1
00:00:00,020 --> 00:00:10,020
[:: فیلمولوژی با افتخار تقدیم میکند ::]
[ filmology.cc ]

2
00:00:11,380 --> 00:00:14,790
‫من... می‌خوام یه اجرای خوب داشته باشم.

3
00:00:16,920 --> 00:00:20,500
‫اما هنوز تو خیلی زمینه‌ها ضعف دارم.

4
00:00:21,710 --> 00:00:24,330
‫اجرای قبلیم کاملاً شانسی خوب از آب در اومد.

5
00:00:25,420 --> 00:00:27,080
‫به کمک همه نیاز دارم.

6
00:00:28,170 --> 00:00:31,580
‫فهمیدم که برد و باخت مهم نیست.

7
00:00:32,670 --> 00:00:34,790
‫آره، موافقم.

8
00:00:39,830 --> 00:00:41,330
‫می‌خوای از این استفاده کنی؟

9
00:00:42,080 --> 00:00:43,710
‫نه، نمی خواد.

10
00:00:50,000 --> 00:00:52,130
‫یه طوریه...

11
00:00:53,460 --> 00:00:55,920
‫یه آهنگ هست به اسم «رقص دوشیزگان آب‌شور».

12
00:00:56,080 --> 00:00:57,920
‫ا ـ ‌اینومارو!

13
00:00:58,420 --> 00:01:02,290
‫این آهنگی هست که کیامی-ساما، رهبر شینزای ما ساخته.

14
00:01:02,540 --> 00:01:07,460
‫داستان در مورد دو دوشیزه‌ست که شبا موقع مد تو یه ساحل خاص آب‌نمک جمع می‌کنن.

15
00:01:07,670 --> 00:01:10,330
‫یه آهنگ کارگریه که یادآور سبک دنگاکوـه.

16
00:01:10,880 --> 00:01:13,830
‫این آهنگ برای نقش‌های اصلی به دو نفر نیاز داره.

17
00:01:14,130 --> 00:01:15,210
‫دو تا نقش اصلی...

18
00:01:15,460 --> 00:01:19,040
‫آدمای زیادی نبودن که بتونن کار کردن با زوجیرو رو تحمل کنن.

19
00:01:19,500 --> 00:01:21,170
برای همین از من می‌خواین؟

20
00:01:21,960 --> 00:01:24,080
‫این آهنگ ناقصه.

21
00:01:24,080 --> 00:01:28,210
‫سبک دنگاکوی ما کمتر شبیه یه «نمایش» و بیشتر یه «روال» معموله.

22
00:01:28,670 --> 00:01:32,790
‫آهنگی که ما با خوشحالی می‌خوندیم و می‌رقصیدیم تا کارای طاقت‌فرسا رو انجام بدیم،

23
00:01:32,790 --> 00:01:35,170
‫تا به خودمون انگیزه بدیم و برای زمین دعا کنیم.

24
00:01:35,170 --> 00:01:38,500
‫اما «دوشیزگان آب‌شور» عناصر داستانی قوی‌ای داره.

25
00:01:38,500 --> 00:01:42,000
‫یکی از آهنگ‌های ماست که به اجرای ساروگاکو نزدیک‌تره.

26
00:01:42,000 --> 00:01:43,500
‫به ساروگاکو؟

27
00:01:43,710 --> 00:01:46,500
‫ساروگاکو با آیین‌های مذهبی ارتباط داره،

28
00:01:46,500 --> 00:01:50,000
‫پس همیشه بیشتر شبیه یه «نمایش» بوده که برای تماشاچی ساخته شده.

29
00:01:52,790 --> 00:01:53,920
‫یالا.

30
00:01:54,290 --> 00:01:56,790
‫و خب... چطور بگم...

31
00:01:57,250 --> 00:01:58,830
‫گروه شما...

32
00:01:58,830 --> 00:02:01,750
‫تخصصش تو داستان‌هاست...

33
00:02:01,920 --> 00:02:04,040
‫چطور بگم...

34
00:02:06,710 --> 00:02:09,920
‫شرمنده، کنار اومدن با شخصیتش یکم کار سختیه.

35
00:02:10,080 --> 00:02:11,880
‫اینو که خودم می‌دونستم.

36
00:02:12,380 --> 00:02:13,830
‫من!

37
00:02:16,210 --> 00:02:17,420
‫من...

38
00:02:18,040 --> 00:02:20,170
‫من... هم...

39
00:02:22,170 --> 00:02:23,880
‫من هم...

40
00:02:25,750 --> 00:02:28,670
‫می‌خوام یه نمایش خوب بسازم.

41
00:02:30,040 --> 00:02:32,250
‫منم همین حسو دارم!

42
00:02:32,750 --> 00:02:38,210
‫می‌خوام با ساروگاکو کار کنم و «دوشیزگان آب‌شور» رو تموم کنم.

