WEBVTT 00:00.020 --> 00:10.020 [:: فیلمولوژی با افتخار تقدیم میکند ::] [ filmology.cc ] 01:31.520 --> 01:34.490 ‫این یک داستان تماماً تخیلی است. نام تمامی شخصیت‌ها، سازمان‌ها و... .‫ساختگی‌ است. ‫همچنین هیچ ارتباطی با هیچ رویدادی در دنیای واقعی ندارد 01:33.490 --> 01:35.810 ‫مائومائو، معرفی می‌کنم. 01:35.810 --> 01:38.650 ‫این‌ها ندیمه‌های جدیدی هستن که به کاخ یشم ملحق شدن. 01:38.650 --> 01:39.910 ‫سه‌تاشون خواهرن. 01:40.750 --> 01:42.200 ‫هاکو هستم. 01:42.200 --> 01:43.610 ‫کوکو هستم. 01:43.610 --> 01:44.660 ‫سِکیو هستم. 01:45.240 --> 01:47.160 ‫عجیب شبیه همن. 01:47.990 --> 01:49.760 ‫حالتون خوبه؟ 01:49.760 --> 01:51.710 ‫بله، خیلی وقته ندیدمتون. 01:53.170 --> 01:54.720 ‫همدیگه رو می‌شناسین؟ 01:54.720 --> 01:58.080 ‫آره، همه‌مون همشهری هستیم و همدیگه رو می‌شناسیم. 01:58.080 --> 02:01.720 ‫خواهر بزرگ‌ترشون، هاکو-سان، همسن بانو گیوکویوـه. 02:02.860 --> 02:06.060 ‫پس همه ندیمه‌ها رو از همشهری‌های خودشن گلچین کردن. 02:06.060 --> 02:09.040 ‫این‌طوری امنیتش هم بیشتره، مخصوصاً برای گیوکویو-ساما، 02:09.040 --> 02:10.980 ‫که نزدیک بود کشته بشه. 02:11.630 --> 02:12.670 ‫شما؟ 02:13.210 --> 02:15.820 ‫پیش‌مرگ غذا، مائومائو هستم، کوکو-ساما. 02:16.450 --> 02:18.740 ‫من کوکو نیستم. 02:18.740 --> 02:21.370 ‫عـــه؟ پس، سِکیو-ساما؟ 02:21.760 --> 02:22.830 ‫هاکو هستم. 02:27.510 --> 02:31.420 ‫از الان به بعد، ما دستمال سرهایی به رنگ مرتبط با اسم‌هامون می‌بندیم، 02:31.420 --> 02:32.820 ‫که بدونی کی هستیم. 02:32.820 --> 02:34.380 ‫بله، متوجه شدم. 02:35.350 --> 02:37.660 ‫اصلاً نمی‌دونم کی به کیه. 02:38.160 --> 02:40.640 ‫خب، گمونم وقت برای آشنایی زیاده. 02:41.490 --> 02:43.680 ‫مهم‌تر از اون... 02:43.680 --> 02:46.970 ‫مائومائو! پاشو برگرد اتاقت! 02:47.240 --> 02:49.980 ‫نه، همین‌جا توی انباری راحتم. 02:49.980 --> 02:53.080 ‫تازه هونیان-ساما هم گفتن اینجا دیگه اتاق منه. 02:53.080 --> 02:55.440 ‫می‌خوام همین‌طوری لذتشو ببرم! 02:55.440 --> 02:57.370 ‫همچین چیزی شدنی نیست! 02:57.370 --> 02:59.690 ‫شوخی رو زیادی جدی گرفتی! 03:00.670 --> 03:04.660 ‫ولی، من که دیگه تمام بند و بساطمو آوردم تو انباری... 03:04.660 --> 03:08.160 ‫داری روی ندیمه‌های جدید هم تأثیر بد می‌ذاری! 03:11.250 --> 03:14.080 ‫هیچ معلومه شما دوتا دارین چیکار می‌کنین؟! 03:26.010 --> 03:29.980 ‫قسمـت 03:26.010 --> 03:29.980 قسمـت 03:26.010 --> 03:29.980 34 03:26.010 --> 03:29.980 داستان یک روح 03:26.060 --> 03:30.310 ‫عه‌وا عه‌وا، پس الان دیگه انباری شده لونه‌ی مائومائو؟ 