی مهاجر رابطه داشته. 86 00:05:17,040 --> 00:05:19,000 ‫و با وجود اینکه اون یه ندیمه‌ی شخصیه، 87 00:05:19,370 --> 00:05:24,050 ‫واسه همینه که لباس‌های رتبه‌پایینِ سرخ رنگ‌پریده بهش دادن. 88 00:05:24,130 --> 00:05:28,840 ‫دیگه مراعاتت رو نمی‌کنم! ‫هنوز اتاق ندیمگی خودمو دارم. 89 00:05:29,180 --> 00:05:30,470 ‫من قرار نیست اینجا بخوابم، 90 00:05:30,550 --> 00:05:33,470 ‫پس می‌تونی تک‌و‌تنها اینجا رو تمیز کنی و لباس‌ها رو بشوری! 91 00:05:33,560 --> 00:05:34,480 ‫خـ ـ خودم تنهایی؟ 92 00:05:34,560 --> 00:05:38,600 ‫مطمئنم هیچ‌کدوم از ندیمه‌هایی که ‫بهشون ظلم کردی هم بهت کمک نمی‌کنن! 93 00:05:39,310 --> 00:05:43,570 ‫بانوی عالی‌رتبه شو فرمودن که تو قرار نیست ‫توی جشنواره‌ی ارواحِ هفت روز آینده هم شرکت کنی. 94 00:05:44,030 --> 00:05:45,110 ‫راحت باش. 95 00:05:54,200 --> 00:05:57,040 ‫قراره... اینجا زندگی کنم؟ 96 00:05:57,870 --> 00:05:59,330 ‫توی یه همچین... 97 00:05:59,670 --> 00:06:01,460 ‫جای شگفت‌انگیزی؟ 98 00:06:01,670 --> 00:06:03,460 ‫تا جایی که چشم کار می‌کنه سبزه‌ست! 99 00:06:03,670 --> 00:06:05,460 ‫خاک حاصلخیز. 100 00:06:05,710 --> 00:06:06,720 ‫و... 101 00:06:07,380 --> 00:06:08,880 ‫آزادی! 102 00:06:11,550 --> 00:06:14,970 ‫می‌تونم کلی گیاه دارویی پرورش بدم، آزمایش کنم، بخوابم، 103 00:06:15,060 --> 00:06:17,730 ‫و هرچقدر دلم می‌خواد سر و صدا راه بندازم! 104 00:06:23,820 --> 00:06:29,700 ‫از بچگی همیشه بدن ضعیفی داشتم و مدام باعث نگرانی همه می‌شدم. 105 00:06:30,570 --> 00:06:33,490 ‫ریرین، توی هر کاری که می‌کنی از خودت پشتکار نشون بده. 106 00:06:34,160 --> 00:06:36,290 ‫خاندان کو خادمان زمین هستن. 107 00:06:36,370 --> 00:06:41,330 ‫عمه‌م می‌گفت ما به ایستادن روی پاهای خودمون افتخار می‌کنیم... 108 00:06:41,420 --> 00:06:44,130 ‫و حتی قدردان سختی‌هامون هستیم. 109 00:06:44,670 --> 00:06:47,880 ‫خیلی‌خب! با تمام وجودم تلاش می‌کنم! 110 00:06:48,840 --> 00:06:50,510 ‫فرمانده. 111 00:06:50,510 --> 00:06:57,560 خواجه - بونکو 112 00:06:50,680 --> 00:06:53,390 ‫با اینکه بی‌گناهیش توی قضاوت شیر معلوم شد، 113 00:06:53,470 --> 00:06:57,640 ‫واقعاً نیازی هست که بریم و وضعیت شو کیگتسو رو بررسی کنیم؟ 114 00:06:57,640 --> 00:07:00,140 فرمانده چشمان عقاب شین‌او 115 00:06:57,890 --> 00:07:00,140 ‫به‌خاطر اینه که والاحضرت نگرانن. 116 00:07:00,730 --> 00:07:03,650 ‫مواظب باش ریرین دوباره آسیبی نبینه. 117 00:07:03,650 --> 00:07:05,900 ولیعهد اِی گیومی 118 00:07:04,230 --> 00:07:05,900 ‫گوش‌به‌زنگ باش. 119 00:07:06,150 --> 00:07:08,240 ‫پس قضیه از این قراره. 120 00:07:08,320 --> 00:07:10,910 ‫والاحضرت بدجوری شیفته‌ی ریرین-ساما هستن. 121 00:07:13,160 --> 00:07:14,370 ‫اوه. 122 00:07:14,910 --> 00:07:19,000 ‫با این حال، خاندان شو دوشیزه‌شون ‫رو به یه همچین جایی تبعید کردن؟ 123 00:07:19,080 --> 00:07:21,290 ‫هوم، حقش بود. 124 00:07:21,370 --> 00:07:24,170 ‫خواجه‌ها اصلاً نمی‌تونن به یه دوشیزه آسیب بزنن. 125 00:07:24,420 --> 00:07:26,500 ‫اون از این قانون سوءاستفاده کرد، 126 00:07:26,590 --> 00:07:28,800 ‫به‌خاطر همین؛ همه کلی عذاب کشیدن. 