43
00:02:38,460 --> 00:02:40,420
‫می‌تونی با تماشا کردن شروع کنی.

44
00:02:40,420 --> 00:02:42,630
‫بذار «رقص دوشیزگان آب‌شور» رو بهت نشون بدیم.

45
00:03:10,830 --> 00:03:14,670
‫نـ ـ ناریکو-ساما ر ـ روی پـ ـ پای مـ ـ من خوابیدن.

46
00:03:18,080 --> 00:03:19,170
‫همم؟

47
00:03:19,540 --> 00:03:21,750
‫عه‌وا، خوابم برد؟

48
00:03:22,080 --> 00:03:25,460
‫اونیاشا، دلم می‌خواد نظرت رو بشنوم.

49
00:03:25,460 --> 00:03:27,580
‫همم، خب...

50
00:03:27,580 --> 00:03:29,170
‫انگار...

51
00:03:31,250 --> 00:03:32,750
‫انگار...

52
00:03:33,880 --> 00:03:35,750
‫یه چیزی کم داره!

53
00:03:39,670 --> 00:03:40,500
‫ها؟

54
00:03:40,500 --> 00:03:42,210
‫فاز این بچه چیه؟!

55
00:03:42,210 --> 00:03:43,500
‫داره در مورد اجرای ما نظر میده؟!

56
00:03:42,210 --> 00:03:43,500
‫حرف دهنتو بفهم!

57
00:03:43,500 --> 00:03:44,420
‫داری غر می‌زنی؟!

58
00:03:44,420 --> 00:03:45,540
‫داری غر می‌زنی؟!

59
00:03:44,420 --> 00:03:45,540
‫بس کنید!

60
00:03:46,000 --> 00:03:47,170
‫اول بذارید حرفشو بزنه.

61
00:03:47,170 --> 00:03:49,170
‫خفه شو خائن!

62
00:03:50,540 --> 00:03:53,420
‫یالا اعتراف کن دیگه.

63
00:03:53,420 --> 00:03:56,040
‫تو هم دیگه برای دنگاکو ارزشی قائل نیستی.

64
00:03:56,040 --> 00:03:57,710
‫ها؟ چی باعث شده اینو بگی؟

65
00:03:57,710 --> 00:04:00,830
‫همه‌ش با اون احمق داری تمرین می‌کنی...

66
00:04:00,830 --> 00:04:03,250
‫و در مورد ساروگاکویا معلوم نیست چه کوفتی درس می‌خونی!

67
00:04:03,250 --> 00:04:05,790
‫ نه! من فقط دارم به چیهارو-دونو خوندن و نوشتن یاد میدم.

68
00:04:05,790 --> 00:04:07,130
‫انگار که مهمه!

69
00:04:07,130 --> 00:04:10,540
‫اگه قصد داشتی با دنگاکو بمونی نیازی نبود خوندن و نوشتن یاد بگیری!

70
00:04:10,540 --> 00:04:14,670
‫آموزش‌های خاصی که به عنوان خواهر کوچیکتر اینومارو می‌بینی همه‌ش حیف و میل شده!

71
00:04:14,670 --> 00:04:15,380
‫وقتشه دست از این اداها برداری که انگاری ما در حدت نیستیم!

72
00:04:15,380 --> 00:04:17,380
‫وقتشه دست از این اداها برداری که انگاری ما در حدت نیستیم!

73
00:04:15,380 --> 00:04:17,380
‫خفه شو!

74
00:05:58,130 --> 00:05:59,630
‫منو دید...

75
00:05:59,630 --> 00:06:01,290
‫کنترلمو از دست دادم...

76
00:06:01,290 --> 00:06:03,380
‫خدایا، چقدر خجالت‌آوره!

77
00:06:03,380 --> 00:06:04,960
‫بیشتر مراقب دستات باش.

78
00:06:04,960 --> 00:06:07,380
‫برای نوشتن و فلوت زدن بهشون نیاز داری.

79
00:06:15,130 --> 00:06:16,540
‫خب، اونیاشا...

80
00:06:16,960 --> 00:06:19,750
‫چی تو اجرای ما کم بود؟

81
00:06:20,830 --> 00:06:22,500
‫چی کم بود؟!

82
00:06:22,500 --> 00:06:24,420
‫بهم بگو! تو خودت نریز!

83
00:06:24,630 --> 00:06:26,670
‫مـ ـ ‌می‌خوام تو خودم بریزم...

84
00:06:26,670 --> 00:06:29,460
‫«دوشیزگان آب‌شور» یه آهنگ در مورد کاره، درسته؟

85
00:06:29,460 --> 00:06:33,250
‫من قبلا هیچوقت کار نکردم، برای همین کاملا درکش نمی‌کنم.

86
00:06:33,250 --> 00:06:36,130
‫کار برای تماشاچی‌ها کاملا آشناست.