03:31.130 --> 03:33.060 ‫هرطور دوست داری ازش استفاده کن. 03:33.840 --> 03:37.470 ‫ولی لطفاً برای خوابیدن از اتاق خودت استفاده کن. 03:38.020 --> 03:39.030 ‫متوجه شدم. 03:40.440 --> 03:42.450 ‫واقعاً رئسای خوبی‌ان. 03:46.750 --> 03:48.460 ‫با اومدن ندیمه‌های جدید، 03:48.460 --> 03:51.400 ‫حجم کار هر نفر به‌شدت کم شد. 03:52.430 --> 03:58.340 ‫باتوجه به بارداری گیوکویو-ساما، کاخ یشم الان ‫بیشتر از هر زمان دیگه‌ای به نیروی بیشتر نیاز داره. 03:58.340 --> 04:01.340 ‫نیروهای تازه‌نفس به کار میان، ولی... 04:02.160 --> 04:04.940 ‫این کار برای ایجاد تعادل هم هست، 04:04.940 --> 04:09.240 ‫چون کاخ همنشین لولان، یعنی لعل، نیروهای خیلی بیشتری داره. 04:11.410 --> 04:12.560 ‫همگی خسته نباشین. 04:13.330 --> 04:15.310 ‫خب، بااجازه برم انباری. 04:15.910 --> 04:17.350 ‫عــــا، مائومائو! 04:18.440 --> 04:23.340 ‫اینفا-سان، مائومائو-سان به‌جای اتاقش توی انباری زندگی می‌کنه؟ 04:23.340 --> 04:26.570 ‫راست می‌گه؟ حتی با اینکه ندیمه‌ی گیوکیو-ساماست؟ 04:26.570 --> 04:30.290 ‫نه، چیزه... هــه‌هــه... 04:42.620 --> 04:47.170 ‫از اینکه اینفا-ساما منو از انباری می‌کشه بیرون خوشم نمیاد، 04:47.170 --> 04:49.890 ‫ولی می‌دونم که این کارو از روی مهربونی انجام می‌ده. 04:49.890 --> 04:53.220 ‫دلش می‌خواد که من زودتر با ندیمه‌های جدید صمیمی بشم. 04:53.220 --> 04:54.890 ‫اینفا-ساما همیشه خیلی باملاحظه‌ست. 05:00.820 --> 05:03.490 ‫ببخشید که همیشه خودخواهانه رفتار می‌کنم. 05:03.490 --> 05:05.450 ‫اشکالی که نداره. 05:05.450 --> 05:08.510 ‫می‌گم مائومائو. حتی یه ذره هم از کاری که کردی پشیمون نیستی؟ 05:08.510 --> 05:10.290 ‫عــه؟ معلومه که هستم. 05:10.290 --> 05:12.720 ‫واقعاً؟ یعنی حس می‌کنی که دینی به من داری؟ 05:12.720 --> 05:14.460 ‫عــ ـ عه، بله کاملاً... 05:14.780 --> 05:16.170 ‫دقیقاً! 05:16.490 --> 05:19.670 ‫خب، اگه این‌طوره، امشب همراهم میای! 05:19.670 --> 05:20.280 ‫عــه؟ 05:20.280 --> 05:23.920 ‫من و تو تنها کسایی هستیم که امشب وقت آزاد داریم. 05:24.250 --> 05:26.170 ‫چی از این بهتر! 05:29.030 --> 05:30.540 ‫گیرم انداخت... 05:35.880 --> 05:39.000 ‫می‌گم، هونیان-ساما از این گردش شبانه‌مون خبر دارن؟ 05:39.000 --> 05:42.020 ‫نگران نباش بابا. اجازه‌ش رو گرفتم. 05:42.610 --> 05:44.720 ‫ضلع شمالی کاخ اندرونی... 05:46.260 --> 05:49.410 ‫فقط ساختمون‌های قدیمی باید این اطراف باشن. 05:51.950 --> 05:55.910 ‫اوه! مائومائو، اینو این‌شکلی بذار روی سرت. 05:57.790 --> 05:59.210 ‫گرمتون نمی‌شه؟ 05:59.520 --> 06:01.790 ‫نگران نباش، چشم‌به‌هم بزنی سرد می‌شه. 06:08.030 --> 06:08.960 ‫رسیدیم. 06:13.910 --> 06:16.680 ‫خوش اومدین. دو نفرتون بهمون ملحق می‌شین؟ 