1 00:00:00,020 --> 00:00:10,020 [:: فیلمولوژی با افتخار تقدیم میکند ::] [ filmology.cc ] 2 00:01:31,520 --> 00:01:34,490 ‫این یک داستان تماماً تخیلی است. نام تمامی شخصیت‌ها، سازمان‌ها و... .‫ساختگی‌ است. ‫همچنین هیچ ارتباطی با هیچ رویدادی در دنیای واقعی ندارد 3 00:01:33,490 --> 00:01:35,810 ‫مائومائو، معرفی می‌کنم. 4 00:01:35,810 --> 00:01:38,650 ‫این‌ها ندیمه‌های جدیدی هستن که به کاخ یشم ملحق شدن. 5 00:01:38,650 --> 00:01:39,910 ‫سه‌تاشون خواهرن. 6 00:01:40,750 --> 00:01:42,200 ‫هاکو هستم. 7 00:01:42,200 --> 00:01:43,610 ‫کوکو هستم. 8 00:01:43,610 --> 00:01:44,660 ‫سِکیو هستم. 9 00:01:45,240 --> 00:01:47,160 ‫عجیب شبیه همن. 10 00:01:47,990 --> 00:01:49,760 ‫حالتون خوبه؟ 11 00:01:49,760 --> 00:01:51,710 ‫بله، خیلی وقته ندیدمتون. 12 00:01:53,170 --> 00:01:54,720 ‫همدیگه رو می‌شناسین؟ 13 00:01:54,720 --> 00:01:58,080 ‫آره، همه‌مون همشهری هستیم و همدیگه رو می‌شناسیم. 14 00:01:58,080 --> 00:02:01,720 ‫خواهر بزرگ‌ترشون، هاکو-سان، همسن بانو گیوکویوـه. 15 00:02:02,860 --> 00:02:06,060 ‫پس همه ندیمه‌ها رو از همشهری‌های خودشن گلچین کردن. 16 00:02:06,060 --> 00:02:09,040 ‫این‌طوری امنیتش هم بیشتره، مخصوصاً برای گیوکویو-ساما، 17 00:02:09,040 --> 00:02:10,980 ‫که نزدیک بود کشته بشه. 18 00:02:11,630 --> 00:02:12,670 ‫شما؟ 19 00:02:13,210 --> 00:02:15,820 ‫پیش‌مرگ غذا، مائومائو هستم، کوکو-ساما. 20 00:02:16,450 --> 00:02:18,740 ‫من کوکو نیستم. 21 00:02:18,740 --> 00:02:21,370 ‫عـــه؟ پس، سِکیو-ساما؟ 22 00:02:21,760 --> 00:02:22,830 ‫هاکو هستم. 23 00:02:27,510 --> 00:02:31,420 ‫از الان به بعد، ما دستمال سرهایی به رنگ مرتبط با اسم‌هامون می‌بندیم، 24 00:02:31,420 --> 00:02:32,820 ‫که بدونی کی هستیم. 25 00:02:32,820 --> 00:02:34,380 ‫بله، متوجه شدم. 26 00:02:35,350 --> 00:02:37,660 ‫اصلاً نمی‌دونم کی به کیه. 27 00:02:38,160 --> 00:02:40,640 ‫خب، گمونم وقت برای آشنایی زیاده. 28 00:02:41,490 --> 00:02:43,680 ‫مهم‌تر از اون... 29 00:02:43,680 --> 00:02:46,970 ‫مائومائو! پاشو برگرد اتاقت! 30 00:02:47,240 --> 00:02:49,980 ‫نه، همین‌جا توی انباری راحتم. 31 00:02:49,980 --> 00:02:53,080 ‫تازه هونیان-ساما هم گفتن اینجا دیگه اتاق منه. 32 00:02:53,080 --> 00:02:55,440 ‫می‌خوام همین‌طوری لذتشو ببرم! 33 00:02:55,440 --> 00:02:57,370 ‫همچین چیزی شدنی نیست! 34 00:02:57,370 --> 00:02:59,690 ‫شوخی رو زیادی جدی گرفتی! 35 00:03:00,670 --> 00:03:04,660 ‫ولی، من که دیگه تمام بند و بساطمو آوردم تو انباری... 36 00:03:04,660 --> 00:03:08,160 ‫داری روی ندیمه‌های جدید هم تأثیر بد می‌ذاری! 37 00:03:11,250 --> 00:03:14,080 ‫هیچ معلومه شما دوتا دارین چیکار می‌کنین؟! 38 00:03:26,010 --> 00:03:29,980 ‫قسمـت 39 00:03:26,010 --> 00:03:29,980 قسمـت 40 00:03:26,010 --> 00:03:29,980 34 41 00:03:26,010 --> 00:03:29,980 34 42 00:03:26,010 --> 00:03:29,980 داستان یک روح 43 00:03:26,010 --> 00:03:29,980 داستان یک روح 44 00:03:26,060 --> 00:03:30,310 ‫عه‌وا عه‌وا، پس الان دیگه انباری شده لونه‌ی مائومائو؟ 