WEBVTT 00:00.000 --> 00:04.840 Translation: Arielle 00:01.710 --> 00:02.730 ‫همیشه... 00:03.610 --> 00:05.320 ‫حس می‌کردم توی یه بن‌بست گیر افتادم. 00:06.430 --> 00:09.660 ‫شانس آوردی که این‌قدر ضعیفی، شینا-چان. 00:09.940 --> 00:12.960 ‫حتی لازم نیست به جنگ فکر کنی، مگه نه؟ 00:13.580 --> 00:19.500 ‫حتی یه‌بارم توی زندگیم به‌خاطر این‌همه ‫ضعیف بودن احساس خوش‌شانسی نکردم. 00:21.220 --> 00:29.380 ‫با این‌حال، واقعیت مدام بهم یادآوری می‌کرد ‫که چقدر عاجز و ناتوانم. 00:30.490 --> 00:34.260 ‫اگه تمام کارم این بود که یه گوشه بایستم و فقط تماشا کنم، 00:34.800 --> 00:36.800 ‫مثل این بود که اعتراف کنم ‫اصلاً برام اهمیتی نداره. 00:37.720 --> 00:40.430 ‫سعی می‌کردم خودمو قانع کنم که دست رو دست گذاشتن، 00:40.430 --> 00:42.680 ‫بهتر از روبه‌رو شدن با این حقیقتِ حقارت‌باره. 00:43.510 --> 00:47.970 ‫تنها کاری که باید می‌کردم این بود که به خودم ‫بگم تقصیر من نیست و کاری از دستم برنمیاد، 00:48.430 --> 00:50.240 ‫و باهاش کنار بیام. 00:51.320 --> 00:52.910 ‫کل قضیه همین بود. 00:54.960 --> 00:55.810 ‫ولی بعدش... 00:57.240 --> 00:58.870 ‫فهمیدم چقدر این فکر اشتباه بود...‫ 00:59.750 --> 01:00.710 ‫نمی‌خواستم همین‌طوری بمونم. 01:01.790 --> 01:07.110 ‫وقتی بالأخره تصمیم گرفتم هر کاری از ‫دستم برمیاد انجام بدم تا سهمی داشته باشم، 01:07.110 --> 01:08.690 ‫هرچند ناچیز... 01:09.480 --> 01:11.980 ‫شینا، لازم نیست به‌خاطر من همچین کاری بکنی. 01:12.300 --> 01:15.140 ‫اگه انقدر ضعیفی، نباید دست به هیچ کاری بزنی! 01:25.000 --> 01:35.000 [:: فیلمولوژی با افتخار تقدیم میکند ::] [ filmology.cc ] 03:03.950 --> 03:05.080 ‫آخیش! 03:06.860 --> 03:10.110 ‫انگار امروز ندادی شینا ‫موهات رو شونه کنه. 03:10.550 --> 03:13.420 ‫شینا... هنوز خواب بود. 03:13.870 --> 03:16.720 ‫آها... خب، امروز مدرسه تعطیله دیگه. 03:17.210 --> 03:19.550 ‫صبحونه نخوردی، نه؟ 03:19.550 --> 03:21.690 ‫اگه می‌خوای می‌تونی از این بیسکویت‌ها بخوری. 03:21.690 --> 03:22.500 ‫باشه. 03:23.900 --> 03:27.590 ‫می‌گم، آری... اینا وسایل سیرانه؟ 03:27.590 --> 03:28.560 ‫آره. 03:29.140 --> 03:32.790 ‫همه‌شون رو یه جا جمع کردم تا ‫روز قدردانی بعدی بذارمشون بیرون. 03:32.790 --> 03:34.030 ‫می‌خوای بدیشون بره؟ 03:34.350 --> 03:37.660 ‫آره. نمی‌تونم همین‌طوری این‌جا نگهشون دارم. 03:37.660 --> 03:42.840 ‫با اینکه این اتاق مال جفتتونه، ‫می‌خوای وسایلش رو رد کنی بره؟ 