87
00:06:36,130 --> 00:06:39,790
‫هرچند، برای اشراف‌زاده‌هایی مثل ناریکو-ساما که ممکنه تماشا کنن اینطور نیست.

88
00:06:39,790 --> 00:06:44,080
‫چطور می‌تونیم اینو تبدیل به چیزی کنیم که همه بتونن باهاش ارتباط برقرار کنن؟

89
00:06:47,580 --> 00:06:50,130
‫اوه! رفتن به دریا چطوره؟

90
00:06:50,130 --> 00:06:51,130
‫دریا؟

91
00:06:51,130 --> 00:06:54,630
‫تا یکم آب‌شور جمع کنیم! چون اونا آب‌شور جمع می‌کردن!

92
00:06:54,630 --> 00:06:57,710
‫همم، اما دریا خیلی دوره.

93
00:06:57,710 --> 00:07:00,750
‫اوه! دریاچه‌ی «مرغابی‌های کوچک» خیلی نزدیک‌تره!

94
00:07:00,750 --> 00:07:02,460
‫البته که اونجا هیچ آب‌شوری نیست.

95
00:07:02,460 --> 00:07:06,580
‫اما می‌تونین سطح سختی کار رو بهتر از انجام دادنش با این برکه‌ی کوچیک منتقل کنین!

96
00:07:07,630 --> 00:07:09,170
‫بیا فورا آماده بشیم!

97
00:07:09,170 --> 00:07:10,000
‫آره!

98
00:07:10,290 --> 00:07:12,670
‫با اعضای گروه صحبت می‌کنم.

99
00:07:12,670 --> 00:07:14,380
ایشیا، تو هم میای، نه؟

100
00:07:14,380 --> 00:07:15,380
‫عه...

101
00:07:15,380 --> 00:07:17,540
‫ایشیا چیزه...

102
00:07:17,540 --> 00:07:19,210
‫چیه؟

103
00:07:19,210 --> 00:07:21,040
‫ایشیا رو به زحمت ننداز.

104
00:07:21,040 --> 00:07:23,330
‫متوجه شدم مدل حرکت دادن پاهات عوض شده.

105
00:07:23,330 --> 00:07:24,040
‫ها؟

106
00:07:24,040 --> 00:07:25,540
‫درد داری، نه؟

107
00:07:25,540 --> 00:07:27,000
‫یکمی استراحت کن.

108
00:07:27,750 --> 00:07:29,460
‫خیلی ممنونم!

109
00:07:35,630 --> 00:07:38,250
‫پات درد می‌کنه.

110
00:07:38,670 --> 00:07:40,460
‫چیز مهمی نیست!

111
00:07:41,040 --> 00:07:46,710
‫اما حالا که فرصتش پیش اومده، تا بقیه نیستن استراحت می‌کنم.

112
00:07:48,040 --> 00:07:49,880
‫من متوجه‌ش نشدم.

113
00:07:50,380 --> 00:07:51,710
‫متأسفم.

114
00:07:52,580 --> 00:07:57,290
‫مشتاقانه منتظر اجرایی هستم که شما و بقیه قراره داشته باشین.

115
00:08:13,540 --> 00:08:17,080
‫تو یه ساحل خاص، شبا موقع مد،

116
00:08:17,080 --> 00:08:19,290
‫دو دوشیزه آب دریا جمع می‌کنن.

117
00:08:19,750 --> 00:08:21,790
‫اونا از سختی کار می‌نالن،

118
00:08:21,790 --> 00:08:25,880
‫و زندگیشون رو با جلبکای دریایی که به ساحل میان مقایسه می‌کنن.

119
00:08:27,710 --> 00:08:32,920
‫با این حال، دیدن نور ماه روی آب توی سطل باعث می‌شه دوشیزه‌ها آواز بخونن.

120
00:08:33,920 --> 00:08:37,080
‫«جمع کردن آب‌شور تو یه شب مهتابی مثل جمع کردن نور ماهه.»

121
00:08:38,500 --> 00:08:41,920
‫«با توجه به اینکه ما ماه رو تو گاری شبانه‌مون حمل می‌کنیم،

122
00:08:41,920 --> 00:08:44,540
‫مسیری که تو زندگی طی می‌کنیم، حتماً...»

123
00:08:50,250 --> 00:08:54,380
‫حتمــاً یه زجر نیست.

124
00:08:57,540 --> 00:08:59,040
‫انگار داری زجر می‌کشی.

125
00:08:59,330 --> 00:09:01,130
‫این که اصلا کار سختی نیست.

126
00:09:01,710 --> 00:09:04,920
‫شـ‌ ـ‌ شما دوتا خیلی سریعین...

127
00:09:04,920 --> 00:09:08,210
‫پس حتی بی‌عرضه‌هایی مثل تو هم برای اجرای رو صحنه کافی هستن؟

128
00:09:08,210 --> 00:09:11,210
‫خیلی خوشبحالتونه که ساروگاکو انقدر دلرحمه.