45 00:03:31,130 --> 00:03:33,060 ‫هرطور دوست داری ازش استفاده کن. 46 00:03:33,840 --> 00:03:37,470 ‫ولی لطفاً برای خوابیدن از اتاق خودت استفاده کن. 47 00:03:38,020 --> 00:03:39,030 ‫متوجه شدم. 48 00:03:40,440 --> 00:03:42,450 ‫واقعاً رئسای خوبی‌ان. 49 00:03:46,750 --> 00:03:48,460 ‫با اومدن ندیمه‌های جدید، 50 00:03:48,460 --> 00:03:51,400 ‫حجم کار هر نفر به‌شدت کم شد. 51 00:03:52,430 --> 00:03:58,340 ‫باتوجه به بارداری گیوکویو-ساما، کاخ یشم الان ‫بیشتر از هر زمان دیگه‌ای به نیروی بیشتر نیاز داره. 52 00:03:58,340 --> 00:04:01,340 ‫نیروهای تازه‌نفس به کار میان، ولی... 53 00:04:02,160 --> 00:04:04,940 ‫این کار برای ایجاد تعادل هم هست، 54 00:04:04,940 --> 00:04:09,240 ‫چون کاخ همنشین لولان، یعنی لعل، نیروهای خیلی بیشتری داره. 55 00:04:11,410 --> 00:04:12,560 ‫همگی خسته نباشین. 56 00:04:13,330 --> 00:04:15,310 ‫خب، بااجازه برم انباری. 57 00:04:15,910 --> 00:04:17,350 ‫عــــا، مائومائو! 58 00:04:18,440 --> 00:04:23,340 ‫اینفا-سان، مائومائو-سان به‌جای اتاقش توی انباری زندگی می‌کنه؟ 59 00:04:23,340 --> 00:04:26,570 ‫راست می‌گه؟ حتی با اینکه ندیمه‌ی گیوکیو-ساماست؟ 60 00:04:26,570 --> 00:04:30,290 ‫نه، چیزه... هــه‌هــه... 61 00:04:42,620 --> 00:04:47,170 ‫از اینکه اینفا-ساما منو از انباری می‌کشه بیرون خوشم نمیاد، 62 00:04:47,170 --> 00:04:49,890 ‫ولی می‌دونم که این کارو از روی مهربونی انجام می‌ده. 63 00:04:49,890 --> 00:04:53,220 ‫دلش می‌خواد که من زودتر با ندیمه‌های جدید صمیمی بشم. 64 00:04:53,220 --> 00:04:54,890 ‫اینفا-ساما همیشه خیلی باملاحظه‌ست. 65 00:05:00,820 --> 00:05:03,490 ‫ببخشید که همیشه خودخواهانه رفتار می‌کنم. 66 00:05:03,490 --> 00:05:05,450 ‫اشکالی که نداره. 67 00:05:05,450 --> 00:05:08,510 ‫می‌گم مائومائو. حتی یه ذره هم از کاری که کردی پشیمون نیستی؟ 68 00:05:08,510 --> 00:05:10,290 ‫عــه؟ معلومه که هستم. 69 00:05:10,290 --> 00:05:12,720 ‫واقعاً؟ یعنی حس می‌کنی که دینی به من داری؟ 70 00:05:12,720 --> 00:05:14,460 ‫عــ ـ عه، بله کاملاً... 71 00:05:14,780 --> 00:05:16,170 ‫دقیقاً! 72 00:05:16,490 --> 00:05:19,670 ‫خب، اگه این‌طوره، امشب همراهم میای! 73 00:05:19,670 --> 00:05:20,280 ‫عــه؟ 74 00:05:20,280 --> 00:05:23,920 ‫من و تو تنها کسایی هستیم که امشب وقت آزاد داریم. 75 00:05:24,250 --> 00:05:26,170 ‫چی از این بهتر! 76 00:05:29,030 --> 00:05:30,540 ‫گیرم انداخت... 77 00:05:35,880 --> 00:05:39,000 ‫می‌گم، هونیان-ساما از این گردش شبانه‌مون خبر دارن؟ 78 00:05:39,000 --> 00:05:42,020 ‫نگران نباش بابا. اجازه‌ش رو گرفتم. 79 00:05:42,610 --> 00:05:44,720 ‫ضلع شمالی کاخ اندرونی... 80 00:05:46,260 --> 00:05:49,410 ‫فقط ساختمون‌های قدیمی باید این اطراف باشن. 81 00:05:51,950 --> 00:05:55,910 ‫اوه! مائومائو، اینو این‌شکلی بذار روی سرت. 82 00:05:57,790 --> 00:05:59,210 ‫گرمتون نمی‌شه؟ 83 00:05:59,520 --> 00:06:01,790 ‫نگران نباش، چشم‌به‌هم بزنی سرد می‌شه. 84 00:06:08,030 --> 00:06:08,960 ‫رسیدیم. 