03:43.470 --> 03:44.530 ‫درسته. 03:45.270 --> 03:47.110 ‫فکر نکنم از این کار خوشم بیاد. 03:49.430 --> 03:55.850 ‫چه وسایلش رو نگه دارم و چه این‌جا دیگه ‫اتاق اون نباشه، ‫هیچ فرقی به حالم نمی‌کنه. 03:57.140 --> 03:58.490 ‫منظورت چیه؟ 03:59.140 --> 04:04.370 ‫خب، مثلاً روزهای تعطیل، ‫ما همیشه یکم بیشتر می‌خوابیدیم... 04:04.370 --> 04:07.010 ‫و بعدش باهم شیر گرم می‌خوردیم. 04:10.310 --> 04:11.720 ‫بعدازظهرها هم، 04:11.720 --> 04:16.760 ‫عاشق این بودیم که کنار پنجره بغل هم بشینیم و به شهر خیره بشیم. 04:24.390 --> 04:30.080 ‫خاطرات سیران و وقت‌هایی که باهم ‫گذروندیم همیشه توی قلبم زنده می‌مونه. 04:30.080 --> 04:31.750 ‫منم ازش خاطره دارم! 04:32.990 --> 04:36.170 ‫مثل وقت‌هایی که باهم غذا می‌خوردیم، ‫یا باهم تمیزکاری می‌کردیم، 04:36.170 --> 04:38.920 ‫یا وقتی توی میدون نبرد همیشه کنارم می‌نشست. 04:39.220 --> 04:42.220 ‫یادمه چطوری مدام با اون مهره‌ی شیشه‌ای ‫که بهش دادی ور می‌رفت! 04:42.220 --> 04:47.220 ‫دیدی؟ تا وقتی خاطره‌ش توی یادمون باشه، ‫هیچ‌چیزی تغییر نمی‌کنه. 04:47.500 --> 04:48.990 ‫معلومه! 04:48.990 --> 04:51.300 ‫مگه بین تو و شینا هم همین‌طور نیست؟ 04:51.300 --> 04:53.800 ‫اوه... اوهوم. 04:55.150 --> 04:59.990 ‫امروز یکم پکر به نظر می‌رسی، ‫میمی-چان. اتفاق بدی افتاده؟ 05:00.430 --> 05:01.780 ‫راستش... 05:03.500 --> 05:04.760 ‫آآآه. 05:05.940 --> 05:09.070 ‫یعنی... یادش موند صبحونه بخوره؟ 05:10.360 --> 05:14.370 ‫این‌طوری فایده نداره. اومدم این‌جا تا تمرکز کنم. 05:15.590 --> 05:19.800 ‫وقتی نیستم تمرین‌های خطرناک انجام ندی ها، باشه؟ 05:20.230 --> 05:23.460 ‫اگه میمی بفهمه این‌جام، ‫بازم از دستم عصبانی می‌شه؟ 05:23.800 --> 05:24.800 ‫شینــــا! 05:25.260 --> 05:27.260 ‫نمی‌دونــــــــم! 05:27.830 --> 05:32.570 ‫میمی... همیشه‌ی خدا ازم مراقبت کرده و نگران حالم بوده، 05:33.240 --> 05:39.530 ‫ولی من هنوز حتی نمی‌دونم باید چی‌کار کنم ‫یا اصلاً چی می‌خوام. 05:39.800 --> 05:43.780 ‫می‌گما، چرا از همون اول این کارو نمی‌کرد؟ 05:43.780 --> 05:49.040 ‫اگه میمی از اول جدی‌تر می‌جنگید، انقدر کشته نمی‌دادیم. 05:49.040 --> 05:50.780 ‫راست می‌گی ها. 05:50.780 --> 05:53.420 ‫دقیقاً. پس چرا الان شروع کرده؟ 05:53.870 --> 05:55.130 ‫معلومه که براشون سوال می‌شه. 05:55.810 --> 05:58.530 ‫هیچکدوم میمی رو غرق خون و چپونده‌شده توی گونی ندیدن. 