127 00:07:29,010 --> 00:07:31,550 ‫و حالا خودش داره عذاب می‌کشه. 128 00:07:31,630 --> 00:07:32,970 ‫مطمئنم توی اتاق قدیمیش... 129 00:07:33,050 --> 00:07:35,970 ‫داره قشقرق به پا می‌کنه که نمی‌خواد از اونجا بره؟ 130 00:07:36,060 --> 00:07:37,720 ‫حاضرم شرط ببـ... 131 00:07:37,810 --> 00:07:38,360 ‫اوه؟ 132 00:07:38,440 --> 00:07:39,060 ‫عه؟ 133 00:07:39,140 --> 00:07:43,060 ‫اوه. فرمانده چشمان عقاب و بونکو-ساما! 134 00:07:43,440 --> 00:07:45,400 ‫امیدوارم روز خوبی داشته باشید. 135 00:07:45,480 --> 00:07:47,440 ‫شو کیگتسو؟ 136 00:07:47,530 --> 00:07:49,190 ‫اوه؟ نـ... 137 00:07:49,280 --> 00:07:52,490 ‫آه، بله. همین‌طوره. 138 00:07:52,570 --> 00:07:54,870 ‫دقیقاً داری اینجا چیکار می‌کنی؟ 139 00:07:54,950 --> 00:07:57,200 ‫همون‌طور که می‌بینید، دارم علف‌های هرز رو می‌کنم. 140 00:07:57,280 --> 00:08:01,330 ‫داشتم فکر می‌کردم اینجا رو ‫آماده کنم تا بتونم راحت توش زندگی کنم. 141 00:08:01,660 --> 00:08:03,460 ‫چه بلایی سر ندیمه‌ی شخصیت اومده؟ 142 00:08:03,750 --> 00:08:05,290 ‫چـ ـ چیزه... 143 00:08:05,380 --> 00:08:08,840 ‫درسته. رفته بیرون تا کاری رو انجام بده. 144 00:08:09,130 --> 00:08:10,970 ‫ولش کرده رفته. 145 00:08:11,050 --> 00:08:11,970 ‫اوه؟ 146 00:08:12,050 --> 00:08:14,970 ‫خیلی خوب می‌شد اگه می‌تونستم برای شما دو نفر چای آماده کنم، 147 00:08:15,050 --> 00:08:17,260 ‫اما متأسفانه توی یه همچین وضعیتی هستم. 148 00:08:17,350 --> 00:08:21,350 ‫چای؟ واسه فرمانده رو درک می‌کنم، اما واسه یه خواجه؟ 149 00:08:21,560 --> 00:08:25,940 ‫چون سر هر دوتون شلوغه، قلبم به درد میاد که اینجا نگهتون دارم. 150 00:08:26,020 --> 00:08:28,610 ‫پس با اجازه‌تون... 151 00:08:29,570 --> 00:08:32,240 ‫چیزی هست که دلت بخواد داشته باشی؟ 152 00:08:32,990 --> 00:08:35,490 ‫چیزی که بخوام داشته باشم؟ 153 00:08:35,570 --> 00:08:38,950 ‫نه؛ اگه قرار باشه بقیه و حتی شما بهم کمک کنید، 154 00:08:39,030 --> 00:08:40,870 ‫جذابیت واقعی این کار از بین می‌ره. 155 00:08:40,950 --> 00:08:41,570 ‫جذابیت؟ 156 00:08:41,810 --> 00:08:43,120 ‫نه، چیزی نیست. 157 00:08:43,960 --> 00:08:48,420 ‫با این حال، اگه بتونم از لطف و مهربونی شما استفاده کنم... 158 00:08:48,500 --> 00:08:50,000 ‫حالا شروع شد. 159 00:08:50,300 --> 00:08:53,630 ‫تمام این مظلوم‌نمایی‌هاش فقط نقش بازی کردنه! 160 00:08:53,720 --> 00:08:55,970 ‫ولی... 161 00:08:53,720 --> 00:08:55,970 ‫قراره کلی چیز میز بخواد. 162 00:08:56,050 --> 00:08:58,800 ‫ندیمه، پول، یا صحبت با بانوی عالی‌رتبه شو. 163 00:08:58,890 --> 00:09:00,810 ‫می‌شه برام یه‌کم نمک بیارید؟ 164 00:09:01,060 --> 00:09:01,810 ‫نمک؟ 165 00:09:01,890 --> 00:09:02,890 ‫فقط همین؟ 166 00:09:03,020 --> 00:09:04,890 ‫من اینجا خیلی خوش‌شانسم، 167 00:09:04,980 --> 00:09:07,810 ‫و انگار می‌تونم آب بارون و سیب‌زمینی گیر بیارم. 