85 00:06:13,910 --> 00:06:16,680 ‫خوش اومدین. دو نفرتون بهمون ملحق می‌شین؟ 86 00:06:17,050 --> 00:06:19,270 ‫بله، خیلی ممنون. 87 00:06:19,760 --> 00:06:21,170 ‫با تشکر. 88 00:06:21,170 --> 00:06:24,540 ‫چراغ‌تون رو خاموش کنین، و به‌جاش این رو بگیرین. 89 00:06:28,790 --> 00:06:32,490 ‫خوشگله، ولی برای بانوی دربار بودن زیادی پیره. 90 00:06:32,990 --> 00:06:34,700 ‫خب، بفرمایین. 91 00:06:37,700 --> 00:06:41,460 ‫از این محل در دوره‌ی امپراتور فقید استفاده می‌شد. 92 00:06:42,010 --> 00:06:45,530 ‫نسبت به اون دوران، تعداد بانوان دربار خیلی کم‌تر شده. 93 00:06:47,720 --> 00:06:49,970 ‫ولی برای موقعیت‌هایی مثل امشب، اینجا عالیه. 94 00:06:54,510 --> 00:06:56,890 ‫یه جا پیدا کنین و بشینین. 95 00:07:02,770 --> 00:07:04,230 ‫همه‌مون جمع شدیم. 96 00:07:05,430 --> 00:07:10,070 ‫دوازده‌ نفر توی چنین روز گرمی، توی یه اتاق سربسته... 97 00:07:10,500 --> 00:07:14,780 ‫دوستان، همه‌تون داستان‌هاتون رو آماده کردین؟ 98 00:07:15,270 --> 00:07:20,290 ‫بیاید امشب از سیزده داستان هولناک‌مون لذت ببریم. 99 00:07:20,840 --> 00:07:22,760 ‫سیزده داستان؟ 100 00:07:25,850 --> 00:07:27,920 ‫و از اون‌موقع... 101 00:07:28,410 --> 00:07:30,670 ‫هرشب، در خندق دروازه‌ی شمالی... 102 00:07:30,670 --> 00:07:33,560 ‫می‌دیدن که خدمتکاری خودش رو بارها و بارها میندازه توی آب. 103 00:07:34,320 --> 00:07:38,200 ‫وقتی یکی از بانوهای درباری که دلش به حالش سوخته بود، ‫رفت که روی آب گل پرپر کنه، 104 00:07:38,200 --> 00:07:40,730 ‫از جایی صدایی شنید. 105 00:07:41,330 --> 00:07:44,000 ‫و زمانی که برای پیداکردن منبع صدا به خندق زل زد... 106 00:07:44,000 --> 00:07:46,580 ‫چهره‌ رنگ‌پریده‌ی دختر خدمتکار روی آب ظاهر شد... 107 00:07:46,580 --> 00:07:51,240 ‫وقتی که اون ندیمه سعی کرد فرار کنه، یه‌دفعه چیزی پاش رو گرفت! 108 00:07:52,930 --> 00:07:56,270 ‫دختر خدمتکار از آب بیرون اومد و گفت... 109 00:07:56,900 --> 00:08:01,740 ‫«اون‌روز... کسی که من رو انداخت توی آب... 110 00:08:04,250 --> 00:08:06,380 ‫تو بودی!» 111 00:08:09,850 --> 00:08:12,660 ‫داستانش آشنا به‌نظر میاد. 112 00:08:13,950 --> 00:08:17,180 ‫اینفا-ساما هم زود می‌ترسه هم ازشون لذت می‌بره. 113 00:08:22,020 --> 00:08:25,820 ‫به‌نظر می‌رسه که توی این مراسم نوبتی داستان‌های ترسناک تعریف می‌کنن، 114 00:08:25,820 --> 00:08:29,270 ‫و بعدش که داستانت تموم شد شمع رو فوت می‌کنی. 115 00:08:29,790 --> 00:08:34,040 ‫هرچند، این داستان‌ها بیشتر شایعاتی‌ان ‫که توی کاخ اندرونی شنیده می‌شن. 116 00:08:34,040 --> 00:08:36,030 ‫اون‌قدرها هم ترسناک نیستن. 117 00:08:39,670 --> 00:08:42,720 ‫پیداکردن سرگرمی توی کاخ اندرونی سخته. 118 00:08:42,720 --> 00:08:45,690 ‫مثل اینکه، صحبت‌کردن توی چنین شرایطی مجازه. 119 00:08:48,050 --> 00:08:49,530 ‫شب بخیر! 120 00:08:49,530 --> 00:08:50,650 ‫شیسویی. 121 00:08:50,650 --> 00:08:51,420 ‫یه گاز می‌خوای‌؟ 122 00:08:51,710 --> 00:08:52,600 ‫ممنون. 