WEBVTT 00:00.020 --> 00:10.020 [:: فیلمولوژی با افتخار تقدیم میکند ::] [ filmology.cc ] 00:11.380 --> 00:14.790 ‫من... می‌خوام یه اجرای خوب داشته باشم. 00:16.920 --> 00:20.500 ‫اما هنوز تو خیلی زمینه‌ها ضعف دارم. 00:21.710 --> 00:24.330 ‫اجرای قبلیم کاملاً شانسی خوب از آب در اومد. 00:25.420 --> 00:27.080 ‫به کمک همه نیاز دارم. 00:28.170 --> 00:31.580 ‫فهمیدم که برد و باخت مهم نیست. 00:32.670 --> 00:34.790 ‫آره، موافقم. 00:39.830 --> 00:41.330 ‫می‌خوای از این استفاده کنی؟ 00:42.080 --> 00:43.710 ‫نه، نمی خواد. 00:50.000 --> 00:52.130 ‫یه طوریه... 00:53.460 --> 00:55.920 ‫یه آهنگ هست به اسم «رقص دوشیزگان آب‌شور». 00:56.080 --> 00:57.920 ‫ا ـ ‌اینومارو! 00:58.420 --> 01:02.290 ‫این آهنگی هست که کیامی-ساما، رهبر شینزای ما ساخته. 01:02.540 --> 01:07.460 ‫داستان در مورد دو دوشیزه‌ست که شبا موقع مد تو یه ساحل خاص آب‌نمک جمع می‌کنن. 01:07.670 --> 01:10.330 ‫یه آهنگ کارگریه که یادآور سبک دنگاکوـه. 01:10.880 --> 01:13.830 ‫این آهنگ برای نقش‌های اصلی به دو نفر نیاز داره. 01:14.130 --> 01:15.210 ‫دو تا نقش اصلی... 01:15.460 --> 01:19.040 ‫آدمای زیادی نبودن که بتونن کار کردن با زوجیرو رو تحمل کنن. 01:19.500 --> 01:21.170 برای همین از من می‌خواین؟ 01:21.960 --> 01:24.080 ‫این آهنگ ناقصه. 01:24.080 --> 01:28.210 ‫سبک دنگاکوی ما کمتر شبیه یه «نمایش» و بیشتر یه «روال» معموله. 01:28.670 --> 01:32.790 ‫آهنگی که ما با خوشحالی می‌خوندیم و می‌رقصیدیم تا کارای طاقت‌فرسا رو انجام بدیم، 01:32.790 --> 01:35.170 ‫تا به خودمون انگیزه بدیم و برای زمین دعا کنیم. 01:35.170 --> 01:38.500 ‫اما «دوشیزگان آب‌شور» عناصر داستانی قوی‌ای داره. 01:38.500 --> 01:42.000 ‫یکی از آهنگ‌های ماست که به اجرای ساروگاکو نزدیک‌تره. 01:42.000 --> 01:43.500 ‫به ساروگاکو؟ 01:43.710 --> 01:46.500 ‫ساروگاکو با آیین‌های مذهبی ارتباط داره، 01:46.500 --> 01:50.000 ‫پس همیشه بیشتر شبیه یه «نمایش» بوده که برای تماشاچی ساخته شده. 01:52.790 --> 01:53.920 ‫یالا. 01:54.290 --> 01:56.790 ‫و خب... چطور بگم... 01:57.250 --> 01:58.830 ‫گروه شما... 01:58.830 --> 02:01.750 ‫تخصصش تو داستان‌هاست... 02:01.920 --> 02:04.040 ‫چطور بگم... 02:06.710 --> 02:09.920 ‫شرمنده، کنار اومدن با شخصیتش یکم کار سختیه. 02:10.080 --> 02:11.880 ‫اینو که خودم می‌دونستم. 02:12.380 --> 02:13.830 ‫من! 02:16.210 --> 02:17.420 ‫من... 02:18.040 --> 02:20.170 ‫من... هم... 02:22.170 --> 02:23.880 ‫من هم... 02:25.750 --> 02:28.670 ‫می‌خوام یه نمایش خوب بسازم. 