168 00:09:07,900 --> 00:09:12,400 ‫اما فکر نمی‌کنم بتونم توی یک روز نمک درست کنم. 169 00:09:15,860 --> 00:09:18,910 ‫اون واقعاً شو کیگتسوئه؟ 170 00:09:19,330 --> 00:09:20,950 ‫بعد از قضاوت شیر، 171 00:09:21,040 --> 00:09:24,040 ‫اون گفت نسبت به گذشته‌ش تبدیل به آدم دیگه‌ای شده. 172 00:09:24,120 --> 00:09:26,370 ‫لاید توی سیاه‌چال، حسابی توبه کرده. 173 00:09:26,460 --> 00:09:29,790 ‫بــلـــه. قدرت اون سیاه‌چالِ زیرزمینی واقعاً زیاده. 174 00:09:30,500 --> 00:09:33,760 ‫خب بونکو، تو شرط رو باختی... 175 00:09:33,840 --> 00:09:34,840 ‫عه؟ 176 00:09:34,840 --> 00:09:39,600 آشپزخانه 177 00:09:35,550 --> 00:09:38,220 ‫ازت خواهش می‌کنم، مسئول آشپزخونه. 178 00:09:38,300 --> 00:09:41,220 ‫می‌شه واسه کیگتسو-ساما و من، یه‌جوری بهم غذای کافی بدی؟ 179 00:09:41,310 --> 00:09:42,970 ‫بهت که گفتم. من غذایی ندارم، 180 00:09:43,060 --> 00:09:47,480 ‫که بخوام به اون دوشیزه‌ی مایه‌ی ننگِ شو و دختر یه رقصنده بدم. 181 00:09:47,560 --> 00:09:49,060 ‫جلوی راه رو گرفتی. برو کنار. 182 00:09:49,560 --> 00:09:51,150 ‫لعنتی. 183 00:09:51,230 --> 00:09:54,570 ‫من با تندی به شو کیگتسو گفتم که قرار نیست ازش مراقبت کنم. 184 00:09:54,570 --> 00:09:59,030 ‫اما اگه نتونم غذایی پیدا کنم، خودم هم از گرسنگی می‌میرم. 185 00:09:59,110 --> 00:10:01,830 ‫اگه نمی‌تونم روی کمک قصر شو حساب کنم، 186 00:10:01,910 --> 00:10:03,910 ‫باید برم و به یه .قصر دیگه التماس کنم. 187 00:10:03,990 --> 00:10:04,920 ‫نکنه... 188 00:10:05,000 --> 00:10:05,700 ‫ها؟ 189 00:10:07,370 --> 00:10:09,330 ‫ابریشم کِرِمی. 190 00:10:09,830 --> 00:10:13,840 ‫چرا یه ندیمه‌ی رتبه بالای خاندان کین داره به من نزدیک می‌شه؟ 191 00:10:14,000 --> 00:10:17,220 ‫چه کمکی از دستم برمیاد، بانوی ابریشم کرمی؟ 192 00:10:17,300 --> 00:10:21,100 ‫خورشید به‌زودی غروب می‌کنه، پس می‌رم سر اصل مطلب. 193 00:10:21,720 --> 00:10:23,430 ‫دخترک بیچاره‌ی سرخ رنگ‌پریده. 194 00:10:23,510 --> 00:10:25,390 ‫دلت می‌خواد یه ندیمه واسه خاندان کین بشی؟ 195 00:10:25,470 --> 00:10:26,390 ‫ها؟ 196 00:10:26,480 --> 00:10:30,060 ‫درباره‌ی مجازات شو کیگتسو شنیدم. 197 00:10:30,560 --> 00:10:32,980 ‫تو هم پات به این قضیه باز شد، مگه نه؟ 198 00:10:33,190 --> 00:10:38,070 ‫حتی اگه دختر یه رقصنده باشی، ‫خودت با خواست خودت این‌طوری به دنیا نیومدی. 199 00:10:38,150 --> 00:10:39,610 ‫چقدر ترحم‌برانگیز. 200 00:10:40,530 --> 00:10:45,700 ‫این قضیه قلب دوشیزه‌ی من، ‫بانوی خردمند، کین سیکا-ساما رو به درد میاره. 201 00:10:45,790 --> 00:10:47,250 ‫کین سیکا-ساما؟ 202 00:10:47,500 --> 00:10:49,500 دوشیزه‌ی خاندان کین کین سیکا 203 00:10:49,580 --> 00:10:51,710 ‫بنابراین؛ تحت شرایط خاصی، 204 00:10:51,790 --> 00:10:55,460 ‫بهت یه لباس از جنس قاقم نقره‌ای اعطا می‌کنم. 205 00:10:56,130 --> 00:11:00,260 ‫قاقم نقره‌ای؟ این رنگ لباس ندیمه‌های رتبه متوسط خاندان کینه! 206 00:11:00,720 --> 00:11:03,430 ‫چـ ـ چه شرایطی قراره باشه؟ 