129
00:09:12,040 --> 00:09:15,380
‫سـ‌ ـ ساروگاکو هیچ ربطی به این موضوع نداره.

130
00:09:15,380 --> 00:09:17,920
‫اونی که ضعیفه منم.

131
00:09:20,080 --> 00:09:22,670
‫جوری حرف نزن که انگار جای افتخار داره!

132
00:09:22,670 --> 00:09:24,080
‫زودباش! حرکت حرکت حرکت!

133
00:09:22,670 --> 00:09:24,080
‫وای...

134
00:09:24,080 --> 00:09:24,880
‫زودباش! حرکت حرکت حرکت!

135
00:09:24,880 --> 00:09:27,880
‫پاهام مثل ریشه باباآدم خشک شده!

136
00:09:29,540 --> 00:09:32,040
‫چت شده؟! ادامه بده، برو!

137
00:09:38,670 --> 00:09:40,790
‫ما خیلی دور شدیم.

138
00:09:49,710 --> 00:09:51,330
چیزی فهمیدی؟

139
00:09:56,880 --> 00:09:58,500
چیزی فهمیدی؟

140
00:10:02,580 --> 00:10:03,460
‫آخ!

141
00:10:03,830 --> 00:10:05,960
‫جدی باش بینم!

142
00:10:06,960 --> 00:10:08,960
‫من گشنمه!

143
00:10:16,460 --> 00:10:19,080
‫واو! سوشی ماهی کپور کروسین!

144
00:10:20,290 --> 00:10:21,790
‫خوشمزه‌ست!

145
00:10:23,420 --> 00:10:28,080
‫با اینکه جفتشون برای شوگون کار می‌کنن، اما بازم بچه‌ن.

146
00:10:28,460 --> 00:10:31,750
‫ممکنه این کار مستقیما کمکی به اجرا نکنه، اما...

147
00:10:31,750 --> 00:10:35,250
‫ولی هرازگاهی به یه همچین استراحتی نیاز دارن.

148
00:10:35,540 --> 00:10:38,830
‫پسراتون اشتهای خوبی دارن!

149
00:10:38,000 --> 00:10:39,350
m 900 402 l 1596 402 1596 584 900 584

150
00:10:38,000 --> 00:10:39,350
زوجیرو 12 ساله

151
00:10:39,350 --> 00:10:41,520
m 94 854 l 836 854 836 1054 94 1054

152
00:10:39,350 --> 00:10:41,520
اینومارو 15 ساله

153
00:10:39,750 --> 00:10:41,460
‫پسرای من نیستن.

154
00:10:41,540 --> 00:10:44,580
‫اونیاشا، یکم آروم‌تر غذا بخور.

155
00:10:44,580 --> 00:10:46,080
‫غذا ریخته رو صورتت.

156
00:10:46,080 --> 00:10:47,080
‫همم؟

157
00:10:56,000 --> 00:11:00,790
‫عذر می‌خوام فوجیکاوا، فقط نتونستم جلوی خودمو بگیرم...

158
00:11:00,790 --> 00:11:02,040
‫ازش فاصله بگیر!

159
00:11:02,040 --> 00:11:03,290
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟!

160
00:11:03,290 --> 00:11:05,290
‫دهنتونو ببندین، رقاصای کثیف دنگاکو!

161
00:11:05,290 --> 00:11:06,830
‫چی گفتی؟

162
00:11:06,830 --> 00:11:09,290
‫می‌دونی من کی‌ام؟!

163
00:11:09,960 --> 00:11:12,880
‫نگو که اون یکی از اون اشراف‌زاده‌هاست...

164
00:11:12,880 --> 00:11:14,250
‫واقعا هست؟

165
00:11:15,580 --> 00:11:19,630
‫من از طرفدارای فوجیکاوام!

166
00:11:20,580 --> 00:11:22,750
‫فقط یه پیرمرد خرفته...

167
00:11:22,750 --> 00:11:26,790
‫از شما قلدرای دنگاکو که به فوجیکاوا سخت می‌گیرین متنفرم.

168
00:11:26,790 --> 00:11:28,580
‫خیلی وقت می‌گذره، فوجیکاوا!

169
00:11:28,580 --> 00:11:31,290
‫خوندن «افسانه کارایتو» رو تموم کردی؟

170
00:11:31,290 --> 00:11:33,000
‫«افسانه کارایتو»؟

171
00:11:34,960 --> 00:11:37,080
‫پس تو بودی؟!

172
00:11:37,080 --> 00:11:39,960
‫انقدر جالب بود که فورا تمومش کردم!

173
00:11:39,960 --> 00:11:42,130
‫که این‌طور که این‌طور.

174
00:11:42,130 --> 00:11:45,040
‫دفعه بعد برات «افسانه‌های ایسه» رو میارم.

175
00:11:45,040 --> 00:11:46,710
‫داره هیجان‌زده می‌شه...