123 00:08:58,060 --> 00:08:59,150 ‫خب. 124 00:09:00,250 --> 00:09:03,640 ‫این داستان مربوط به زادگاه منه. 125 00:09:05,180 --> 00:09:07,250 ‫نزدیک روستا، یه جنگل بود، 126 00:09:07,250 --> 00:09:10,660 ‫که همیشه به روستایی‌ها گفته می‌شد واردش نشن. 127 00:09:11,220 --> 00:09:15,620 ‫اگه کسی واردش بشه، نفرین می‌شه، ‫و شیاطین روحش رو می‌بلعن. 128 00:09:16,430 --> 00:09:21,460 ‫ولی یه روز، کودکی این قانون رو شکست، 129 00:09:22,180 --> 00:09:24,500 ‫اون سال، برداشت محصول کم بود. 130 00:09:24,500 --> 00:09:30,350 ‫کودک این‌قدر گرسنگی کشیده بود، که به امید ‫پیداکردن غذا وارد جنگل شد. 131 00:09:32,890 --> 00:09:35,420 ‫اون به مادرش گفت، 132 00:09:35,930 --> 00:09:40,580 ‫«بذار یه راز خوب بهت بگم، توی اون جنگل غذاهای زیادی هست.» 133 00:09:41,810 --> 00:09:45,790 ‫اما وقتی اهالی روستان فهمیدن که اون پا به جنگل گذاشته بود، 134 00:09:45,790 --> 00:09:48,190 ‫پسرک و مادرش رو طرد کردن. 135 00:09:48,860 --> 00:09:54,030 ‫اون دوتا، که حالا تنها بودن، هیچ غذایی برای ‫خوردن نداشتن و روزبه‌روز لاغرتر می‌شدن، 136 00:09:54,030 --> 00:09:56,860 ‫اما باز هم هیچ‌کس بهشون کمکی نکرد. 137 00:09:58,120 --> 00:10:05,480 ‫یک شب، کسی دید که نوری به خونه‌‌ی اون مادر و پسر وارد شد. 138 00:10:06,150 --> 00:10:11,000 ‫صبح روز بعد، بزرگِ روستا خبر رو شنید و به دیدنشون رفت. 139 00:10:11,950 --> 00:10:16,210 ‫کودک از دنیا رفته بود، و مادرش هم در آستانه‌ی مرگ بود. 140 00:10:17,230 --> 00:10:19,220 ‫مادر به بزرگ روستا گفت، 141 00:10:20,490 --> 00:10:23,720 ‫«بذار یه راز خوب بهت بگم.» 142 00:10:24,200 --> 00:10:27,740 ‫اما در همون لحظه، مادر هم جون داد. 143 00:10:28,690 --> 00:10:32,620 ‫درست لحظه‌ی مرگش، لبخند عجیبی روی لبش داشت. 144 00:10:33,580 --> 00:10:37,740 ‫و این‌طور شد، که هیچ‌کس نفهمید اون سعی داشت چی بگه. 145 00:10:37,740 --> 00:10:41,020 ‫مردم محلی هنوزم از اون جنگل می‌ترسن. 146 00:10:41,020 --> 00:10:44,660 ‫هرکسی که وارد اونجا بشه، توی خونه‌ش مورد حمله‌ی یه شیطان قرار می‌گیره، 147 00:10:44,660 --> 00:10:47,230 ‫و روحش بلعیده می‌شه. 148 00:10:50,490 --> 00:10:52,290 ‫هـــوم، فهمیدم. 149 00:10:52,290 --> 00:10:54,290 ‫چی رو فهمیدی؟ 150 00:10:54,290 --> 00:10:55,770 ‫بعداً بهت می‌گم. 151 00:10:57,930 --> 00:10:59,560 ‫نمی‌دونم چرا خوابم گرفته. 152 00:11:00,040 --> 00:11:02,340 ‫شاید چون آدمای زیادی توی این فضای تنگ جمع شدن. 153 00:11:02,340 --> 00:11:04,680 ‫شایدم چون این‌قدر آدم دورم جمع شده سرگیجه گرفتم. 154 00:11:05,020 --> 00:11:06,720 ‫بعدش نوبت توـه. 155 00:11:07,790 --> 00:11:09,130 ‫چــــــشــــــم. 156 00:11:11,670 --> 00:11:16,260 ‫این داستانی‌ـه از سرزمینی دوردست، در شرق خیلی دور. 157 00:11:18,100 --> 00:11:23,780 ‫راهبی از کشوری بیگانه، مراسم تدفینی در سرزمینی دور رو تموم کرد. 158 00:11:23,780 --> 00:11:26,540 ‫توی راه برگشتش یک‌دفعه متوجه شد خورشید غروب کرده. 159 00:11:27,410 --> 00:11:33,210 ‫اطرافش رو بیشه‌های بلند احاطه کرده بود، ‫و از نزدیکی صدای سگ‌های وحشی رو می‌شنید. 160 00:11:33,980 --> 00:11:37,050 ‫راهب می‌خواست هرطور شده از خطر نجات پیدا کنه، که ناگهان... 