207 00:11:05,350 --> 00:11:07,100 ‫خیلی ساده‌ست. 208 00:11:07,600 --> 00:11:12,190 ‫ازت می‌خوام کسی که بهش خدمت می‌کنی، یعنی شو کیگتسو رو شکنجه کنی. 209 00:11:16,030 --> 00:11:16,980 ‫چرا؟ 210 00:11:17,190 --> 00:11:19,990 ‫چرا یه خاندان دیگه به‌خاطر اتفاقی که واسه ریرین-ساما افتاده تلافی می‌کنه؟ 211 00:11:20,110 --> 00:11:21,780 ‫گوش کن. 212 00:11:21,860 --> 00:11:24,330 ‫ریرین-ساما پروانه‌ی موردعلاقه‌ی والاحضرته. 213 00:11:24,410 --> 00:11:26,540 ‫اگه دنبال جلب توجه والاحضرتی، 214 00:11:26,620 --> 00:11:29,710 ‫فقط کافیه خودت رو داوطلب کنی و به ریرین-ساما وفاداریت رو ابراز کنی. 215 00:11:30,000 --> 00:11:32,920 ‫به عبارت دیگه، شو کیگتسو رو سرکوب کن، 216 00:11:33,000 --> 00:11:35,710 ‫و طوری بازی کن که انگار خاندان کین طرفِ کو ریرین هستن. 217 00:11:36,250 --> 00:11:38,460 ‫خاندان کین قلب اقتصاد اِی هست. 218 00:11:38,550 --> 00:11:40,670 ‫کین سیکا با روحیه و تفکر تاجرانه‌ش، 219 00:11:40,760 --> 00:11:43,340 ‫قصد داره عمداً بره سراغ جایگاه دوشیزه‌ی دوم. 220 00:11:43,550 --> 00:11:48,640 ‫اما، مجازات بیش از حد با مخالفت ‫فرمانده چشمان عقاب روبه‌رو می‌شه. 221 00:11:50,140 --> 00:11:53,850 ‫این حرفا از زبون تویی که با تبعید به ‫یه ساختمون متروکه موافقت کرده بعیده. 222 00:11:54,100 --> 00:11:56,070 ‫من گایو از خاندان کین هستم. 223 00:11:56,570 --> 00:12:03,320 ‫از فردا توی همین موقع از روز، به‌خاطر تحویل دادن ‫یه گزارش درباره‌ی وضعیت شو کیگتسو بهت پاداش می‌دم. 224 00:12:08,240 --> 00:12:11,330 ‫یا اینکه این رو ترجیح می‌دی؟ 225 00:12:16,670 --> 00:12:17,800 ‫برنج؟ 226 00:12:20,050 --> 00:12:22,260 ‫فردا دو برابرشو برات میارم. 227 00:12:22,880 --> 00:12:24,390 ‫قبول می‌کنی، مگه نه؟ 228 00:12:27,300 --> 00:12:30,140 ‫این لزوماً چیز بدی نیست. 229 00:12:30,220 --> 00:12:31,680 ‫واسه اینه که بتونم زنده بمونم. 230 00:12:33,940 --> 00:12:34,940 ‫بله. 231 00:12:37,110 --> 00:12:41,000 ‫حتماً تا الان شو کیگتسو بین علف‌ها و حشره‌ها گیر افتاده، 232 00:12:41,000 --> 00:12:42,280 ‫و زده زیر گریه. 233 00:12:42,950 --> 00:12:47,530 ‫یادمه یه بار توی زمستون به باغ تبعید شدم، ‫چون می‌گفت نگاه توی چشمام شیطانیه. 234 00:12:51,410 --> 00:12:53,790 ‫اگه صورتش رو به زمین بماله و التماس بخشش کنه، 235 00:12:53,870 --> 00:12:55,290 ‫یه لقمه غذا بهش می‌دم. 236 00:12:55,830 --> 00:12:59,590 ‫کاری می‌کنم تقاص تمام کارایی که تا الان باهام کرده رو پس بده. 237 00:13:06,340 --> 00:13:08,220 ‫اوه، خوش اومدی. 238 00:13:08,300 --> 00:13:10,510 ‫لی‌لی، برگشتی! 239 00:13:10,890 --> 00:13:13,140 ‫همین الان سرخ کردن سیب‌زمینی‌ها تموم شد. 240 00:13:13,230 --> 00:13:16,020 ‫یه‌کم خردل وحشی هم تفت دادم. 241 00:13:16,100 --> 00:13:18,150 ‫بیا تا داغه بخوریم! 242 00:13:18,400 --> 00:13:18,780 ‫ها؟ 243 00:13:18,880 --> 00:13:20,820 ‫و... یه نگاه بنداز! 244 00:13:20,900 --> 00:13:23,190 ‫نصف کار آماده‌سازی زمین‌ها رو انجام دادم. 245 00:13:23,280 --> 00:13:27,030 ‫کلی گیاه مختلف قاطی‌پاتی شده بودن، ‫واسه همین بر اساس نوع‌شون مرتبشون کردم. 246 00:13:27,110 --> 00:13:29,280 ‫سیب‌زمینی، تره، کدو و... 247 00:13:29,370 --> 00:13:30,490 ‫یه لحظه وایسا! 