176
00:11:46,710 --> 00:11:51,040
‫همم، فوجیکاوای عزیز، در مورد چیزی احساس سردرگمی می‌کنی؟

177
00:11:51,040 --> 00:11:53,170
از  ـ از کجا فهمیدی؟

178
00:11:53,170 --> 00:11:55,960
‫من اکثر اتفاقاتی که می‌افته رو دیدم.

179
00:11:55,960 --> 00:11:57,250
‫دیده؟!

180
00:11:57,540 --> 00:12:01,460
‫باید بگم، حتی چهره‌ی مضطربت هم زیباست!

181
00:12:01,750 --> 00:12:04,460
‫آه، این احساساتی که تو وجودم جریان داره!

182
00:12:04,460 --> 00:12:07,670
‫وجود داشتن تو این جسم فانی؛

183
00:12:07,670 --> 00:12:10,540
‫چقدر می‌تونه حرص‌آور باشه!

184
00:12:11,130 --> 00:12:19,380
‫اولین رنگ‌آمیزی پاییز، تو بارون گرم جنگل ایکوتا...

185
00:12:19,380 --> 00:12:22,670
‫با گذشت روزها، رنگشون پررنگ‌تر می‌شه،

186
00:12:22,670 --> 00:12:23,670
‫مثل عشق من...

187
00:12:23,670 --> 00:12:25,670
‫مثل عشق من...

188
00:12:23,670 --> 00:12:25,670
‫جنگل ایکوتا؟

189
00:12:25,670 --> 00:12:27,210
‫اینجا اومی هستا، می‌دونی که.

190
00:12:27,210 --> 00:12:29,210
یهویی یه شعر عاشقونه؟

191
00:12:29,210 --> 00:12:30,670
بعد تازه گریه هم می‌کنه؟

192
00:12:31,080 --> 00:12:33,170
‫شما رقاصای بی‌فرهنگ دنگاکو!

193
00:12:33,170 --> 00:12:35,830
‫اینکه ما کجاییم هیچ اهمیتی نداره!

194
00:12:36,460 --> 00:12:39,790
‫جنگل ایکوتا، اولین برگ‌هایی که قرمز می‌شن...

195
00:12:44,540 --> 00:12:48,670
‫آهنگ‌ها فراتر از زمان، مکان و جسم فیزیکی هستن.

196
00:12:50,210 --> 00:12:51,710
‫خودشه!

197
00:12:51,710 --> 00:12:53,920
اوی، اونیاشا!؟

198
00:12:53,920 --> 00:12:57,170
‫به نظر می‌رسه احساساتم بهش رسیده.

199
00:12:57,170 --> 00:12:59,670
‫ببخشید، صورت‌حساب...

200
00:12:59,670 --> 00:13:02,080
‫با کمال میل پرداخت می‌کنم.

201
00:13:02,080 --> 00:13:04,290
‫اما فقط سهم فوجیکاوا رو.

202
00:13:08,420 --> 00:13:12,210
‫آهنگ‌ها فراتر از زمان، مکان و جسم فیزیکی هستن.

203
00:13:12,790 --> 00:13:15,210
‫و مردم عادی، و اشراف‌زاده‌ها...

204
00:13:20,960 --> 00:13:23,630
‫فهمیدم «دوشیزگان آب‌شور» چی کم داره.

205
00:13:23,630 --> 00:13:27,250
‫اون؛ بو، رنگ، نسیم...

206
00:13:28,080 --> 00:13:31,460
‫و حسی که به اون دو خواهر می‌ده، هست.

207
00:13:32,580 --> 00:13:36,330
‫می‌خوام همه این منظره رو ببینن.

208
00:13:37,880 --> 00:13:40,380
‫دزد! یکی بگیرتش!

209
00:13:40,380 --> 00:13:41,670
‫صبر کن بچه!

210
00:13:41,670 --> 00:13:43,750
‫وایسا! فرار نکن!

211
00:13:57,960 --> 00:13:59,580
دلخواه

212
00:14:08,170 --> 00:14:09,750
ایروهانی

213
00:14:12,630 --> 00:14:14,290
‫افتضاحه.

214
00:14:14,290 --> 00:14:15,790
‫تو اونو نوشتی؟

215
00:14:16,420 --> 00:14:18,080
‫بـ ـ ‌بانوی من!

216
00:14:18,080 --> 00:14:20,830
‫مـ‌ ـ متأسفم! هنوز خیلی توش خوب نیستم!

217
00:14:20,830 --> 00:14:23,040
‫عه؟ به نظر که خوب میاد!

218
00:14:24,290 --> 00:14:26,710
‫اما اصلا خوب نیست.

219
00:14:26,710 --> 00:14:30,000
‫مثل مال شما قشنگ نیستن.

220
00:14:31,290 --> 00:14:35,750
‫من همیشه چیزای زیبا رو تحسین می‌کردم.

221
00:14:35,750 --> 00:14:39,250
‫و دنیای روی صحنه رو.