06:17.050 --> 06:19.270 ‫بله، خیلی ممنون. 06:19.760 --> 06:21.170 ‫با تشکر. 06:21.170 --> 06:24.540 ‫چراغ‌تون رو خاموش کنین، و به‌جاش این رو بگیرین. 06:28.790 --> 06:32.490 ‫خوشگله، ولی برای بانوی دربار بودن زیادی پیره. 06:32.990 --> 06:34.700 ‫خب، بفرمایین. 06:37.700 --> 06:41.460 ‫از این محل در دوره‌ی امپراتور فقید استفاده می‌شد. 06:42.010 --> 06:45.530 ‫نسبت به اون دوران، تعداد بانوان دربار خیلی کم‌تر شده. 06:47.720 --> 06:49.970 ‫ولی برای موقعیت‌هایی مثل امشب، اینجا عالیه. 06:54.510 --> 06:56.890 ‫یه جا پیدا کنین و بشینین. 07:02.770 --> 07:04.230 ‫همه‌مون جمع شدیم. 07:05.430 --> 07:10.070 ‫دوازده‌ نفر توی چنین روز گرمی، توی یه اتاق سربسته... 07:10.500 --> 07:14.780 ‫دوستان، همه‌تون داستان‌هاتون رو آماده کردین؟ 07:15.270 --> 07:20.290 ‫بیاید امشب از سیزده داستان هولناک‌مون لذت ببریم. 07:20.840 --> 07:22.760 ‫سیزده داستان؟ 07:25.850 --> 07:27.920 ‫و از اون‌موقع... 07:28.410 --> 07:30.670 ‫هرشب، در خندق دروازه‌ی شمالی... 07:30.670 --> 07:33.560 ‫می‌دیدن که خدمتکاری خودش رو بارها و بارها میندازه توی آب. 07:34.320 --> 07:38.200 ‫وقتی یکی از بانوهای درباری که دلش به حالش سوخته بود، ‫رفت که روی آب گل پرپر کنه، 07:38.200 --> 07:40.730 ‫از جایی صدایی شنید. 07:41.330 --> 07:44.000 ‫و زمانی که برای پیداکردن منبع صدا به خندق زل زد... 07:44.000 --> 07:46.580 ‫چهره‌ رنگ‌پریده‌ی دختر خدمتکار روی آب ظاهر شد... 07:46.580 --> 07:51.240 ‫وقتی که اون ندیمه سعی کرد فرار کنه، یه‌دفعه چیزی پاش رو گرفت! 07:52.930 --> 07:56.270 ‫دختر خدمتکار از آب بیرون اومد و گفت... 07:56.900 --> 08:01.740 ‫«اون‌روز... کسی که من رو انداخت توی آب... 08:04.250 --> 08:06.380 ‫تو بودی!» 08:09.850 --> 08:12.660 ‫داستانش آشنا به‌نظر میاد. 08:13.950 --> 08:17.180 ‫اینفا-ساما هم زود می‌ترسه هم ازشون لذت می‌بره. 08:22.020 --> 08:25.820 ‫به‌نظر می‌رسه که توی این مراسم نوبتی داستان‌های ترسناک تعریف می‌کنن، 08:25.820 --> 08:29.270 ‫و بعدش که داستانت تموم شد شمع رو فوت می‌کنی. 08:29.790 --> 08:34.040 ‫هرچند، این داستان‌ها بیشتر شایعاتی‌ان ‫که توی کاخ اندرونی شنیده می‌شن. 08:34.040 --> 08:36.030 ‫اون‌قدرها هم ترسناک نیستن. 08:39.670 --> 08:42.720 ‫پیداکردن سرگرمی توی کاخ اندرونی سخته. 08:42.720 --> 08:45.690 ‫مثل اینکه، صحبت‌کردن توی چنین شرایطی مجازه. 08:48.050 --> 08:49.530 ‫شب بخیر! 08:49.530 --> 08:50.650 ‫شیسویی. 08:50.650 --> 08:51.420 ‫یه گاز می‌خوای‌؟ 08:51.710 --> 08:52.600 ‫ممنون. 