248 00:13:30,580 --> 00:13:33,370 ‫آخه چرا باید از یه ساختمون متروکه سیب‌زمینی و کدو در بیاد؟ 249 00:13:33,580 --> 00:13:35,460 ‫از جادوی ممنوعه‌ای چیزی استفاده کردی؟ 250 00:13:35,660 --> 00:13:37,750 ‫ای بابا، لی‌لی. 251 00:13:37,830 --> 00:13:40,630 ‫من نمی‌تونم از جادوی ممنوعه استفاده کنم. 252 00:13:40,840 --> 00:13:43,630 ‫فقط شانس خیلی خوبی بهم رو کرده. 253 00:13:43,710 --> 00:13:46,180 ‫اینجا قبلاً انبار آذوقه بوده، مگه نه؟ 254 00:13:46,260 --> 00:13:49,430 ‫مواد غذایی رها شده قایمکی اینجا جوونه زده بودن. 255 00:13:49,560 --> 00:13:50,430 ‫هـــا؟ 256 00:13:50,510 --> 00:13:53,940 ‫هرچی نباشه ما توی مرز خاندان ران ‫هستیم، همونایی که خادمان چوب هستن. 257 00:13:54,180 --> 00:13:57,940 ‫شاید این منطقه پر از «چی» باشه که به رشد گیاه‌ها کمک می‌کنه. 258 00:13:58,020 --> 00:14:00,610 ‫واقعاً... اینجا مثل بهشته. 259 00:14:00,690 --> 00:14:03,070 ‫امکان نداره. منظورم اینه که شایعات می‌گن اینجا... 260 00:14:03,150 --> 00:14:05,400 ‫جاییه که قارچ‌ها و حشرات ترسناک از توش درمیان. 261 00:14:05,690 --> 00:14:07,200 ‫قارچ‌ها! آره، قارچ‌ها! 262 00:14:07,280 --> 00:14:10,660 ‫هاگ سیاهک‌ها واقعاً کار فوق‌العاده‌ای کردن! 263 00:14:10,740 --> 00:14:11,740 ‫نگاه کن. 264 00:14:11,830 --> 00:14:14,660 ‫برنج‌های وحشی به گال‌های برنج فوق‌العاده‌ای تبدیل شدن! 265 00:14:14,750 --> 00:14:16,750 ‫واقعاً ازشون ممنونم! 266 00:14:16,830 --> 00:14:20,380 ‫آه، فرصت خوبی بهم داده شده... 267 00:14:20,460 --> 00:14:22,880 ‫تا تمام دانشی که از کتاب‌ها به دست آوردم رو عملی کنم. 268 00:14:22,960 --> 00:14:25,090 ‫من چقدر آدم خوش‌شانسی هستم! 269 00:14:25,380 --> 00:14:27,760 ‫اوه، استقامت تموم‌نشدنی... 270 00:14:28,550 --> 00:14:29,470 ‫سیب‌زمینی‌ها! 271 00:14:29,550 --> 00:14:30,800 ‫زود باش بیا بخوریم! 272 00:14:30,890 --> 00:14:32,890 ‫همیشه آرزوم بوده که... 273 00:14:32,970 --> 00:14:35,600 ‫غذای پر روغنی که روش نمک پاشیده شده رو بخورم، 274 00:14:35,680 --> 00:14:37,810 ‫و نگران سوزش سر دل نباشم! 275 00:14:42,480 --> 00:14:45,690 ‫وایسا ببینم، نمک و روغن رو از کجا آوردی؟ 276 00:14:45,690 --> 00:14:49,700 ‫اوه، به لطف فرمانده چشمان عقاب و بقیه، گرفتمشون. 277 00:14:49,700 --> 00:14:50,700 ‫خدایی؟ 278 00:14:50,870 --> 00:14:53,120 ‫بله. واسه نمک... 279 00:14:53,200 --> 00:14:55,950 ‫اگه مجبور بشم می‌تونم از اشکام به‌عنوان چاشنی استفاده کنم. 280 00:14:56,290 --> 00:14:58,080 ‫ولی واقعاً دلم می‌خواست حسابی روش بپاشم، 281 00:14:58,160 --> 00:15:00,080 ‫واسه همین افراط کردن، انتخاب درستی بود! 282 00:15:00,250 --> 00:15:02,840 ‫وایسا ببینم، این طرز فکر دیگه از کجا به ذهنت رسید؟ 283 00:15:03,500 --> 00:15:05,800 ‫این... چش شده؟ 284 00:15:05,880 --> 00:15:07,840 ‫انگار کلاً یه آدم دیگه شده. 285 00:15:08,800 --> 00:15:11,680 ‫تو واقعاً شو کیگتسو هستی، مگه نه؟ 