222
00:14:39,920 --> 00:14:45,000
‫می‌خواستم به زیبایی شکوفا بشم و به خودم هم افتخار کنم.

223
00:14:45,540 --> 00:14:47,330
‫که این‌طور...

224
00:14:47,330 --> 00:14:49,170
‫اما فایده‌ای نداره.

225
00:14:49,170 --> 00:14:51,420
‫من تواناییش رو ندارم.

226
00:14:51,420 --> 00:14:53,330
‫هنوزم نمی‌تونم بخونم یا بنویسم...

227
00:14:53,880 --> 00:14:58,130
‫وقتی از چیزی خوشم نمیاد، همیشه سریع‌تر از اینکه بتونم از کلماتم استفاده کنم، از کوره در می‌رم.

228
00:14:58,130 --> 00:14:59,960
‫این چیزیه که...

229
00:15:00,250 --> 00:15:01,920
‫در مورد خودم ازش بدم میاد.

230
00:15:02,790 --> 00:15:04,710
‫خب، من که دوستش دارم.

231
00:15:04,710 --> 00:15:05,750
‫ها؟

232
00:15:07,750 --> 00:15:12,080
‫آدمایی که دلسوزن همیشه زیبان.

233
00:15:12,080 --> 00:15:16,000
‫احساسات همیشه تمایل دارن اینجا پنهون بشن.

234
00:15:16,630 --> 00:15:19,000
‫و همین آدم‌ها رو با ارزش می‌کنه.

235
00:15:19,000 --> 00:15:22,170
‫فرقی نمی‌کنه اگه اول صبح بعد از بیدار شدن خمیازه بکشن،

236
00:15:22,170 --> 00:15:25,000
‫یا اگه گونه‌هاشون با افزایش سن گود بره،

237
00:15:25,000 --> 00:15:27,710
‫یا اگه رو صورتشون جوهر باشه...

238
00:15:27,710 --> 00:15:29,960
‫در هر صورت باارزشن.

239
00:15:29,960 --> 00:15:32,210
‫نیازی نیست تو چیزی موفق بشی،

240
00:15:32,210 --> 00:15:35,040
‫چون همین الانشم همونطوری که هستی زیبایی.

241
00:15:39,500 --> 00:15:43,920
‫اون دو خواهرِ دوشیزه‌ی آب‌شور تو سختی‌هایی
‫ که باهاشون روبرو می‌شن لذت رو کشف می‌کنن.

242
00:15:43,920 --> 00:15:47,080
‫احساسات اونا هسته‌ی اصلی «رقص دوشیزگان آب‌شور» هستش.

243
00:15:47,540 --> 00:15:49,540
‫و فضایی که نیاز بود...

244
00:15:49,540 --> 00:15:52,460
‫تا به درستی منتقلشون کنه تو اجرا وجود نداشت.

245
00:15:52,460 --> 00:15:53,880
‫فضا...

246
00:15:53,880 --> 00:15:58,000
‫همونطور که پیداست، آهنگ فراتر از «روال» معمولی که ازش اومده نرفته.

247
00:15:59,630 --> 00:16:03,580
‫توی پایتخت، آدم‌ها با شرایط متفاوتی برای دیدن این اجرا میان.

248
00:16:03,920 --> 00:16:06,420
‫رنگ سرزمینی که خواهرا توش زندگی می‌کنن،

249
00:16:06,420 --> 00:16:09,040
‫بو، نسیم...

250
00:16:09,500 --> 00:16:12,170
‫با استفاده از فضا برای انتقال احساسات خواهرها،

251
00:16:12,170 --> 00:16:15,380
‫به چیزی تبدیل می‌شه که به قلب آدم‌های زیادی می‌شینه.

252
00:16:16,040 --> 00:16:18,500
‫یا حداقل فکر کنم باید اینطور بشه.

253
00:16:19,580 --> 00:16:21,920
‫اگه اوضاع خوب پیش بره...

254
00:16:21,920 --> 00:16:23,920
دقیقاً باید چیکار کنیم؟

255
00:16:23,920 --> 00:16:26,710
‫احساساتشون رو از طریق فضا منتقل کنیم...

256
00:16:26,710 --> 00:16:30,420
‫چیزی که بتونه از زمان، مکان و فرم فیزیکی فراتر بره...

257
00:16:30,750 --> 00:16:31,920
‫آهنگ!

258
00:16:32,330 --> 00:16:33,540
‫آره.

259
00:16:34,830 --> 00:16:37,380
‫من سعی می‌کنم «دوشیزگان آب‌شور» رو دوباره بنویسم.

260
00:16:37,380 --> 00:16:38,460
‫چی؟!

261
00:16:38,460 --> 00:16:42,790
‫بابت نظرت ممنونم، اما «دوشیزگان آب‌شور» بخشی از برنامه‌ی ماست.