161 00:11:37,050 --> 00:11:39,550 ‫خانه‌ای قدیمی در برابرش ظاهر شد. 162 00:11:42,120 --> 00:11:44,840 ‫عذر می‌خوام که این موقع شب مزاحمتون می‌شم. 163 00:11:46,350 --> 00:11:48,700 ‫چه اتفاقی افتاده جناب؟ 164 00:11:48,700 --> 00:11:52,080 ‫می‌خواستم از کوهستان رد بشم، اما به تاریکی خوردم. 165 00:11:52,080 --> 00:11:56,270 ‫می‌تونم فقط برای یک شب این‌جا بمونم؟ ‫کنج کپرتون هم کفایت می‌کنه. 166 00:11:56,560 --> 00:12:00,570 ‫وای... حتماً خیلی خسته‌این. 167 00:12:02,290 --> 00:12:07,330 ‫زن راهب رو به خونه آورد و بهش غذا و جای خواب داد. 168 00:12:08,090 --> 00:12:13,180 ‫راهب بابت میزبانی صمیمانه‌ش قدردان بود، اما چیزی برای اینکه در ازاش بده نداشت. 169 00:12:13,180 --> 00:12:17,040 ‫برای همین با خودش گفت، حداقل می‌تونه براش دعا بخونه. 170 00:12:23,010 --> 00:12:24,590 ‫صدای زنگه...؟ 171 00:12:25,370 --> 00:12:31,220 ‫نه، مثل صدای یه زنگه، اما این... صدای یه آدمه؟ 172 00:12:31,620 --> 00:12:34,420 ‫بعد می‌خوای چیکار کنی؟ 173 00:12:34,420 --> 00:12:36,480 ‫هیچی. مشکلی نیست. 174 00:12:36,480 --> 00:12:41,070 ‫نمی‌تونی همچین کاری بکنی. من نمی‌خوام تنها بمونم. 175 00:12:41,480 --> 00:12:43,360 ‫پس می‌خوای چیکار کنیم؟ 176 00:12:43,960 --> 00:12:45,780 ‫دیگه به حد خودم رسیدم. 177 00:12:47,000 --> 00:12:51,080 ‫دارن بحث می‌کنن؟ دخالت کنم؟ 178 00:12:51,360 --> 00:12:55,350 ‫نه، یه حسی بهم می‌گه نباید همچین کاری بکنم، نباید دعا خوندنم رو متوقف کنم. 179 00:12:55,350 --> 00:12:57,400 ‫بیا به جاش از اون راهب استفاده کنیم. 180 00:12:57,400 --> 00:12:58,920 ‫تنها راه چاره همینه. 181 00:13:00,440 --> 00:13:03,490 ‫خب... انجامش بدیم. 182 00:13:05,940 --> 00:13:08,580 ‫کجاست... اون راهب؟ 183 00:13:20,290 --> 00:13:21,820 ‫فرار کرد؟ 184 00:13:24,260 --> 00:13:26,780 ‫این‌جا نیست... این‌جا نیست! 185 00:13:26,780 --> 00:13:30,380 ‫باید پیداش کنم! وگرنه... من... 186 00:13:30,700 --> 00:13:35,210 ‫من... به‌جاش تورو... 187 00:13:38,810 --> 00:13:44,180 ‫راهب... تا وقتی که صدای جویدن متوقف شد به مناجات ادامه داد. 188 00:13:45,290 --> 00:13:49,120 ‫وقتی ساکت شد، راهب به بیرون اومد. 189 00:13:50,010 --> 00:13:53,770 ‫هیچ اثری از زوج جوان نبود، و به‌جاش... 190 00:13:54,860 --> 00:13:57,310 ‫تنها چیزی که پیدا کرد بال‌های حشره بود. 191 00:13:57,790 --> 00:14:01,570 ‫راهب دست‌هاش رو به‌هم قلاب کرد، و به راه افتاد... 192 00:14:02,580 --> 00:14:05,030 ‫در حالی که تا طلوع به مناجات ادامه داد. 193 00:14:06,060 --> 00:14:10,530 ‫چه خوب داستان می‌گه. انگار کلاً یه آدم دیگه‌ست. 194 00:14:11,720 --> 00:14:17,540 ‫هوممم؟ صورتش از این زاویه... ‫یه‌طورایی به‌نظر آشنا میاد؟ 195 00:14:20,030 --> 00:14:21,840 ‫مائومائو، بعدی تویی. 196 00:14:21,840 --> 00:14:23,670 ‫ها؟ آه راستی. 197 00:14:24,130 --> 00:14:26,180 ‫در مورد چی حرف بزنم؟ 198 00:14:27,870 --> 00:14:30,320 ‫اینو از پدرخونده‌م شنیدم. 