05:59.750 --> 06:06.060 ‫هیچ‌کس نمی‌دونه چطوری داره خودشو فدا می‌کنه ‫تا بقیه رو نجات بده. 06:07.230 --> 06:08.390 ‫هیچ‌کدومشون نمی‌دونن... 06:09.100 --> 06:09.940 ‫منم نمی‌دونستم. 06:11.250 --> 06:15.080 ‫میمی لطف داشت که می‌خواست ‫حقیقت تلخ رو ازمون مخفی کنه، 06:16.120 --> 06:21.150 ‫اما من با پس زدن کارهاش، اون محبتش رو نادیده گرفتم. 06:25.910 --> 06:29.930 ‫می‌تونم برم پیداش کنم و معذرت بخوام... ‫اما بعدش چی؟ 06:29.930 --> 06:31.090 ‫شینا-چان! 06:32.730 --> 06:34.190 ‫استر-سنپای. 06:35.870 --> 06:40.140 ‫بالأخره پیدات کردم! رفتم اتاقتون، ‫ولی هیچ‌کس اون‌جا نبود. 06:40.140 --> 06:43.260 ‫اوه، تنهایی، شینا-چان؟ ‫میمی-چان کجاست؟ 06:43.260 --> 06:46.640 ‫عــا... چیزه... باهاش کاری داشتین؟ 06:47.130 --> 06:52.020 ‫می‌خواستم ازش تشکر کنم. ‫توی نبرد قبلی جونمون رو نجات داد. 06:52.600 --> 06:55.320 ‫دیروز فرصت نشد بهش بگم. 06:57.270 --> 07:00.230 ‫میمی-چان صحیح و سالم برگشت؟ 07:02.240 --> 07:03.220 ‫بله. 07:03.220 --> 07:04.710 ‫خداروشکر! 07:05.200 --> 07:07.110 ‫خب پس، بیا بگیر! 07:07.110 --> 07:08.410 ‫ا ــ اینا چیه دیگه؟ 07:08.410 --> 07:10.060 ‫واسه شما دوتاست که بخورین. 07:10.650 --> 07:12.570 ‫نمی‌تونیم این‌همه رو قبول کنیم! 07:12.570 --> 07:15.880 ‫خیلی‌خب، پس هرچقدر که می‌تونی ببری ‫بردار. 07:15.880 --> 07:17.720 ‫خیلی ممنونم. 07:18.260 --> 07:19.400 ‫شینا-چان. 07:20.910 --> 07:22.120 ‫تلاشتو بکن. 07:23.580 --> 07:26.170 ‫خیلی... ممنونم. 07:28.070 --> 07:33.870 ‫آره، شینا همه‌ش بهم دستور می‌ده! ‫با اینکه اصلاً حق با من بود. 07:33.870 --> 07:35.520 ‫که این‌طور. 07:35.910 --> 07:40.190 ‫به‌نظر میاد جفتتون دارین سعی می‌کنین ‫هوای همدیگه رو داشته باشین، 07:40.190 --> 07:43.000 ‫واسه همین حیفه که ‫تبدیل به دعوا شده. 07:43.700 --> 07:44.870 ‫آری؟ 07:44.870 --> 07:45.650 ‫جانم؟ 07:46.020 --> 07:49.160 ‫تو هم هیچ‌وقت با سیران دعوات می‌شد؟ 07:50.830 --> 07:53.680 ‫خب، آره... همیشه دعوا داشتیم. 07:53.680 --> 07:55.890 ‫عـــــه؟ با اینکه ‫انقدر باهم خوب بودین؟ 08:05.430 --> 08:07.930 ‫آری؟ ای بابا، آری پاشو دیگه. 08:09.040 --> 08:11.260 ‫اگه این‌طوری بخوابی، سرما می‌خوریا. 08:11.670 --> 08:14.240 ‫پس مشق‌هایی که مونده چی؟ 08:14.240 --> 08:16.850 ‫هوم... فردا صبح. 08:19.680 --> 08:22.390 ‫قول دادیم امشب تمومشون کنیم. 08:22.390 --> 08:24.360 ‫واقعاً؟ 