286 00:15:12,180 --> 00:15:15,180 ‫اگه نقشه‌ای تو سرته، همین الان بگو. 287 00:15:17,220 --> 00:15:19,640 ‫از شب جشنواره‌ی هفت‌ها، 288 00:15:19,730 --> 00:15:22,730 ‫من تبدیل به یه آدم کاملاً متفاوت شدم. 289 00:15:23,230 --> 00:15:27,860 ‫انگار فعلاً این تنها چیزیه که می‌تونم از زبون خودم بگم. 290 00:15:29,900 --> 00:15:30,760 ‫خب، لی‌لی... 291 00:15:31,000 --> 00:15:32,200 ‫بگو «آه». 292 00:15:42,500 --> 00:15:44,040 ‫خیلی لذت بردم! 293 00:15:44,130 --> 00:15:45,210 ‫خوشحالم. 294 00:15:45,290 --> 00:15:48,960 ‫حتی اگه مدام بوی روغن به مشامم بخوره، احساس ضعف نمی‌کنم! 295 00:15:49,050 --> 00:15:50,510 ‫می‌تونم تا ابد بخورم! 296 00:15:49,590 --> 00:15:50,510 ‫قویه. 297 00:15:50,930 --> 00:15:52,300 ‫و می‌تونم بنوشم! 298 00:15:51,320 --> 00:15:52,300 ‫یعنی من... 299 00:15:52,380 --> 00:15:56,310 ‫می‌تونم این دختر رو به مرز ناامیدی بکشونم؟ 300 00:16:01,890 --> 00:16:05,150 دوشیزه خاندان کو کو ریرین (روح کیگتسو) 301 00:16:04,230 --> 00:16:08,150 ‫ریرین-ساما، الان به چیزی احتیاج دارید؟ 302 00:16:08,650 --> 00:16:12,240 ‫نه، لطفاً نگران من نباشید. 303 00:16:12,740 --> 00:16:15,990 ‫ریرین-ساما، پشتکار شما فضیلت فوق‌العاده‌ایه. 304 00:16:16,080 --> 00:16:19,250 ‫ولی اگه نخواید به ما تکیه کنید، ‫باعث می‌شه احساس دل‌سردی کنیم. 305 00:16:19,330 --> 00:16:23,540 ‫لطفاً کوچک‌ترین تغییرات رو هم بدون تردید به ما بگید. 306 00:16:23,620 --> 00:16:27,170 ‫اوه، چقدر همه‌تون نگرانید. 307 00:16:27,250 --> 00:16:29,340 ‫من خوبم. لطفاً مرخص بشید. 308 00:16:33,220 --> 00:16:36,510 ‫چقدر حس خوبیه که بقیه لوست کنن و نگرانت باشن. 309 00:16:36,600 --> 00:16:38,470 ‫این دقیقاً همون چیزیه که دنبالش بودم. 310 00:16:38,970 --> 00:16:41,890 ‫وقتی کسی رو این‌قدر عزیز بدونن، 311 00:16:41,980 --> 00:16:49,480 ‫حتی یه موش فاضلاب هم به یه پروانه‌ی ظریف و باوقار تبدیل می‌شه‌. 312 00:16:49,860 --> 00:16:53,280 ‫از همون اولش هم غیرممکن بود. 313 00:16:53,360 --> 00:16:56,160 ‫اینکه یه دختر روستایی که یه‌کم جادوی ممنوعه بلده، 314 00:16:56,240 --> 00:16:59,620 ‫بخواد توی قصر دوشیزه‌ها، دل والاحضرت رو به دست بیاره. 315 00:17:00,620 --> 00:17:01,730 ‫یک سال پیش... 316 00:17:02,130 --> 00:17:05,080 ‫پدرم که یه جادوگر سقوط‌کرده بود و ‫مادرم که پایین‌ترین رتبه رو توی خاندان شو داشت، 317 00:17:05,170 --> 00:17:08,250 ‫بدهی‌هاشون بالا زد و خودکشی کردن. 318 00:17:09,170 --> 00:17:11,630 ‫واسه همین ندیمه‌ی خاندان اصلی شو شدم. 319 00:17:13,380 --> 00:17:15,510 ‫پدر و مادرت رو توی سن به این کمی از دست دادی. 320 00:17:15,890 --> 00:17:17,720 ‫چقدر ترحم‌برانگیز. 321 00:17:19,100 --> 00:17:22,770 ‫بانوی عالی‌رتبه شو که بر حسب اتفاق به خونه‌ی پدریش سر زده بود، 322 00:17:22,850 --> 00:17:26,350 ‫در نگاه اول از من خوشش اومد و منو به‌عنوان دوشیزه‌ی خودش انتخاب کرد. 323 00:17:26,440 --> 00:17:29,770 ‫ولی من هیچ استعدادی نداشتم. ‫فقط از روی دلسوزی انتخاب شده بودم. 324 00:17:29,860 --> 00:17:32,440 ‫درست از همون‌جا بود که بدشانسی‌هام شروع شد. 325 00:17:32,530 --> 00:17:36,740 ‫ندیمه‌های دربار مسخره‌م می‌کردن ‫و بانوی عالی‌رتبه فقط می‌تونست غصه بخوره. 