262
00:16:42,790 --> 00:16:44,040
‫خودمون تغییرش می‌دیم.

263
00:16:44,500 --> 00:16:46,500
‫خواهش می‌کنم، بذار انجامش بدم!

264
00:16:46,500 --> 00:16:49,210
‫چی باعث شده فکر کنی می‌تونی؟ قبلا انجامش دادی؟

265
00:16:49,210 --> 00:16:50,250
‫نه، ندادم.

266
00:16:50,250 --> 00:16:50,790
‫پس چرا؟

267
00:16:50,790 --> 00:16:51,250
‫پس چرا؟

268
00:16:50,790 --> 00:16:51,250
‫اما...

269
00:16:51,250 --> 00:16:51,710
‫اما...

270
00:16:52,290 --> 00:16:55,460
‫من کسی بودم که فکر می‌کرد یه چیزی کم داره،

271
00:16:55,460 --> 00:16:58,460
‫برای همین احساس وظیفه می‌کنم که خودم بهش اضافه‌ش کنم!

272
00:16:59,290 --> 00:17:02,040
‫یعنی چی اصلاً تو کتم نمی‌‌ره.

273
00:17:02,040 --> 00:17:03,830
‫باید دوباره برات توضیحش بدم؟

274
00:17:03,830 --> 00:17:05,670
‫منظورم این نبود!

275
00:17:05,670 --> 00:17:07,880
‫دیگه برام مهم نیست، هر کاری می‌خوای بکن!

276
00:17:08,170 --> 00:17:10,790
‫باشه، هر کاری بخوام می‌کنم!

277
00:17:10,790 --> 00:17:12,040
‫دنبالم نیا!

278
00:17:12,040 --> 00:17:13,580
‫خودتم همین‌طور.

279
00:17:17,000 --> 00:17:18,630
‫اونیاشای لعنتی...

280
00:17:18,630 --> 00:17:21,040
‫اصلا تو تمرینات حاضر نشده!

281
00:17:21,040 --> 00:17:25,080
‫اون همه در مورد بازنویسی آهنگ حرف زد، اما هیچ پیشرفتی نکرده.

282
00:17:25,080 --> 00:17:27,330
‫و زوجیرو انقدر سخت کار می‌کنه...

283
00:17:29,630 --> 00:17:32,330
‫وقتی پیشنهاد کار با ساروگاکو رو دادم،

284
00:17:32,330 --> 00:17:35,330
‫باید می‌دونستم که روی آهنگ تاثیر می‌ذاره.

285
00:17:35,330 --> 00:17:38,540
‫پس چرا انقدر اعصابم خورده؟

286
00:17:45,080 --> 00:17:46,290
‫ببخشید...

287
00:17:47,250 --> 00:17:49,080
‫اگه می‌خوای می‌تونی بری تو.

288
00:17:49,080 --> 00:17:50,920
‫اوه نه، من فقط...

289
00:17:53,420 --> 00:17:55,170
این‌همه کتاب برای چیه؟

290
00:17:55,170 --> 00:17:58,290
‫گفتیم چندتا از کتابای قدیمی که خیلی وقت پیش می‌خوندیم رو بیارن.

291
00:17:58,290 --> 00:18:01,710
‫ما قدیما همه‌ی زمان خارج از تمرینمون رو صرف خوندن و نوشتن می‌کردیم.

292
00:18:01,710 --> 00:18:04,960
‫این سیاست کان‌‌آمی‌-دونوـه؟

293
00:18:04,960 --> 00:18:06,830
‫بله همین‌طوره.

294
00:18:07,330 --> 00:18:12,130
‫پس، کان‌آمی-دونو با پیش‌بینی یه همچین وضعیتی خوندن و نوشتن رو اجباری کرده بودن.

295
00:18:24,630 --> 00:18:31,290
آب شور جمع کردن

296
00:18:36,000 --> 00:18:39,500
‫مانیوشو، کوکین واکاشو،

297
00:18:39,500 --> 00:18:42,710
‫شوویشو، کینیوشو...

298
00:18:43,670 --> 00:18:46,080
‫احساساتی که نیاکان ما از خودشون به جا گذاشتن.

299
00:18:46,080 --> 00:18:48,330
‫قدرت کلمات کوبنده از روزگاران قدیم.

300
00:18:49,040 --> 00:18:50,830
‫من از این قدرت استفاده می‌کنم.

301
00:19:00,830 --> 00:19:01,830
‫نوشتنت تموم شد؟

302
00:19:04,170 --> 00:19:06,460
‫عه، آ، عه خب....

303
00:19:06,790 --> 00:19:09,040
‫حس می‌کنم یه چیزی هنوز کمه...

304
00:19:09,040 --> 00:19:10,460
‫برمی‌گردیم به اتاقت.

305
00:19:10,460 --> 00:19:11,130
‫ها؟

306
00:19:11,130 --> 00:19:12,210
‫بذار بخونمش.