02:30.040 --> 02:32.250 ‫منم همین حسو دارم! 02:32.750 --> 02:38.210 ‫می‌خوام با ساروگاکو کار کنم و «دوشیزگان آب‌شور» رو تموم کنم. 02:38.460 --> 02:40.420 ‫می‌تونی با تماشا کردن شروع کنی. 02:40.420 --> 02:42.630 ‫بذار «رقص دوشیزگان آب‌شور» رو بهت نشون بدیم. 03:10.830 --> 03:14.670 ‫نـ ـ ناریکو-ساما ر ـ روی پـ ـ پای مـ ـ من خوابیدن. 03:18.080 --> 03:19.170 ‫همم؟ 03:19.540 --> 03:21.750 ‫عه‌وا، خوابم برد؟ 03:22.080 --> 03:25.460 ‫اونیاشا، دلم می‌خواد نظرت رو بشنوم. 03:25.460 --> 03:27.580 ‫همم، خب... 03:27.580 --> 03:29.170 ‫انگار... 03:31.250 --> 03:32.750 ‫انگار... 03:33.880 --> 03:35.750 ‫یه چیزی کم داره! 03:39.670 --> 03:40.500 ‫ها؟ 03:40.500 --> 03:42.210 ‫فاز این بچه چیه؟! 03:42.210 --> 03:43.500 ‫داره در مورد اجرای ما نظر میده؟! 03:42.210 --> 03:43.500 ‫حرف دهنتو بفهم! 03:43.500 --> 03:44.420 ‫داری غر می‌زنی؟! 03:44.420 --> 03:45.540 ‫داری غر می‌زنی؟! 03:44.420 --> 03:45.540 ‫بس کنید! 03:46.000 --> 03:47.170 ‫اول بذارید حرفشو بزنه. 03:47.170 --> 03:49.170 ‫خفه شو خائن! 03:50.540 --> 03:53.420 ‫یالا اعتراف کن دیگه. 03:53.420 --> 03:56.040 ‫تو هم دیگه برای دنگاکو ارزشی قائل نیستی. 03:56.040 --> 03:57.710 ‫ها؟ چی باعث شده اینو بگی؟ 03:57.710 --> 04:00.830 ‫همه‌ش با اون احمق داری تمرین می‌کنی... 04:00.830 --> 04:03.250 ‫و در مورد ساروگاکویا معلوم نیست چه کوفتی درس می‌خونی! 04:03.250 --> 04:05.790 ‫ نه! من فقط دارم به چیهارو-دونو خوندن و نوشتن یاد میدم. 04:05.790 --> 04:07.130 ‫انگار که مهمه! 04:07.130 --> 04:10.540 ‫اگه قصد داشتی با دنگاکو بمونی نیازی نبود خوندن و نوشتن یاد بگیری! 04:10.540 --> 04:14.670 ‫آموزش‌های خاصی که به عنوان خواهر کوچیکتر اینومارو می‌بینی همه‌ش حیف و میل شده! 04:14.670 --> 04:15.380 ‫وقتشه دست از این اداها برداری که انگاری ما در حدت نیستیم! 04:15.380 --> 04:17.380 ‫وقتشه دست از این اداها برداری که انگاری ما در حدت نیستیم! 04:15.380 --> 04:17.380 ‫خفه شو! 05:58.130 --> 05:59.630 ‫منو دید... 05:59.630 --> 06:01.290 ‫کنترلمو از دست دادم... 06:01.290 --> 06:03.380 ‫خدایا، چقدر خجالت‌آوره! 06:03.380 --> 06:04.960 ‫بیشتر مراقب دستات باش. 06:04.960 --> 06:07.380 ‫برای نوشتن و فلوت زدن بهشون نیاز داری. 06:15.130 --> 06:16.540 ‫خب، اونیاشا... 06:16.960 --> 06:19.750 ‫چی تو اجرای ما کم بود؟ 06:20.830 --> 06:22.500 ‫چی کم بود؟! 06:22.500 --> 06:24.420 ‫بهم بگو! تو خودت نریز! 06:24.630 --> 06:26.670 ‫مـ ـ ‌می‌خوام تو خودم بریزم... 06:26.670 --> 06:29.460 ‫«دوشیزگان آب‌شور» یه آهنگ در مورد کاره، درسته؟ 06:29.460 --> 06:33.250 ‫من قبلا هیچوقت کار نکردم، برای همین کاملا درکش نمی‌کنم. 06:33.250 --> 06:36.130 ‫کار برای تماشاچی‌ها کاملا آشناست. 