326 00:17:36,820 --> 00:17:40,280 ‫دوشیزه‌های دیگه توی قصر فقط بهم ریشخند می‌زدن. 327 00:17:40,660 --> 00:17:43,450 ‫اما اون دختر فرق داشت. 328 00:17:44,460 --> 00:17:49,000 ‫اون دختر... زیبا، باهوش و با شخصیت بی‌نقصی بود. 329 00:17:49,500 --> 00:17:51,420 ‫واسه همین ازش متنفر بودم. 330 00:17:51,500 --> 00:17:53,550 ‫حالم رو به‌هم می‌زنه. 331 00:17:54,470 --> 00:17:55,470 ‫ریرین-ساما. 332 00:17:56,220 --> 00:17:58,300 ‫والاحضرت اومدن تا شما رو ببینن. 333 00:17:59,720 --> 00:18:03,430 ‫کو ریرین. همه‌ش تقصیر توئه. 334 00:18:03,890 --> 00:18:07,390 ‫والاحضرت رو ازت می‌گیرم. 335 00:18:08,730 --> 00:18:13,190 ‫ریرین، معذرت می‌خوام که توی ‫قضاوت شیر باعث شدم احساس ناامنی کنی. 336 00:18:13,480 --> 00:18:16,450 ‫من حالم خوبه. 337 00:18:16,530 --> 00:18:22,080 ‫فقط قلبم به درد میاد که باعث نگرانیت می‌شم، پسردایی عزیزم. 338 00:18:23,620 --> 00:18:25,960 ‫سابقه نداشته این‌طوری برام لوس بشی. 339 00:18:26,540 --> 00:18:30,040 ‫اوه، چه حس خوبی داره. 340 00:18:31,290 --> 00:18:35,460 ‫حالا که فکرش رو می‌کنم، خوشحالم که اون دختر نمرد. 341 00:18:35,970 --> 00:18:38,180 ‫توی اون احتمال ضعیفِ لو رفتنِ قضیه‌ی جابه‌جایی... 342 00:18:38,260 --> 00:18:39,970 ‫می‌تونم راحت گروگانش بگیرم. 343 00:18:40,050 --> 00:18:43,470 ‫هرچی نباشه، من تنها کسی‌ام که می‌تونه ‫ما رو به بدن‌های اصلی‌مون برگردونه. 344 00:18:44,470 --> 00:18:47,690 ‫حالا هرچی، ولی این بدن بیش از حد ضعیفه. 345 00:18:48,190 --> 00:18:49,980 ‫ریرین-ساما، با اجازه. 346 00:18:49,980 --> 00:18:52,230 ندیمه‌ی ارشد ریرین کو توستسو 347 00:18:50,100 --> 00:18:52,230 ‫چیزی شده، توستسو؟ 348 00:18:52,520 --> 00:18:56,940 ‫بله. دو روزه که تب شما شروع شده. 349 00:18:57,030 --> 00:18:58,740 ‫واسه همین وسایل تمرینتون رو آوردم. 350 00:18:59,240 --> 00:19:00,240 ‫ها؟ 351 00:19:00,410 --> 00:19:03,580 ‫گلدوزی تا خودِ صبح، نوشتن ۱۰۰ سوترا، 352 00:19:03,660 --> 00:19:06,580 ‫کلاس رقص، کلاس ساز... 353 00:19:06,660 --> 00:19:08,750 ‫یا تمرین استقامت بدنی پایه. 354 00:19:09,000 --> 00:19:10,920 ‫امشب نوبت کدومه؟ 355 00:19:11,790 --> 00:19:15,920 ‫این داره چی می‌گه؟ داره با یه آدم مریض حرف می‌زنه! 356 00:19:16,090 --> 00:19:21,590 ‫«وقتی جونم در خطره، زمانیه که بدنم ‫با طمع بیشتری دانش و مهارت کسب می‌کنه.» 357 00:19:21,680 --> 00:19:26,430 ‫«وقتی سرم به‌خاطر تب گیج می‌زنه، زمانیه ‫که می‌تونم فراتر از محدودیت‌هام رو ببینم.» 358 00:19:26,890 --> 00:19:31,310 ‫اولین باری که داشتم ازتون پرستاری می‌کردم ‫خیلی عادی این حرف رو زدید، ریرین-ساما. 359 00:19:31,400 --> 00:19:33,900 ‫هر بار که یادش میفتم، تمام بدنم مورمور می‌شه! 360 00:19:35,110 --> 00:19:37,780 ‫و ریرین-ساما، شما خون خاندان کو رو در رگ‌هاتون دارید، 361 00:19:37,860 --> 00:19:40,820 ‫خونی که بیشتر از هر کسی برای تلاش ارزش قائله. 