08:58.060 --> 08:59.150 ‫خب. 09:00.250 --> 09:03.640 ‫این داستان مربوط به زادگاه منه. 09:05.180 --> 09:07.250 ‫نزدیک روستا، یه جنگل بود، 09:07.250 --> 09:10.660 ‫که همیشه به روستایی‌ها گفته می‌شد واردش نشن. 09:11.220 --> 09:15.620 ‫اگه کسی واردش بشه، نفرین می‌شه، ‫و شیاطین روحش رو می‌بلعن. 09:16.430 --> 09:21.460 ‫ولی یه روز، کودکی این قانون رو شکست، 09:22.180 --> 09:24.500 ‫اون سال، برداشت محصول کم بود. 09:24.500 --> 09:30.350 ‫کودک این‌قدر گرسنگی کشیده بود، که به امید ‫پیداکردن غذا وارد جنگل شد. 09:32.890 --> 09:35.420 ‫اون به مادرش گفت، 09:35.930 --> 09:40.580 ‫«بذار یه راز خوب بهت بگم، توی اون جنگل غذاهای زیادی هست.» 09:41.810 --> 09:45.790 ‫اما وقتی اهالی روستان فهمیدن که اون پا به جنگل گذاشته بود، 09:45.790 --> 09:48.190 ‫پسرک و مادرش رو طرد کردن. 09:48.860 --> 09:54.030 ‫اون دوتا، که حالا تنها بودن، هیچ غذایی برای ‫خوردن نداشتن و روزبه‌روز لاغرتر می‌شدن، 09:54.030 --> 09:56.860 ‫اما باز هم هیچ‌کس بهشون کمکی نکرد. 09:58.120 --> 10:05.480 ‫یک شب، کسی دید که نوری به خونه‌‌ی اون مادر و پسر وارد شد. 10:06.150 --> 10:11.000 ‫صبح روز بعد، بزرگِ روستا خبر رو شنید و به دیدنشون رفت. 10:11.950 --> 10:16.210 ‫کودک از دنیا رفته بود، و مادرش هم در آستانه‌ی مرگ بود. 10:17.230 --> 10:19.220 ‫مادر به بزرگ روستا گفت، 10:20.490 --> 10:23.720 ‫«بذار یه راز خوب بهت بگم.» 10:24.200 --> 10:27.740 ‫اما در همون لحظه، مادر هم جون داد. 10:28.690 --> 10:32.620 ‫درست لحظه‌ی مرگش، لبخند عجیبی روی لبش داشت. 10:33.580 --> 10:37.740 ‫و این‌طور شد، که هیچ‌کس نفهمید اون سعی داشت چی بگه. 10:37.740 --> 10:41.020 ‫مردم محلی هنوزم از اون جنگل می‌ترسن. 10:41.020 --> 10:44.660 ‫هرکسی که وارد اونجا بشه، توی خونه‌ش مورد حمله‌ی یه شیطان قرار می‌گیره، 10:44.660 --> 10:47.230 ‫و روحش بلعیده می‌شه. 10:50.490 --> 10:52.290 ‫هـــوم، فهمیدم. 10:52.290 --> 10:54.290 ‫چی رو فهمیدی؟ 10:54.290 --> 10:55.770 ‫بعداً بهت می‌گم. 10:57.930 --> 10:59.560 ‫نمی‌دونم چرا خوابم گرفته. 11:00.040 --> 11:02.340 ‫شاید چون آدمای زیادی توی این فضای تنگ جمع شدن. 11:02.340 --> 11:04.680 ‫شایدم چون این‌قدر آدم دورم جمع شده سرگیجه گرفتم. 11:05.020 --> 11:06.720 ‫بعدش نوبت توـه. 11:07.790 --> 11:09.130 ‫چــــــشــــــم. 11:11.670 --> 11:16.260 ‫این داستانی‌ـه از سرزمینی دوردست، در شرق خیلی دور. 11:18.100 --> 11:23.780 ‫راهبی از کشوری بیگانه، مراسم تدفینی در سرزمینی دور رو تموم کرد. 11:23.780 --> 11:26.540 ‫توی راه برگشتش یک‌دفعه متوجه شد خورشید غروب کرده. 11:27.410 --> 11:33.210 ‫اطرافش رو بیشه‌های بلند احاطه کرده بود، ‫و از نزدیکی صدای سگ‌های وحشی رو می‌شنید. 11:33.980 --> 11:37.050 ‫راهب می‌خواست هرطور شده از خطر نجات پیدا کنه، که ناگهان... 