06:36.130 --> 06:39.790 ‫هرچند، برای اشراف‌زاده‌هایی مثل ناریکو-ساما که ممکنه تماشا کنن اینطور نیست. 06:39.790 --> 06:44.080 ‫چطور می‌تونیم اینو تبدیل به چیزی کنیم که همه بتونن باهاش ارتباط برقرار کنن؟ 06:47.580 --> 06:50.130 ‫اوه! رفتن به دریا چطوره؟ 06:50.130 --> 06:51.130 ‫دریا؟ 06:51.130 --> 06:54.630 ‫تا یکم آب‌شور جمع کنیم! چون اونا آب‌شور جمع می‌کردن! 06:54.630 --> 06:57.710 ‫همم، اما دریا خیلی دوره. 06:57.710 --> 07:00.750 ‫اوه! دریاچه‌ی «مرغابی‌های کوچک» خیلی نزدیک‌تره! 07:00.750 --> 07:02.460 ‫البته که اونجا هیچ آب‌شوری نیست. 07:02.460 --> 07:06.580 ‫اما می‌تونین سطح سختی کار رو بهتر از انجام دادنش با این برکه‌ی کوچیک منتقل کنین! 07:07.630 --> 07:09.170 ‫بیا فورا آماده بشیم! 07:09.170 --> 07:10.000 ‫آره! 07:10.290 --> 07:12.670 ‫با اعضای گروه صحبت می‌کنم. 07:12.670 --> 07:14.380 ایشیا، تو هم میای، نه؟ 07:14.380 --> 07:15.380 ‫عه... 07:15.380 --> 07:17.540 ‫ایشیا چیزه... 07:17.540 --> 07:19.210 ‫چیه؟ 07:19.210 --> 07:21.040 ‫ایشیا رو به زحمت ننداز. 07:21.040 --> 07:23.330 ‫متوجه شدم مدل حرکت دادن پاهات عوض شده. 07:23.330 --> 07:24.040 ‫ها؟ 07:24.040 --> 07:25.540 ‫درد داری، نه؟ 07:25.540 --> 07:27.000 ‫یکمی استراحت کن. 07:27.750 --> 07:29.460 ‫خیلی ممنونم! 07:35.630 --> 07:38.250 ‫پات درد می‌کنه. 07:38.670 --> 07:40.460 ‫چیز مهمی نیست! 07:41.040 --> 07:46.710 ‫اما حالا که فرصتش پیش اومده، تا بقیه نیستن استراحت می‌کنم. 07:48.040 --> 07:49.880 ‫من متوجه‌ش نشدم. 07:50.380 --> 07:51.710 ‫متأسفم. 07:52.580 --> 07:57.290 ‫مشتاقانه منتظر اجرایی هستم که شما و بقیه قراره داشته باشین. 08:13.540 --> 08:17.080 ‫تو یه ساحل خاص، شبا موقع مد، 08:17.080 --> 08:19.290 ‫دو دوشیزه آب دریا جمع می‌کنن. 08:19.750 --> 08:21.790 ‫اونا از سختی کار می‌نالن، 08:21.790 --> 08:25.880 ‫و زندگیشون رو با جلبکای دریایی که به ساحل میان مقایسه می‌کنن. 08:27.710 --> 08:32.920 ‫با این حال، دیدن نور ماه روی آب توی سطل باعث می‌شه دوشیزه‌ها آواز بخونن. 08:33.920 --> 08:37.080 ‫«جمع کردن آب‌شور تو یه شب مهتابی مثل جمع کردن نور ماهه.» 08:38.500 --> 08:41.920 ‫«با توجه به اینکه ما ماه رو تو گاری شبانه‌مون حمل می‌کنیم، 08:41.920 --> 08:44.540 ‫مسیری که تو زندگی طی می‌کنیم، حتماً...» 08:50.250 --> 08:54.380 ‫حتمــاً یه زجر نیست. 08:57.540 --> 08:59.040 ‫انگار داری زجر می‌کشی. 08:59.330 --> 09:01.130 ‫این که اصلا کار سختی نیست. 09:01.710 --> 09:04.920 ‫شـ‌ ـ‌ شما دوتا خیلی سریعین... 09:04.920 --> 09:08.210 ‫پس حتی بی‌عرضه‌هایی مثل تو هم برای اجرای رو صحنه کافی هستن؟ 09:08.210 --> 09:11.210 ‫خیلی خوشبحالتونه که ساروگاکو انقدر دلرحمه. 