08:26.220 --> 08:30.420 ‫ای بابا. اگه قرار باشه این‌طوری کنی، ‫خودم تنهایی انجامش می‌دم. 08:31.280 --> 08:32.310 ‫ایش. 08:34.700 --> 08:36.580 ‫هی، اون‌طوری نگام نکن. 08:36.850 --> 08:39.930 ‫خودت گفتی بعد تموم شدن تکالیف باهم بخوابیم. 08:40.610 --> 08:43.020 ‫فقط می‌خواستم یه استراحت کوتاه بکنم. 08:43.020 --> 08:45.320 ‫خیلی‌خب، وقتی سرما خوردی نیای پیشم غر بزنی ها. 08:46.930 --> 08:48.510 ‫عـــــــــه. 08:48.510 --> 08:53.090 ‫من و سیران فقط اخلاق‌هامون ‫خیلی باهم فرق داشت. 08:53.090 --> 08:54.760 ‫چطوری آشتی می‌کردین؟ 08:54.760 --> 08:55.640 ‫عــــه؟ 08:55.640 --> 08:58.140 ‫دعوا کِی تموم می‌شه؟ 08:58.990 --> 09:00.350 ‫خب... 09:14.150 --> 09:15.200 ‫چی می‌خوای؟ 09:16.790 --> 09:17.990 ‫هیچی. 09:27.860 --> 09:33.970 ‫چی بگم... فکر نکنم تا وقتی این‌جا قایم شدی، ‫این قضیه تموم بشه. 09:37.180 --> 09:39.670 ‫توجه فرمایید. توجه فرمایید. 09:39.670 --> 09:43.580 ‫دانش‌آموزان زیر باید به درِ ورودی ‫مراجعه کرده و آماده‌ی اعزام شوند: 09:43.580 --> 09:44.770 ‫۱۴۰۷، 09:45.570 --> 09:47.240 ‫۱۶۱۷، 09:47.570 --> 09:49.190 ‫۱۶۲۱... 09:48.110 --> 09:49.190 ‫میمی... 10:01.420 --> 10:02.930 ‫بیا جیم بزنیم بریم بازی، پسر. 10:02.930 --> 10:04.890 ‫وای لعنتی، اومی-سنسه‌ست! 10:04.890 --> 10:06.930 ‫هوی، صداتو بیار پایین! 10:07.560 --> 10:09.990 ‫مطمئنی؟ نمی‌خوای دعواشون کنی؟ 10:09.990 --> 10:15.700 ‫نه، برام مهم نیست. دانش‌آموزها می‌تونن ‫اوقات فراغت‌شون رو هرطور دوست دارن بگذرونن. 10:15.700 --> 10:18.390 ‫عجب! پس سر بعضی چیزها هم ‫می‌تونی خونسرد باشی؟ 10:18.390 --> 10:20.680 ‫فکر نکنم شما در جایگاهی باشین ‫که بخواین قضاوت کنین. 10:20.680 --> 10:24.160 ‫شوکه شدم که انقدر دل‌رحمی، ‫اومی-سنسه. 10:24.560 --> 10:26.880 ‫مهم داشتن رویکردی متعادله، پس— 10:26.880 --> 10:27.640 ‫می‌گم... 10:29.110 --> 10:30.700 ‫توتسوکی-سان؟ 10:30.700 --> 10:34.040 ‫ببخشید... میمی رفته به میدون نبرد؟ 10:34.040 --> 10:35.820 ‫لازم نیست نگران باشی. 10:36.090 --> 10:38.170 ‫اون همیشه برمی‌گرده، مگه نه؟ 10:40.340 --> 10:42.260 ‫اتفاقی افتاده؟ 10:42.260 --> 10:43.540 ‫راستش، 10:43.880 --> 10:46.290 ‫من و میمی سر یه موضوعی اختلاف نظر داشتیم... 10:47.250 --> 10:48.910 ‫و دعوای بدی کردیم، 10:48.910 --> 10:52.210 ‫هیچ‌کدوم‌مون هم کوتاه نیومدیم، ‫واسه همین هنوز آشتی نکردیم. 