11:37.050 --> 11:39.550 ‫خانه‌ای قدیمی در برابرش ظاهر شد. 11:42.120 --> 11:44.840 ‫عذر می‌خوام که این موقع شب مزاحمتون می‌شم. 11:46.350 --> 11:48.700 ‫چه اتفاقی افتاده جناب؟ 11:48.700 --> 11:52.080 ‫می‌خواستم از کوهستان رد بشم، اما به تاریکی خوردم. 11:52.080 --> 11:56.270 ‫می‌تونم فقط برای یک شب این‌جا بمونم؟ ‫کنج کپرتون هم کفایت می‌کنه. 11:56.560 --> 12:00.570 ‫وای... حتماً خیلی خسته‌این. 12:02.290 --> 12:07.330 ‫زن راهب رو به خونه آورد و بهش غذا و جای خواب داد. 12:08.090 --> 12:13.180 ‫راهب بابت میزبانی صمیمانه‌ش قدردان بود، اما چیزی برای اینکه در ازاش بده نداشت. 12:13.180 --> 12:17.040 ‫برای همین با خودش گفت، حداقل می‌تونه براش دعا بخونه. 12:23.010 --> 12:24.590 ‫صدای زنگه...؟ 12:25.370 --> 12:31.220 ‫نه، مثل صدای یه زنگه، اما این... صدای یه آدمه؟ 12:31.620 --> 12:34.420 ‫بعد می‌خوای چیکار کنی؟ 12:34.420 --> 12:36.480 ‫هیچی. مشکلی نیست. 12:36.480 --> 12:41.070 ‫نمی‌تونی همچین کاری بکنی. من نمی‌خوام تنها بمونم. 12:41.480 --> 12:43.360 ‫پس می‌خوای چیکار کنیم؟ 12:43.960 --> 12:45.780 ‫دیگه به حد خودم رسیدم. 12:47.000 --> 12:51.080 ‫دارن بحث می‌کنن؟ دخالت کنم؟ 12:51.360 --> 12:55.350 ‫نه، یه حسی بهم می‌گه نباید همچین کاری بکنم، نباید دعا خوندنم رو متوقف کنم. 12:55.350 --> 12:57.400 ‫بیا به جاش از اون راهب استفاده کنیم. 12:57.400 --> 12:58.920 ‫تنها راه چاره همینه. 13:00.440 --> 13:03.490 ‫خب... انجامش بدیم. 13:05.940 --> 13:08.580 ‫کجاست... اون راهب؟ 13:20.290 --> 13:21.820 ‫فرار کرد؟ 13:24.260 --> 13:26.780 ‫این‌جا نیست... این‌جا نیست! 13:26.780 --> 13:30.380 ‫باید پیداش کنم! وگرنه... من... 13:30.700 --> 13:35.210 ‫من... به‌جاش تورو... 13:38.810 --> 13:44.180 ‫راهب... تا وقتی که صدای جویدن متوقف شد به مناجات ادامه داد. 13:45.290 --> 13:49.120 ‫وقتی ساکت شد، راهب به بیرون اومد. 13:50.010 --> 13:53.770 ‫هیچ اثری از زوج جوان نبود، و به‌جاش... 13:54.860 --> 13:57.310 ‫تنها چیزی که پیدا کرد بال‌های حشره بود. 13:57.790 --> 14:01.570 ‫راهب دست‌هاش رو به‌هم قلاب کرد، و به راه افتاد... 14:02.580 --> 14:05.030 ‫در حالی که تا طلوع به مناجات ادامه داد. 14:06.060 --> 14:10.530 ‫چه خوب داستان می‌گه. انگار کلاً یه آدم دیگه‌ست. 14:11.720 --> 14:17.540 ‫هوممم؟ صورتش از این زاویه... ‫یه‌طورایی به‌نظر آشنا میاد؟ 14:20.030 --> 14:21.840 ‫مائومائو، بعدی تویی. 14:21.840 --> 14:23.670 ‫ها؟ آه راستی. 14:24.130 --> 14:26.180 ‫در مورد چی حرف بزنم؟ 14:27.870 --> 14:30.320 ‫اینو از پدرخونده‌م شنیدم. 