199 00:14:30,320 --> 00:14:33,620 ‫شایعاتی بر این مبنا وجود داشت که روح‌های معلق توی گورستان دیده شده. 200 00:14:35,420 --> 00:14:40,770 ‫چون موضوع مشکوکی بود، چند نفر از جوانان ‫برای تحقیق کردن داوطلب شدن. 201 00:14:42,040 --> 00:14:42,770 ‫بعدش... 202 00:14:48,750 --> 00:14:53,740 ‫فقط یه مرد دیگه از همون شهر بود که با یک مشعل حرکت می‌کرد. 203 00:14:55,810 --> 00:14:56,870 ‫همین؟ 204 00:14:57,160 --> 00:14:58,190 ‫بله. 205 00:14:58,190 --> 00:15:02,710 ‫مرد سارق گور بود. یه علاقه‌ی ناسالم به یه نفرین عجیب پیدا کرده بود، 206 00:15:02,710 --> 00:15:05,710 ‫می‌رفت نبش قبر می‌کرد تا جنازه‌ها رو سلاخی کنه... 207 00:15:06,060 --> 00:15:08,820 ‫و جیگرشون رو در بیاره چون معتقد بود برای درمان‌ــــ 208 00:15:08,820 --> 00:15:10,300 ‫بسه دیگه! 209 00:15:11,490 --> 00:15:12,960 ‫همین! 210 00:15:15,810 --> 00:15:18,000 ‫بعدی شمایی اینفا-ساما. 211 00:15:18,000 --> 00:15:22,310 ‫ها؟ آه... خب... 212 00:15:22,780 --> 00:15:25,930 ‫یکی بود یکی نبود، یه مردی بود که... 213 00:15:25,930 --> 00:15:28,820 ‫نه... شایدم پیرزن بود؟ 214 00:15:29,140 --> 00:15:30,240 ‫خب... 215 00:15:37,380 --> 00:15:39,720 ‫خب، بعدی منم. 216 00:15:40,830 --> 00:15:45,590 ‫راستی، اولش گف «سیزده داستان». 217 00:15:46,270 --> 00:15:49,980 ‫اینجا فقط دوازده‌ نفریم، یعنی چی؟ 218 00:15:49,980 --> 00:15:52,590 ‫داستان مربوط به دوران امپراتور فقید هست. 219 00:15:53,020 --> 00:15:58,610 ‫اون‌موقع کاخ اندرونی همیشه در حال بزرگ شدن بود و مدام بخش‌های جدید بهش اضافه می‌شد. 220 00:15:59,380 --> 00:16:00,830 ‫به چه دلیل؟ 221 00:16:01,600 --> 00:16:07,550 ‫همچنین اون‌موقع، ملکه‌ی مادر اعظم، که به بانوی امپراتور ‫ نیز معروف بودن، قدرت خیلی زیادی داشتن. 222 00:16:07,550 --> 00:16:11,660 ‫ایشون به دنبال دختری می‌گشتن که مطابق با سلیقه‌ی امپراتور فقید باشه. 223 00:16:14,050 --> 00:16:15,420 چی شده...؟ 224 00:16:16,060 --> 00:16:21,250 ‫امپراتور کم‌سن‌ترین دختران رو انتخاب می‌کردن، ‫و یکی بعد از دیگری بکارتشون رو می‌گرفتن. 225 00:16:22,150 --> 00:16:28,940 ‫دخترها عمرشون رو توی کاخ می‌گذروندن، ‫و حق ترک کردن قصر رو نداشتن. 226 00:16:29,870 --> 00:16:33,760 ‫یکی از این دختر‌ها... باردار شد. 227 00:16:34,370 --> 00:16:36,760 ‫از امپراتور فقید درخواست کرد، اما... 228 00:16:37,560 --> 00:16:41,270 ‫به اون دختر هیچوقت اجازه‌ی ترک کاخ اندرونی داده نشد. 229 00:16:41,610 --> 00:16:43,950 ‫درست قبل از مرگش، گفت... 230 00:16:46,110 --> 00:16:48,830 ‫«دفعه‌ی بعدی نوبت شماهاست!» 231 00:16:50,900 --> 00:16:51,820 ‫مائومائو! 232 00:16:54,700 --> 00:16:57,280 ‫پس بگو چرا داشتم سرگیجه می‌گرفتم! 233 00:16:57,280 --> 00:16:58,910 ‫اینفا-ساما! شیسویی! 234 00:16:58,910 --> 00:17:01,870 ‫زنای بیهوش رو بیارین نزدیک در یا پنجره‌ها. 235 00:17:02,220 --> 00:17:04,000 ‫ها؟ چی شده؟ 236 00:17:04,000 --> 00:17:10,050 ‫یالا! دود آتش هوای اتاق بسته رو آلوده می‌کنه! 237 00:17:10,400 --> 00:17:12,150 ‫بـ ـ باشه! 238 00:17:17,370 --> 00:17:19,480 ‫خیلی طول کشید تا متوجه بشم. 239 00:17:21,890 --> 00:17:24,430 ‫آه، فقط یکم دیگه مونده بود... 240 00:17:28,180 --> 00:17:29,900 ‫اون بانوی دربار... 