307
00:19:12,210 --> 00:19:13,500
‫ها؟ عه...

308
00:19:13,500 --> 00:19:15,130
‫وـ‌ وـ‌ وایسا، نه، نه!

309
00:19:15,130 --> 00:19:16,460
‫هنوز آماده نیست!

310
00:19:16,460 --> 00:19:18,960
‫هنوز آماده نیست!

311
00:19:16,460 --> 00:19:18,960
‫ولم کن! سنگینی! ولم کن!

312
00:19:18,960 --> 00:19:21,210
‫ای بابا، به نظر من که کامله.

313
00:19:21,960 --> 00:19:26,080
‫خب، خودش می‌گه هنوز کامل نیست.

314
00:19:26,460 --> 00:19:27,960
‫چقدر قشنگه...

315
00:19:29,080 --> 00:19:30,580
‫می‌خوای امتحانش کنی؟

316
00:19:30,580 --> 00:19:31,830
‫ها؟

317
00:19:31,830 --> 00:19:33,630
‫زوجیرو، نمی‌تونی!

318
00:19:56,330 --> 00:19:58,040
‫شماها کی رسیدین اینجا؟!

319
00:19:59,580 --> 00:20:02,580
‫زوجیرو-دونو، لطفا همه رو صدا کن بیان اینجا.

320
00:20:03,380 --> 00:20:04,790
‫باشه.

321
00:20:07,580 --> 00:20:09,960
‫این... جالبه.

322
00:20:10,630 --> 00:20:13,170
‫تونستم برای اولین بار منظره‌ی خواهرا رو تصور کنم.

323
00:20:13,170 --> 00:20:17,330
‫یه چیزی؛ اونیاشا-کون گفتی این احساسات خواهراست که مهمه،

324
00:20:17,330 --> 00:20:20,540
‫اما از چیزایی که شنیدم فقط دکور بود که اضافه شده بود.

325
00:20:20,540 --> 00:20:24,170
‫متنی که اون احساسات مهم رو توضیح بده کم نداری؟

326
00:20:24,670 --> 00:20:26,080
‫موافقم.

327
00:20:26,080 --> 00:20:29,920
‫بعد از اینکه نوشتنش رو تموم کردم حس کردم هنوز به اندازه کافی احساسات توش نیست.

328
00:20:29,920 --> 00:20:32,460
‫اما الان فکر می‌کنم همینطوری خوبه.

329
00:20:32,460 --> 00:20:33,880
‫منظورت چیه؟

330
00:20:35,580 --> 00:20:38,210
‫ما مهم‌ترین چیزا رو پنهان نگه می‌داریم.

331
00:20:38,670 --> 00:20:40,750
‫با این حال مهم نیست چقدر تو اعماق وجودمون پنهان شده باشه،

332
00:20:40,750 --> 00:20:43,500
‫احساساتمون تو حالات فیزیکی‌مون نمایان می‌شن.

333
00:20:44,170 --> 00:20:47,170
‫اگه متن آهنگ همه چیز رو منتقل می‌کرد دیگه نیازی به رقصنده‌هایی مثل ما نبود.

334
00:20:47,170 --> 00:20:50,630
‫ما با احساسات آهنگی که تو وجودمون پنهان شده روی صحنه می‌ایستیم.

335
00:20:50,630 --> 00:20:52,830
‫از طریق رقص و موسیقی،

336
00:20:52,830 --> 00:20:56,130
‫اون احساسات پنهان روی صحنه شکوفا می‌شن.

337
00:20:56,380 --> 00:21:00,130
‫اون موقع‌ـست که «رقص دوشیزگان آب‌شور» برای اولین بار کامل می‌شه.

338
00:21:00,670 --> 00:21:03,920
‫برای همین به کمک همه نیاز دارم.

339
00:21:06,130 --> 00:21:12,080
‫اگه این راه رو بریم، ممکنه دنگاکو هیچوقت نتونه برگرده.

340
00:21:22,380 --> 00:21:23,830
‫با این حال...

341
00:21:23,830 --> 00:21:28,710
‫من... دلم می‌خواد با این نسخه از «دوشیزگان آب‌شور» برقصم!

342
00:21:29,250 --> 00:21:33,330
‫آرزو دارم همراه با اونیاشا روی صحنه بایستم!

343
00:21:36,330 --> 00:21:37,750
‫بیاین انجامش بدیم!

344
00:21:39,690 --> 00:21:43,060
قسمت نهم

345
00:21:39,690 --> 00:21:43,060
احساسات
 پنهان

346
00:21:39,880 --> 00:21:40,790
‫آره!

347
00:21:40,790 --> 00:21:41,920
‫آره!

348
00:21:40,790 --> 00:21:41,920
‫ایول!

349
00:21:43,080 --> 00:21:53,080
[‫::‬ فیلمولـوژی | مرجع دانلود فیلم و سریال ::]
[ filmology.cc ]