14:30.320 --> 14:33.620 ‫شایعاتی بر این مبنا وجود داشت که روح‌های معلق توی گورستان دیده شده. 14:35.420 --> 14:40.770 ‫چون موضوع مشکوکی بود، چند نفر از جوانان ‫برای تحقیق کردن داوطلب شدن. 14:42.040 --> 14:42.770 ‫بعدش... 14:48.750 --> 14:53.740 ‫فقط یه مرد دیگه از همون شهر بود که با یک مشعل حرکت می‌کرد. 14:55.810 --> 14:56.870 ‫همین؟ 14:57.160 --> 14:58.190 ‫بله. 14:58.190 --> 15:02.710 ‫مرد سارق گور بود. یه علاقه‌ی ناسالم به یه نفرین عجیب پیدا کرده بود، 15:02.710 --> 15:05.710 ‫می‌رفت نبش قبر می‌کرد تا جنازه‌ها رو سلاخی کنه... 15:06.060 --> 15:08.820 ‫و جیگرشون رو در بیاره چون معتقد بود برای درمان‌ــــ 15:08.820 --> 15:10.300 ‫بسه دیگه! 15:11.490 --> 15:12.960 ‫همین! 15:15.810 --> 15:18.000 ‫بعدی شمایی اینفا-ساما. 15:18.000 --> 15:22.310 ‫ها؟ آه... خب... 15:22.780 --> 15:25.930 ‫یکی بود یکی نبود، یه مردی بود که... 15:25.930 --> 15:28.820 ‫نه... شایدم پیرزن بود؟ 15:29.140 --> 15:30.240 ‫خب... 15:37.380 --> 15:39.720 ‫خب، بعدی منم. 15:40.830 --> 15:45.590 ‫راستی، اولش گف «سیزده داستان». 15:46.270 --> 15:49.980 ‫اینجا فقط دوازده‌ نفریم، یعنی چی؟ 15:49.980 --> 15:52.590 ‫داستان مربوط به دوران امپراتور فقید هست. 15:53.020 --> 15:58.610 ‫اون‌موقع کاخ اندرونی همیشه در حال بزرگ شدن بود و مدام بخش‌های جدید بهش اضافه می‌شد. 15:59.380 --> 16:00.830 ‫به چه دلیل؟ 16:01.600 --> 16:07.550 ‫همچنین اون‌موقع، ملکه‌ی مادر اعظم، که به بانوی امپراتور ‫ نیز معروف بودن، قدرت خیلی زیادی داشتن. 16:07.550 --> 16:11.660 ‫ایشون به دنبال دختری می‌گشتن که مطابق با سلیقه‌ی امپراتور فقید باشه. 16:14.050 --> 16:15.420 چی شده...؟ 16:16.060 --> 16:21.250 ‫امپراتور کم‌سن‌ترین دختران رو انتخاب می‌کردن، ‫و یکی بعد از دیگری بکارتشون رو می‌گرفتن. 16:22.150 --> 16:28.940 ‫دخترها عمرشون رو توی کاخ می‌گذروندن، ‫و حق ترک کردن قصر رو نداشتن. 16:29.870 --> 16:33.760 ‫یکی از این دختر‌ها... باردار شد. 16:34.370 --> 16:36.760 ‫از امپراتور فقید درخواست کرد، اما... 16:37.560 --> 16:41.270 ‫به اون دختر هیچوقت اجازه‌ی ترک کاخ اندرونی داده نشد. 16:41.610 --> 16:43.950 ‫درست قبل از مرگش، گفت... 16:46.110 --> 16:48.830 ‫«دفعه‌ی بعدی نوبت شماهاست!» 16:50.900 --> 16:51.820 ‫مائومائو! 16:54.700 --> 16:57.280 ‫پس بگو چرا داشتم سرگیجه می‌گرفتم! 16:57.280 --> 16:58.910 ‫اینفا-ساما! شیسویی! 16:58.910 --> 17:01.870 ‫زنای بیهوش رو بیارین نزدیک در یا پنجره‌ها. 17:02.220 --> 17:04.000 ‫ها؟ چی شده؟ 