09:12.040 --> 09:15.380 ‫سـ‌ ـ ساروگاکو هیچ ربطی به این موضوع نداره. 09:15.380 --> 09:17.920 ‫اونی که ضعیفه منم. 09:20.080 --> 09:22.670 ‫جوری حرف نزن که انگار جای افتخار داره! 09:22.670 --> 09:24.080 ‫زودباش! حرکت حرکت حرکت! 09:22.670 --> 09:24.080 ‫وای... 09:24.080 --> 09:24.880 ‫زودباش! حرکت حرکت حرکت! 09:24.880 --> 09:27.880 ‫پاهام مثل ریشه باباآدم خشک شده! 09:29.540 --> 09:32.040 ‫چت شده؟! ادامه بده، برو! 09:38.670 --> 09:40.790 ‫ما خیلی دور شدیم. 09:49.710 --> 09:51.330 چیزی فهمیدی؟ 09:56.880 --> 09:58.500 چیزی فهمیدی؟ 10:02.580 --> 10:03.460 ‫آخ! 10:03.830 --> 10:05.960 ‫جدی باش بینم! 10:06.960 --> 10:08.960 ‫من گشنمه! 10:16.460 --> 10:19.080 ‫واو! سوشی ماهی کپور کروسین! 10:20.290 --> 10:21.790 ‫خوشمزه‌ست! 10:23.420 --> 10:28.080 ‫با اینکه جفتشون برای شوگون کار می‌کنن، اما بازم بچه‌ن. 10:28.460 --> 10:31.750 ‫ممکنه این کار مستقیما کمکی به اجرا نکنه، اما... 10:31.750 --> 10:35.250 ‫ولی هرازگاهی به یه همچین استراحتی نیاز دارن. 10:35.540 --> 10:38.830 ‫پسراتون اشتهای خوبی دارن! 10:38.000 --> 10:39.350 m 900 402 l 1596 402 1596 584 900 584 10:38.000 --> 10:39.350 زوجیرو 12 ساله 10:39.350 --> 10:41.520 m 94 854 l 836 854 836 1054 94 1054 10:39.350 --> 10:41.520 اینومارو 15 ساله 10:39.750 --> 10:41.460 ‫پسرای من نیستن. 10:41.540 --> 10:44.580 ‫اونیاشا، یکم آروم‌تر غذا بخور. 10:44.580 --> 10:46.080 ‫غذا ریخته رو صورتت. 10:46.080 --> 10:47.080 ‫همم؟ 10:56.000 --> 11:00.790 ‫عذر می‌خوام فوجیکاوا، فقط نتونستم جلوی خودمو بگیرم... 11:00.790 --> 11:02.040 ‫ازش فاصله بگیر! 11:02.040 --> 11:03.290 ‫تو دیگه کدوم خری هستی؟! 11:03.290 --> 11:05.290 ‫دهنتونو ببندین، رقاصای کثیف دنگاکو! 11:05.290 --> 11:06.830 ‫چی گفتی؟ 11:06.830 --> 11:09.290 ‫می‌دونی من کی‌ام؟! 11:09.960 --> 11:12.880 ‫نگو که اون یکی از اون اشراف‌زاده‌هاست... 11:12.880 --> 11:14.250 ‫واقعا هست؟ 11:15.580 --> 11:19.630 ‫من از طرفدارای فوجیکاوام! 11:20.580 --> 11:22.750 ‫فقط یه پیرمرد خرفته... 11:22.750 --> 11:26.790 ‫از شما قلدرای دنگاکو که به فوجیکاوا سخت می‌گیرین متنفرم. 11:26.790 --> 11:28.580 ‫خیلی وقت می‌گذره، فوجیکاوا! 11:28.580 --> 11:31.290 ‫خوندن «افسانه کارایتو» رو تموم کردی؟ 11:31.290 --> 11:33.000 ‫«افسانه کارایتو»؟ 11:34.960 --> 11:37.080 ‫پس تو بودی؟! 11:37.080 --> 11:39.960 ‫انقدر جالب بود که فورا تمومش کردم! 11:39.960 --> 11:42.130 ‫که این‌طور که این‌طور. 11:42.130 --> 11:45.040 ‫دفعه بعد برات «افسانه‌های ایسه» رو میارم. 