10:53.170 --> 10:55.100 ‫آخ، جوونی. 10:58.010 --> 11:00.070 ‫توتسوکی-سان، امیدوارم تو و کاگاری-سان... 11:00.620 --> 11:03.600 ‫بتونید به راه‌حلی برسید که برای جفتتون قابل قبول باشه. 11:04.690 --> 11:05.560 ‫ممنونم. 11:08.650 --> 11:11.320 ‫عجیبه که اون دوتا ‫باهم بحث‌شون شده. 11:11.320 --> 11:12.980 ‫آره، مگه نه؟ 11:12.980 --> 11:17.780 ‫انگار میمی ما، که بی‌خیالِ همه‌چی ‫می‌ره وسط میدون جنگ، 11:18.490 --> 11:21.700 ‫یهو شبیه یه دختر معمولی و نرمال شده. 11:30.210 --> 11:32.000 ‫سنسه، حالتون خوبه؟ 11:32.550 --> 11:33.990 ‫راستش... 11:34.480 --> 11:37.510 ‫یه دسته از دشمنا که توی جنگل مجاور ‫نفوذ کرده بودن بهمون شبیخون زدن، 11:38.110 --> 11:40.520 ‫درست وقتی که داشتم میمی رو برمی‌گردوندم. 11:43.810 --> 11:45.140 ‫چی شده؟ 11:45.420 --> 11:46.750 ‫لطفاً به وضعیتشون رسیدگی کنید! 11:46.750 --> 11:48.240 ‫عـــــه؟ وایسا! 11:57.990 --> 12:03.790 ‫می‌دونم که ضعیفم... ‫و توی مبارزه به هیچ دردی نمی‌خورم. 12:03.790 --> 12:04.660 ‫اما... 12:05.700 --> 12:07.570 ‫نمی‌تونم فقط بایستم و دست رو دست بذارم. 12:08.500 --> 12:10.720 ‫باید برم و به میمی کمک کنم! 12:24.030 --> 12:25.060 ‫میمی؟ 12:25.340 --> 12:27.520 ‫میمی! میمی! 12:30.190 --> 12:31.310 ‫میمی. 12:31.310 --> 12:32.940 ‫هوی، صدایی شنیدی؟ 12:33.350 --> 12:36.670 ‫از کجا؟ اون هیولا دیگه نفس‌های آخرشه. 12:37.150 --> 12:41.170 ‫باید خونسرد باشم. جادوی من اون‌قدر قوی نیست ‫که شکستشون بده. 12:41.590 --> 12:42.560 ‫هرچند... 12:46.180 --> 12:50.840 ‫یه کاری هست که همین الان از دستم برمیاد. ‫کاری که می‌تونم برای میمی بکنم. 13:04.360 --> 13:06.350 ‫شیـ... ـنا؟ 13:06.970 --> 13:08.090 ‫میمی. 13:08.560 --> 13:10.100 ‫پیدات کـــــــردم! 13:17.260 --> 13:21.320 ‫شینا، این‌جا چی‌کار می‌کنی؟! ‫خطر از بیخ گوشت رد شد! 13:22.320 --> 13:23.320 ‫میمی. 13:25.630 --> 13:29.120 ‫تو همیشه همین‌طوری می‌جنگیدی؟ 13:30.830 --> 13:32.010 ‫آره، همین‌طوری. 13:51.590 --> 13:52.490 ‫خواب بود؟ 13:56.860 --> 14:00.270 ‫نکنه همه‌ش خواب بوده... اما... 14:00.650 --> 14:01.940 ‫شینا؟ 14:06.690 --> 14:08.240 ‫شینا... 14:09.280 --> 14:10.190 ‫میمی. 14:16.380 --> 14:17.160 ‫اوه! 14:17.160 --> 14:17.850 ‫عــــه؟ 14:19.150 --> 14:21.530 ‫ما هنوز باهم قهریم. 