17:04.000 --> 17:10.050 ‫یالا! دود آتش هوای اتاق بسته رو آلوده می‌کنه! 17:10.400 --> 17:12.150 ‫بـ ـ باشه! 17:17.370 --> 17:19.480 ‫خیلی طول کشید تا متوجه بشم. 17:21.890 --> 17:24.430 ‫آه، فقط یکم دیگه مونده بود... 17:28.180 --> 17:29.900 ‫اون بانوی دربار... 17:35.390 --> 17:40.180 ‫عجب شبی بود. مدیر هم یهویی غیبش زد. 17:40.860 --> 17:42.040 ‫مائومائو. 17:42.850 --> 17:44.280 ‫تو همونی...؟ 17:44.280 --> 17:46.250 ‫یکی از آشناهامه. 17:46.610 --> 17:49.710 ‫هی مائومائو. داستان یکم پیش در مورد چی بود؟ 17:50.130 --> 17:51.180 ‫داستان؟ 17:51.180 --> 17:53.800 ‫عه، همون داستان جنگل ممنوعه دیگه. 17:54.610 --> 17:55.340 ‫آها. 17:56.120 --> 17:59.300 ‫«جنگل ممنوعه» احتمالاً فقط یه خرافه‌ست. 17:59.300 --> 18:03.870 ‫اما بعضی چیزا برای ممنوع شدن دلیلی دارن، ‫اینم حتماً یکی از همون‌ها بوده. 18:03.870 --> 18:04.970 ‫ها؟ 18:05.260 --> 18:09.940 ‫جنگل‌ها پر از چیز خوردنی‌ان، ‫اما چیزهای غیر خوراکی هم توشون زیاده. 18:11.030 --> 18:16.780 ‫اگه یکی از بیرون وارد جنگلی بشه، یه چیزی بخوره و مریض بشه، 18:17.420 --> 18:21.050 ‫طبیعتاً حرف اینکه باید موقع خوردن خوراکی‌های جنگلی... 18:21.050 --> 18:22.780 ‫احتیاط به خرج بدی، پخش می‌شه. 18:23.230 --> 18:27.330 ‫و خب بعد از چندین سال، می‌تونه تبدیل به یه چیز «ممنوعه» بشه. 18:27.330 --> 18:29.790 ‫بعد‌ها وقتی قحطی شروع شد، 18:30.060 --> 18:34.340 ‫کسی دیگه نمی‌دونست چیو باید بخوره و چیو نباید بخوره. 18:34.970 --> 18:39.310 ‫مادر و پسر توی اون داستان، به‌خاطر برداشت ناکافی گرسنه بودن. 18:39.310 --> 18:43.600 ‫حتماً چون داشتن قانون‌شکنی می‌کردن، موقع ‫تاریک شدن هوا به جنگل می‌رفتن. 18:43.600 --> 18:47.850 ‫دنبال غذا می‌گشتن و با فرا رسیدن شب به خونه برمی‌گشتن. 18:48.570 --> 18:52.640 ‫نوعی قارچ هست که به قاچ نورماه معروفه. 18:53.010 --> 18:55.640 ‫به‌نظر خیلی خوشمزه میان و شبیه به قارچ صدفن، 18:55.640 --> 18:58.110 ‫اما سمی هستن و توی تاریکی می‌درخشن. 18:59.010 --> 19:02.920 ‫اگه یه روستایی از دور کسی رو ببینه ‫که توی تاریکی داره این‌ قارچ‌ها رو حمل می‌کنه، 19:02.920 --> 19:05.120 ‫احتمالاً شبیه روح معلق به‌نظر بیاد. 19:05.940 --> 19:12.000 ‫سمش اونقدرها قوی نیست، اما اگه ‫توسط یه شخص گرسنه و ضعیف خورده بشه... 19:15.750 --> 19:20.000 ‫مادر ممکنه موقع مرگ، سعی داشته بگه... 19:21.370 --> 19:25.220 ‫توی جنگل قارچ‌‌های خوشمزه‌ای هست. 19:26.730 --> 19:31.140 ‫برای اینکه به طریقی از روستایی‌هایی که ‫اون و ‫ پسرش رو به حال خودشون گذاشتن، انتقام بگیره. 19:31.750 --> 19:33.970 ‫پس این بودش! 19:33.970 --> 19:35.880 ‫اوهوم، الان فهمیدم! 