11:45.040 --> 11:46.710 ‫داره هیجان‌زده می‌شه... 11:46.710 --> 11:51.040 ‫همم، فوجیکاوای عزیز، در مورد چیزی احساس سردرگمی می‌کنی؟ 11:51.040 --> 11:53.170 از ـ از کجا فهمیدی؟ 11:53.170 --> 11:55.960 ‫من اکثر اتفاقاتی که می‌افته رو دیدم. 11:55.960 --> 11:57.250 ‫دیده؟! 11:57.540 --> 12:01.460 ‫باید بگم، حتی چهره‌ی مضطربت هم زیباست! 12:01.750 --> 12:04.460 ‫آه، این احساساتی که تو وجودم جریان داره! 12:04.460 --> 12:07.670 ‫وجود داشتن تو این جسم فانی؛ 12:07.670 --> 12:10.540 ‫چقدر می‌تونه حرص‌آور باشه! 12:11.130 --> 12:19.380 ‫اولین رنگ‌آمیزی پاییز، تو بارون گرم جنگل ایکوتا... 12:19.380 --> 12:22.670 ‫با گذشت روزها، رنگشون پررنگ‌تر می‌شه، 12:22.670 --> 12:23.670 ‫مثل عشق من... 12:23.670 --> 12:25.670 ‫مثل عشق من... 12:23.670 --> 12:25.670 ‫جنگل ایکوتا؟ 12:25.670 --> 12:27.210 ‫اینجا اومی هستا، می‌دونی که. 12:27.210 --> 12:29.210 یهویی یه شعر عاشقونه؟ 12:29.210 --> 12:30.670 بعد تازه گریه هم می‌کنه؟ 12:31.080 --> 12:33.170 ‫شما رقاصای بی‌فرهنگ دنگاکو! 12:33.170 --> 12:35.830 ‫اینکه ما کجاییم هیچ اهمیتی نداره! 12:36.460 --> 12:39.790 ‫جنگل ایکوتا، اولین برگ‌هایی که قرمز می‌شن... 12:44.540 --> 12:48.670 ‫آهنگ‌ها فراتر از زمان، مکان و جسم فیزیکی هستن. 12:50.210 --> 12:51.710 ‫خودشه! 12:51.710 --> 12:53.920 اوی، اونیاشا!؟ 12:53.920 --> 12:57.170 ‫به نظر می‌رسه احساساتم بهش رسیده. 12:57.170 --> 12:59.670 ‫ببخشید، صورت‌حساب... 12:59.670 --> 13:02.080 ‫با کمال میل پرداخت می‌کنم. 13:02.080 --> 13:04.290 ‫اما فقط سهم فوجیکاوا رو. 13:08.420 --> 13:12.210 ‫آهنگ‌ها فراتر از زمان، مکان و جسم فیزیکی هستن. 13:12.790 --> 13:15.210 ‫و مردم عادی، و اشراف‌زاده‌ها... 13:20.960 --> 13:23.630 ‫فهمیدم «دوشیزگان آب‌شور» چی کم داره. 13:23.630 --> 13:27.250 ‫اون؛ بو، رنگ، نسیم... 13:28.080 --> 13:31.460 ‫و حسی که به اون دو خواهر می‌ده، هست. 13:32.580 --> 13:36.330 ‫می‌خوام همه این منظره رو ببینن. 13:37.880 --> 13:40.380 ‫دزد! یکی بگیرتش! 13:40.380 --> 13:41.670 ‫صبر کن بچه! 13:41.670 --> 13:43.750 ‫وایسا! فرار نکن! 13:57.960 --> 13:59.580 دلخواه 14:08.170 --> 14:09.750 ایروهانی 14:12.630 --> 14:14.290 ‫افتضاحه. 14:14.290 --> 14:15.790 ‫تو اونو نوشتی؟ 14:16.420 --> 14:18.080 ‫بـ ـ ‌بانوی من! 14:18.080 --> 14:20.830 ‫مـ‌ ـ متأسفم! هنوز خیلی توش خوب نیستم! 14:20.830 --> 14:23.040 ‫عه؟ به نظر که خوب میاد! 14:24.290 --> 14:26.710 ‫اما اصلا خوب نیست. 14:26.710 --> 14:30.000 ‫مثل مال شما قشنگ نیستن. 14:31.290 --> 14:35.750 ‫من همیشه چیزای زیبا رو تحسین می‌کردم. 14:35.750 --> 14:39.250 ‫و دنیای روی صحنه رو. 14:39.920 --> 14:45.000 ‫می‌خواستم به زیبایی شکوفا بشم و به خودم هم افتخار کنم. 14:45.540 --> 14:47.330 ‫که این‌طور... 14:47.330 --> 14:49.170 ‫اما فایده‌ای نداره. 