241 00:17:35,390 --> 00:17:40,180 ‫عجب شبی بود. مدیر هم یهویی غیبش زد. 242 00:17:40,860 --> 00:17:42,040 ‫مائومائو. 243 00:17:42,850 --> 00:17:44,280 ‫تو همونی...؟ 244 00:17:44,280 --> 00:17:46,250 ‫یکی از آشناهامه. 245 00:17:46,610 --> 00:17:49,710 ‫هی مائومائو. داستان یکم پیش در مورد چی بود؟ 246 00:17:50,130 --> 00:17:51,180 ‫داستان؟ 247 00:17:51,180 --> 00:17:53,800 ‫عه، همون داستان جنگل ممنوعه دیگه. 248 00:17:54,610 --> 00:17:55,340 ‫آها. 249 00:17:56,120 --> 00:17:59,300 ‫«جنگل ممنوعه» احتمالاً فقط یه خرافه‌ست. 250 00:17:59,300 --> 00:18:03,870 ‫اما بعضی چیزا برای ممنوع شدن دلیلی دارن، ‫اینم حتماً یکی از همون‌ها بوده. 251 00:18:03,870 --> 00:18:04,970 ‫ها؟ 252 00:18:05,260 --> 00:18:09,940 ‫جنگل‌ها پر از چیز خوردنی‌ان، ‫اما چیزهای غیر خوراکی هم توشون زیاده. 253 00:18:11,030 --> 00:18:16,780 ‫اگه یکی از بیرون وارد جنگلی بشه، یه چیزی بخوره و مریض بشه، 254 00:18:17,420 --> 00:18:21,050 ‫طبیعتاً حرف اینکه باید موقع خوردن خوراکی‌های جنگلی... 255 00:18:21,050 --> 00:18:22,780 ‫احتیاط به خرج بدی، پخش می‌شه. 256 00:18:23,230 --> 00:18:27,330 ‫و خب بعد از چندین سال، می‌تونه تبدیل به یه چیز «ممنوعه» بشه. 257 00:18:27,330 --> 00:18:29,790 ‫بعد‌ها وقتی قحطی شروع شد، 258 00:18:30,060 --> 00:18:34,340 ‫کسی دیگه نمی‌دونست چیو باید بخوره و چیو نباید بخوره. 259 00:18:34,970 --> 00:18:39,310 ‫مادر و پسر توی اون داستان، به‌خاطر برداشت ناکافی گرسنه بودن. 260 00:18:39,310 --> 00:18:43,600 ‫حتماً چون داشتن قانون‌شکنی می‌کردن، موقع ‫تاریک شدن هوا به جنگل می‌رفتن. 261 00:18:43,600 --> 00:18:47,850 ‫دنبال غذا می‌گشتن و با فرا رسیدن شب به خونه برمی‌گشتن. 262 00:18:48,570 --> 00:18:52,640 ‫نوعی قارچ هست که به قاچ نورماه معروفه. 263 00:18:53,010 --> 00:18:55,640 ‫به‌نظر خیلی خوشمزه میان و شبیه به قارچ صدفن، 264 00:18:55,640 --> 00:18:58,110 ‫اما سمی هستن و توی تاریکی می‌درخشن. 265 00:18:59,010 --> 00:19:02,920 ‫اگه یه روستایی از دور کسی رو ببینه ‫که توی تاریکی داره این‌ قارچ‌ها رو حمل می‌کنه، 266 00:19:02,920 --> 00:19:05,120 ‫احتمالاً شبیه روح معلق به‌نظر بیاد. 267 00:19:05,940 --> 00:19:12,000 ‫سمش اونقدرها قوی نیست، اما اگه ‫توسط یه شخص گرسنه و ضعیف خورده بشه... 268 00:19:15,750 --> 00:19:20,000 ‫مادر ممکنه موقع مرگ، سعی داشته بگه... 269 00:19:21,370 --> 00:19:25,220 ‫توی جنگل قارچ‌‌های خوشمزه‌ای هست. 270 00:19:26,730 --> 00:19:31,140 ‫برای اینکه به طریقی از روستایی‌هایی که ‫اون و ‫ پسرش رو به حال خودشون گذاشتن، انتقام بگیره. 271 00:19:31,750 --> 00:19:33,970 ‫پس این بودش! 272 00:19:33,970 --> 00:19:35,880 ‫اوهوم، الان فهمیدم! 273 00:19:35,880 --> 00:19:37,960 ‫خب دیگه من از این طرف برم! 274 00:19:40,020 --> 00:19:43,780 ‫ها. الان که داستانو فهمیدم دیگه اصلاً ترسناک نیست! 275 00:19:44,540 --> 00:19:47,990 ‫شرط می‌بندم بقیه‌ی اون داستاناها هم همچین چیزی پشتشون بوده. 276 00:19:49,160 --> 00:19:51,460 ‫والا... از کجا معلوم؟ 