362 00:19:41,070 --> 00:19:45,330 ‫شخصاً افتخار می‌کنم که می‌تونم توی تمریناتون همراهیتون کنم، 363 00:19:45,410 --> 00:19:47,790 ‫مخصوصاً حالا که ملکه هم وارد صحنه شدن. 364 00:19:47,870 --> 00:19:49,710 ‫حالا، هر طور که مایلید. 365 00:19:50,710 --> 00:19:53,250 ‫تـ ـ توستسو؟ می‌دونی... 366 00:19:53,330 --> 00:19:56,590 ‫تبم جوریه که حتی بلند شدن هم برام دردناکه. 367 00:19:56,670 --> 00:19:59,340 ‫پس توی شرایط فوق‌العاده‌ای هستید! 368 00:20:00,260 --> 00:20:02,970 ‫حـ ـ حـ ـ حالت تهوع دارم. 369 00:20:03,050 --> 00:20:05,470 ‫فکر کنم تبم داره بدتر هم می‌شه. 370 00:20:05,550 --> 00:20:08,390 ‫پس به نظر می‌رسه قراره به اوجی برسید که تا حالا دیده نشده! 371 00:20:08,470 --> 00:20:09,000 ‫چی؟ 372 00:20:09,000 --> 00:20:10,060 ‫من یه تشت آب میارم. 373 00:20:10,140 --> 00:20:11,140 ‫نــه! 374 00:20:11,270 --> 00:20:12,390 ‫این... 375 00:20:13,310 --> 00:20:17,150 ‫فکر می‌کنم یه بیماری واگیردار باشه. 376 00:20:17,230 --> 00:20:18,610 ‫لطفاً برید عقب. 377 00:20:18,690 --> 00:20:20,070 ‫همین الان. 378 00:20:20,860 --> 00:20:24,820 ‫اگه خدای نکرده اتفاقی واسه شما عزیزان بیفته، 379 00:20:24,820 --> 00:20:27,700 ‫هیچ‌وقت نمی‌تونم خودم رو ببخشم. 380 00:20:27,870 --> 00:20:29,250 ‫ریرین-ساما. 381 00:20:30,000 --> 00:20:33,870 ‫وایِ من، فکرش هم نمی‌کردم وضعیت جسمیتون این‌قدر بد باشه. 382 00:20:33,960 --> 00:20:35,880 ‫همین الان داروساز رو خبر می‌کنم! 383 00:20:35,960 --> 00:20:37,840 ‫لطفاً دووم بیارید! 384 00:20:37,920 --> 00:20:39,710 ‫ما همین‌جا کنارتون هستیم! 385 00:20:40,210 --> 00:20:44,590 ‫دیوونه‌ن. اینا قطعاً دیوونه‌ن. 386 00:20:44,890 --> 00:20:50,640 ‫مگه کو ریرین یه پروانه‌ی ظریف نبود که همه ازش محافظت و لوسش می‌کردن؟ 387 00:20:50,720 --> 00:20:53,560 ‫نکنه همه این‌قدر روش حساسن... 388 00:20:53,640 --> 00:20:56,810 ‫چون خودش کلی به بدنش فشار میاره که تا پای مرگ می‌ره، 389 00:20:56,900 --> 00:20:59,730 ‫و مجبورشون می‌کنه که این‌جوری نگران بشن؟ 390 00:21:05,450 --> 00:21:06,740 ‫یعنی می‌تونم... 391 00:21:07,370 --> 00:21:11,290 ‫توی این بدن دووم بیارم، مگه نه؟ 392 00:21:23,920 --> 00:21:25,680 ‫اوه. 393 00:21:26,760 --> 00:21:28,510 ‫اینجا چیکار می‌کنی؟ 394 00:21:28,600 --> 00:21:31,180 ‫دیگه اینجا جایی واسه خوابیدن موش‌ها نیست. 395 00:21:37,860 --> 00:21:39,690 ‫خیلی کلافه‌م. 396 00:21:41,940 --> 00:21:45,150 ‫بهت یه لباس از جنس قاقم نقره‌ای اعطا می‌کنم. 397 00:21:45,910 --> 00:21:50,620 ‫ازت می‌خوام کسی که بهش خدمت می‌کنی، یعنی شو کیگتسو رو شکنجه کنی. 398 00:21:52,330 --> 00:21:55,920 ‫اگه بتونم از اینجا فرار کنم، بابتش هرکاری انجام می‌دم! 399 00:21:55,940 --> 00:22:05,940 مارا در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید [@filmology_cc] 400 00:22:05,970 --> 00:22:19,970 [‫::‬ فیلمولـوژی | مرجع دانلود فیلم و سریال ::] [ filmology.cc ]