14:49.170 --> 14:51.420 ‫من تواناییش رو ندارم. 14:51.420 --> 14:53.330 ‫هنوزم نمی‌تونم بخونم یا بنویسم... 14:53.880 --> 14:58.130 ‫وقتی از چیزی خوشم نمیاد، همیشه سریع‌تر از اینکه بتونم از کلماتم استفاده کنم، از کوره در می‌رم. 14:58.130 --> 14:59.960 ‫این چیزیه که... 15:00.250 --> 15:01.920 ‫در مورد خودم ازش بدم میاد. 15:02.790 --> 15:04.710 ‫خب، من که دوستش دارم. 15:04.710 --> 15:05.750 ‫ها؟ 15:07.750 --> 15:12.080 ‫آدمایی که دلسوزن همیشه زیبان. 15:12.080 --> 15:16.000 ‫احساسات همیشه تمایل دارن اینجا پنهون بشن. 15:16.630 --> 15:19.000 ‫و همین آدم‌ها رو با ارزش می‌کنه. 15:19.000 --> 15:22.170 ‫فرقی نمی‌کنه اگه اول صبح بعد از بیدار شدن خمیازه بکشن، 15:22.170 --> 15:25.000 ‫یا اگه گونه‌هاشون با افزایش سن گود بره، 15:25.000 --> 15:27.710 ‫یا اگه رو صورتشون جوهر باشه... 15:27.710 --> 15:29.960 ‫در هر صورت باارزشن. 15:29.960 --> 15:32.210 ‫نیازی نیست تو چیزی موفق بشی، 15:32.210 --> 15:35.040 ‫چون همین الانشم همونطوری که هستی زیبایی. 15:39.500 --> 15:43.920 ‫اون دو خواهرِ دوشیزه‌ی آب‌شور تو سختی‌هایی ‫ که باهاشون روبرو می‌شن لذت رو کشف می‌کنن. 15:43.920 --> 15:47.080 ‫احساسات اونا هسته‌ی اصلی «رقص دوشیزگان آب‌شور» هستش. 15:47.540 --> 15:49.540 ‫و فضایی که نیاز بود... 15:49.540 --> 15:52.460 ‫تا به درستی منتقلشون کنه تو اجرا وجود نداشت. 15:52.460 --> 15:53.880 ‫فضا... 15:53.880 --> 15:58.000 ‫همونطور که پیداست، آهنگ فراتر از «روال» معمولی که ازش اومده نرفته. 15:59.630 --> 16:03.580 ‫توی پایتخت، آدم‌ها با شرایط متفاوتی برای دیدن این اجرا میان. 16:03.920 --> 16:06.420 ‫رنگ سرزمینی که خواهرا توش زندگی می‌کنن، 16:06.420 --> 16:09.040 ‫بو، نسیم... 16:09.500 --> 16:12.170 ‫با استفاده از فضا برای انتقال احساسات خواهرها، 16:12.170 --> 16:15.380 ‫به چیزی تبدیل می‌شه که به قلب آدم‌های زیادی می‌شینه. 16:16.040 --> 16:18.500 ‫یا حداقل فکر کنم باید اینطور بشه. 16:19.580 --> 16:21.920 ‫اگه اوضاع خوب پیش بره... 16:21.920 --> 16:23.920 دقیقاً باید چیکار کنیم؟ 16:23.920 --> 16:26.710 ‫احساساتشون رو از طریق فضا منتقل کنیم... 16:26.710 --> 16:30.420 ‫چیزی که بتونه از زمان، مکان و فرم فیزیکی فراتر بره... 16:30.750 --> 16:31.920 ‫آهنگ! 16:32.330 --> 16:33.540 ‫آره. 16:34.830 --> 16:37.380 ‫من سعی می‌کنم «دوشیزگان آب‌شور» رو دوباره بنویسم. 16:37.380 --> 16:38.460 ‫چی؟! 16:38.460 --> 16:42.790 ‫بابت نظرت ممنونم، اما «دوشیزگان آب‌شور» بخشی از برنامه‌ی ماست. 16:42.790 --> 16:44.040 ‫خودمون تغییرش می‌دیم. 16:44.500 --> 16:46.500 ‫خواهش می‌کنم، بذار انجامش بدم! 16:46.500 --> 16:49.210 ‫چی باعث شده فکر کنی می‌تونی؟ قبلا انجامش دادی؟ 16:49.210 --> 16:50.250 ‫نه، ندادم. 16:50.250 --> 16:50.790 ‫پس چرا؟ 16:50.790 --> 16:51.250 ‫پس چرا؟ 16:50.790 --> 16:51.250 ‫اما... 16:51.250 --> 16:51.710 ‫اما... 16:52.290 --> 16:55.460 ‫من کسی بودم که فکر می‌کرد یه چیزی کم داره، 16:55.460 --> 16:58.460 ‫برای همین احساس وظیفه می‌کنم که خودم بهش اضافه‌ش کنم! 16:59.290 --> 17:02.040 ‫یعنی چی اصلاً تو کتم نمی‌‌ره. 17:02.040 --> 17:03.830 ‫باید دوباره برات توضیحش بدم؟ 17:03.830 --> 17:05.670 ‫منظورم این نبود! 17:05.670 --> 17:07.880 ‫دیگه برام مهم نیست، هر کاری می‌خوای بکن! 17:08.170 --> 17:10.790 ‫باشه، هر کاری بخوام می‌کنم! 17:10.790 --> 17:12.040 ‫دنبالم نیا! 17:12.040 --> 17:13.580 ‫خودتم همین‌طور. 17:17.000 --> 17:18.630 ‫اونیاشای لعنتی... 17:18.630 --> 17:21.040 ‫اصلا تو تمرینات حاضر نشده! 17:21.040 --> 17:25.080 ‫اون همه در مورد بازنویسی آهنگ حرف زد، اما هیچ پیشرفتی نکرده. 17:25.080 --> 17:27.330 ‫و زوجیرو انقدر سخت کار می‌کنه... 17:29.630 --> 17:32.330 ‫وقتی پیشنهاد کار با ساروگاکو رو دادم، 17:32.330 --> 17:35.330 ‫باید می‌دونستم که روی آهنگ تاثیر می‌ذاره. 17:35.330 --> 17:38.540 ‫پس چرا انقدر اعصابم خورده؟ 17:45.080 --> 17:46.290 ‫ببخشید... 17:47.250 --> 17:49.080 ‫اگه می‌خوای می‌تونی بری تو. 17:49.080 --> 17:50.920 ‫اوه نه، من فقط... 17:53.420 --> 17:55.170 این‌همه کتاب برای چیه؟ 17:55.170 --> 17:58.290 ‫گفتیم چندتا از کتابای قدیمی که خیلی وقت پیش می‌خوندیم رو بیارن. 17:58.290 --> 18:01.710 ‫ما قدیما همه‌ی زمان خارج از تمرینمون رو صرف خوندن و نوشتن می‌کردیم. 18:01.710 --> 18:04.960 ‫این سیاست کان‌‌آمی‌-دونوـه؟ 18:04.960 --> 18:06.830 ‫بله همین‌طوره. 18:07.330 --> 18:12.130 ‫پس، کان‌آمی-دونو با پیش‌بینی یه همچین وضعیتی خوندن و نوشتن رو اجباری کرده بودن. 18:24.630 --> 18:31.290 آب شور جمع کردن 18:36.000 --> 18:39.500 ‫مانیوشو، کوکین واکاشو، 18:39.500 --> 18:42.710 ‫شوویشو، کینیوشو... 18:43.670 --> 18:46.080 ‫احساساتی که نیاکان ما از خودشون به جا گذاشتن. 18:46.080 --> 18:48.330 ‫قدرت کلمات کوبنده از روزگاران قدیم. 18:49.040 --> 18:50.830 ‫من از این قدرت استفاده می‌کنم. 19:00.830 --> 19:01.830 ‫نوشتنت تموم شد؟ 19:04.170 --> 19:06.460 ‫عه، آ، عه خب.... 19:06.790 --> 19:09.040 ‫حس می‌کنم یه چیزی هنوز کمه... 19:09.040 --> 19:10.460 ‫برمی‌گردیم به اتاقت. 19:10.460 --> 19:11.130 ‫ها؟ 19:11.130 --> 19:12.210 ‫بذار بخونمش. 19:12.210 --> 19:13.500 ‫ها؟ عه... 19:13.500 --> 19:15.130 ‫وـ‌ وـ‌ وایسا، نه، نه! 19:15.130 --> 19:16.460 ‫هنوز آماده نیست! 19:16.460 --> 19:18.960 ‫هنوز آماده نیست! 19:16.460 --> 19:18.960 ‫ولم کن! سنگینی! ولم کن! 19:18.960 --> 19:21.210 ‫ای بابا، به نظر من که کامله. 19:21.960 --> 19:26.080 ‫خب، خودش می‌گه هنوز کامل نیست. 19:26.460 --> 19:27.960 ‫چقدر قشنگه... 19:29.080 --> 19:30.580 ‫می‌خوای امتحانش کنی؟ 19:30.580 --> 19:31.830 ‫ها؟ 19:31.830 --> 19:33.630 ‫زوجیرو، نمی‌تونی! 19:56.330 --> 19:58.040 ‫شماها کی رسیدین اینجا؟! 19:59.580 --> 20:02.580 ‫زوجیرو-دونو، لطفا همه رو صدا کن بیان اینجا. 20:03.380 --> 20:04.790 ‫باشه. 20:07.580 --> 20:09.960 ‫این... جالبه. 20:10.630 --> 20:13.170 ‫تونستم برای اولین بار منظره‌ی خواهرا رو تصور کنم. 20:13.170 --> 20:17.330 ‫یه چیزی؛ اونیاشا-کون گفتی این احساسات خواهراست که مهمه، 20:17.330 --> 20:20.540 ‫اما از چیزایی که شنیدم فقط دکور بود که اضافه شده بود. 20:20.540 --> 20:24.170 ‫متنی که اون احساسات مهم رو توضیح بده کم نداری؟ 20:24.670 --> 20:26.080 ‫موافقم. 20:26.080 --> 20:29.920 ‫بعد از اینکه نوشتنش رو تموم کردم حس کردم هنوز به اندازه کافی احساسات توش نیست. 20:29.920 --> 20:32.460 ‫اما الان فکر می‌کنم همینطوری خوبه. 20:32.460 --> 20:33.880 ‫منظورت چیه؟ 20:35.580 --> 20:38.210 ‫ما مهم‌ترین چیزا رو پنهان نگه می‌داریم. 20:38.670 --> 20:40.750 ‫با این حال مهم نیست چقدر تو اعماق وجودمون پنهان شده باشه، 20:40.750 --> 20:43.500 ‫احساساتمون تو حالات فیزیکی‌مون نمایان می‌شن. 20:44.170 --> 20:47.170 ‫اگه متن آهنگ همه چیز رو منتقل می‌کرد دیگه نیازی به رقصنده‌هایی مثل ما نبود. 20:47.170 --> 20:50.630 ‫ما با احساسات آهنگی که تو وجودمون پنهان شده روی صحنه می‌ایستیم. 20:50.630 --> 20:52.830 ‫از طریق رقص و موسیقی، 20:52.830 --> 20:56.130 ‫اون احساسات پنهان روی صحنه شکوفا می‌شن. 20:56.380 --> 21:00.130 ‫اون موقع‌ـست که «رقص دوشیزگان آب‌شور» برای اولین بار کامل می‌شه. 21:00.670 --> 21:03.920 ‫برای همین به کمک همه نیاز دارم. 21:06.130 --> 21:12.080 ‫اگه این راه رو بریم، ممکنه دنگاکو هیچوقت نتونه برگرده. 21:22.380 --> 21:23.830 ‫با این حال... 21:23.830 --> 21:28.710 ‫من... دلم می‌خواد با این نسخه از «دوشیزگان آب‌شور» برقصم! 21:29.250 --> 21:33.330 ‫آرزو دارم همراه با اونیاشا روی صحنه بایستم! 21:36.330 --> 21:37.750 ‫بیاین انجامش بدیم! 21:39.690 --> 21:43.060 قسمت نهم 21:39.690 --> 21:43.060 احساسات پنهان 21:39.880 --> 21:40.790 ‫آره! 21:40.790 --> 21:41.920 ‫آره! 21:40.790 --> 21:41.920 ‫ایول! 21:43.080 --> 21:53.080 [‫::‬ فیلمولـوژی | مرجع دانلود فیلم و سریال ::] [ filmology.cc ]