277 00:19:51,460 --> 00:19:53,920 ‫یه بارم که شده همراهیم کن! 278 00:19:56,180 --> 00:19:57,610 ‫برگشتیم. 279 00:19:57,610 --> 00:20:00,610 ‫آه، از چیزی که فکر می‌کردم زودتر اومدین. 280 00:20:00,610 --> 00:20:02,960 ‫یه جریاناتی شد. 281 00:20:02,960 --> 00:20:04,680 ‫وای... آره خب. 282 00:20:05,050 --> 00:20:08,740 ‫وقتی مدیر جدیده، از این جریانا پیش میاد. 283 00:20:08,740 --> 00:20:10,180 ‫مدیر جدید؟ 284 00:20:10,180 --> 00:20:13,180 ‫بانوی درباری که ترتیب این دورهمی‌ها رو می‌داد پارسال مرد. 285 00:20:13,180 --> 00:20:16,480 ‫من یکم نگران بودم که امسال قراره کی مسئولش بشه. 286 00:20:16,480 --> 00:20:17,720 ‫ها؟ 287 00:20:17,720 --> 00:20:21,530 ‫آدم خیلی مهربونی بود، به منم خیلی کمک کرد. 288 00:20:21,530 --> 00:20:24,490 ‫فکر کنم هیچوقت از کاخ اندرونی بیرون نرفت. 289 00:20:24,960 --> 00:20:28,490 ‫راستش... با امپراتور فقید رابطه داشت. 290 00:20:28,490 --> 00:20:31,700 ‫گفت اون دورهمی‌ها تنها چیز جالب زندگیشه. 291 00:20:32,620 --> 00:20:37,840 ‫اگه این مراسما درست سال بعد از مرگش تموم می‌شدن خیلی بد می‌شد. 292 00:20:38,420 --> 00:20:41,340 ‫خوشحالم که یه نفر داره ادامه‌ش می‌ده. 293 00:20:43,830 --> 00:20:45,390 ‫اون داستان... 294 00:20:47,810 --> 00:20:53,340 ‫امپراتور کم‌سن‌ترین دختران رو انتخاب می‌کردن، ‫و یکی بعد از دیگری بکارتشون رو می‌گرفتن. 295 00:20:53,340 --> 00:20:57,360 ‫دخترها عمرشون رو توی کاخ می‌گذروندن، ‫و حق ترک کردن قصر رو نداشتن. 296 00:20:59,020 --> 00:21:03,110 ‫داستان اون بانوی دربار... تجربه‌ی خودش بود. 297 00:21:03,660 --> 00:21:07,520 ‫یا یه شوخی توسط کسی بود که از جریان خبر داشت؟ 298 00:21:10,590 --> 00:21:14,620 ‫دنیا پر از چیزاییه که خوب نمی‌فهممشون. 299 00:21:15,540 --> 00:21:20,630 ‫بیاید امشب از سیزده داستان هولناک‌مون لذت ببریم. 300 00:21:21,870 --> 00:21:27,640 ‫به اضافه‌ی خودش، فقط دوازده‌نفر اون‌جا بودن. 301 00:21:28,100 --> 00:21:32,970 ‫به هر حال... خوشحالم که خودمون سیزدهمین داستان روحی نشدیم. 302 00:21:33,430 --> 00:21:35,490 ‫مـ ـ مائومائو... 303 00:21:35,490 --> 00:21:36,140 ‫بله؟ 304 00:21:36,600 --> 00:21:40,020 ‫امشب... بیا با هم بخوابیم. 305 00:21:45,470 --> 00:21:50,580 ‫جدای ترسناک بودن، شب گرم و خفه‌کننده‌ای هم شد. 306 00:21:51,740 --> 00:21:53,030 ‫خفه شدم به‌‌خدا... 307 00:21:53,050 --> 00:22:03,050 مارا در اینستاگرام و تلگرام دنبال کنید [@filmology_cc] 308 00:22:03,080 --> 00:22:15,080 [‫::‬ فیلمولـوژی | مرجع دانلود فیلم و سریال ::] [ filmology.cc ] 309 00:23:45,110 --> 00:24:00,040 ‫قسمت بعدی 310 00:23:57,120 --> 00:24:00,040 ‫قسمـت 311 00:23:57,120 --> 00:24:00,040 قسمـت 312 00:23:57,120 --> 00:24:00,040 35 313 00:23:57,120 --> 00:24:00,040 35 314 00:23:57,120 --> 00:24:00,040 شکــــار 315 00:23:57,120 --> 00:24:00,040 شکــــار 316 00:23:57,160 --> 00:23:59,160 ‫قسمت بعدی: «شکار»