19:35.880 --> 19:37.960 ‫خب دیگه من از این طرف برم! 19:40.020 --> 19:43.780 ‫ها. الان که داستانو فهمیدم دیگه اصلاً ترسناک نیست! 19:44.540 --> 19:47.990 ‫شرط می‌بندم بقیه‌ی اون داستاناها هم همچین چیزی پشتشون بوده. 19:49.160 --> 19:51.460 ‫والا... از کجا معلوم؟ 19:51.460 --> 19:53.920 ‫یه بارم که شده همراهیم کن! 19:56.180 --> 19:57.610 ‫برگشتیم. 19:57.610 --> 20:00.610 ‫آه، از چیزی که فکر می‌کردم زودتر اومدین. 20:00.610 --> 20:02.960 ‫یه جریاناتی شد. 20:02.960 --> 20:04.680 ‫وای... آره خب. 20:05.050 --> 20:08.740 ‫وقتی مدیر جدیده، از این جریانا پیش میاد. 20:08.740 --> 20:10.180 ‫مدیر جدید؟ 20:10.180 --> 20:13.180 ‫بانوی درباری که ترتیب این دورهمی‌ها رو می‌داد پارسال مرد. 20:13.180 --> 20:16.480 ‫من یکم نگران بودم که امسال قراره کی مسئولش بشه. 20:16.480 --> 20:17.720 ‫ها؟ 20:17.720 --> 20:21.530 ‫آدم خیلی مهربونی بود، به منم خیلی کمک کرد. 20:21.530 --> 20:24.490 ‫فکر کنم هیچوقت از کاخ اندرونی بیرون نرفت. 20:24.960 --> 20:28.490 ‫راستش... با امپراتور فقید رابطه داشت. 20:28.490 --> 20:31.700 ‫گفت اون دورهمی‌ها تنها چیز جالب زندگیشه. 20:32.620 --> 20:37.840 ‫اگه این مراسما درست سال بعد از مرگش تموم می‌شدن خیلی بد می‌شد. 20:38.420 --> 20:41.340 ‫خوشحالم که یه نفر داره ادامه‌ش می‌ده. 20:43.830 --> 20:45.390 ‫اون داستان... 20:47.810 --> 20:53.340 ‫امپراتور کم‌سن‌ترین دختران رو انتخاب می‌کردن، ‫و یکی بعد از دیگری بکارتشون رو می‌گرفتن. 20:53.340 --> 20:57.360 ‫دخترها عمرشون رو توی کاخ می‌گذروندن، ‫و حق ترک کردن قصر رو نداشتن. 20:59.020 --> 21:03.110 ‫داستان اون بانوی دربار... تجربه‌ی خودش بود. 21:03.660 --> 21:07.520 ‫یا یه شوخی توسط کسی بود که از جریان خبر داشت؟ 21:10.590 --> 21:14.620 ‫دنیا پر از چیزاییه که خوب نمی‌فهممشون. 21:15.540 --> 21:20.630 ‫بیاید امشب از سیزده داستان هولناک‌مون لذت ببریم. 21:21.870 --> 21:27.640 ‫به اضافه‌ی خودش، فقط دوازده‌نفر اون‌جا بودن. 21:28.100 --> 21:32.970 ‫به هر حال... خوشحالم که خودمون سیزدهمین داستان روحی نشدیم. 21:33.430 --> 21:35.490 ‫مـ ـ مائومائو... 21:35.490 --> 21:36.140 ‫بله؟ 21:36.600 --> 21:40.020 ‫امشب... بیا با هم بخوابیم. 21:45.470 --> 21:50.580 ‫جدای ترسناک بودن، شب گرم و خفه‌کننده‌ای هم شد. 21:51.740 --> 21:53.030 ‫خفه شدم به‌‌خدا... 21:53.050 --> 22:03.050 مارا در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید [@filmology_cc] 22:03.080 --> 22:15.080 [‫::‬ فیلمولـوژی | مرجع دانلود فیلم و سریال ::] [ filmology.cc ] 23:45.110 --> 24:00.040 ‫قسمت بعدی 23:57.120 --> 24:00.040 ‫قسمـت 23:57.120 --> 24:00.040 قسمـت 23:57.120 --> 24:00.040 35 23:57.120 --> 24:00.040 شکــــار 23:57.160 --> 23:59.160 ‫قسمت بعدی: «شکار»