14:22.390 --> 14:27.690 ‫دلم می‌خواد آشتی کنیم... ولی هنوزم فکر نمی‌کنم حرف اشتباهی زده باشم. 14:28.410 --> 14:31.520 ‫واسه همین نمی‌دونم باید چی‌کار کنم. 14:33.110 --> 14:36.020 ‫پس چطوره اول من معذرت بخوام؟ 14:36.020 --> 14:36.700 ‫ها؟ 14:37.520 --> 14:38.400 ‫میمی... 14:39.110 --> 14:43.990 ‫نمی‌خواستی نگران بشم، واسه همین هروقت ‫آسیب می‌دیدی، ازم مخفیش می‌کردی. 14:43.990 --> 14:48.620 ‫می‌دونستی اگه زخمی ببینمت گریه‌م می‌گیره، ‫واسه همین نمی‌خواستی بهم بگی. 14:49.530 --> 14:54.280 ‫وقتی از دستت عصبانی شدم اصلاً ‫احساست رو درک نکردم. ‫معذرت می‌خوام. 14:55.880 --> 14:58.330 ‫پس... یعنی الان آشتی کردیم؟ 14:57.540 --> 14:58.330 ‫ولی... 14:59.390 --> 15:02.870 ‫من هنوزم نمی‌تونم با این طرز رفتارت ‫موافقت کنم. 15:03.650 --> 15:06.640 ‫هنوزم از این وضعیتی که هست راضی نیستم. 15:08.090 --> 15:12.110 ‫چرا آخه؟! این یعنی هنوزم نمی‌تونیم آشتی کنیم! 15:14.930 --> 15:19.700 ‫بازم می‌خوای توی نبرد اون‌طوری ‫به خودت فشار بیاری؟ 15:19.700 --> 15:23.560 ‫آره. چون فقط منم که از پسش برمیام. 15:24.140 --> 15:25.000 ‫خیلی‌خب. 15:25.530 --> 15:29.020 ‫پس منم تمرین جادوم رو متوقف نمی‌کنم. 15:29.020 --> 15:30.040 ‫عـــــه؟ 15:30.040 --> 15:34.700 ‫هنوز وضع فعلی رو قبول ندارم، ‫اما با واقعیت روبه‌رو می‌شم. 15:34.700 --> 15:37.680 ‫ولی آخه چرا؟ چرا نمی‌شه همین‌طوری که هستیم بمونیم؟ 15:37.680 --> 15:40.890 ‫منظورم اینه که همیشه توی امتحانات ‫نمره‌های عالی می‌گیری، 15:40.890 --> 15:45.500 ‫کوکی‌ها و کوفته‌برنجی‌های خیلی ‫خوشمزه درست می‌کنی، ‫توی تمیزکاری واردی، 15:45.500 --> 15:48.990 ‫همه‌چی رو درباره‌ی گل‌ها بلدی، ‫توی تخت کنار تو حس خیلی گرم و دنجی دارم. 15:49.430 --> 15:51.550 ‫چرا اینا کافی نیست؟ 15:52.750 --> 15:54.170 ‫تقصیر منه؟ 15:54.680 --> 15:58.320 ‫تقصیر منه که نمی‌تونیم ‫همه‌چیو مثل قبل نگه داریم؟ 15:58.740 --> 16:00.050 ‫نه، اصلاً. 16:01.650 --> 16:06.860 ‫بعد از دیدن تو بود که بالأخره فهمیدم ‫وقت تغییر رسیده. 16:07.210 --> 16:10.960 ‫حالا که باهمیم، نمی‌خواستم فقط تو کسی باشی ‫که منو نجات می‌ده. 16:10.960 --> 16:14.970 ‫می‌خواستم مفید باشم. ‫می‌خواستم منم تکیه‌گاهت باشم. 16:15.940 --> 16:22.920 ‫اما هنوز از پس هیچ‌کاری برنمیومدم. ‫از ضعف خودم بی‌نهایت سرخورده شده بودم. 16:23.320 --> 16:27.050 ‫دلیلی که با وجود همه‌ی این‌ها بالأخره می‌تونم ‫رو به جلو حرکت کنم، 16:27.510 --> 16:29.880 ‫اینه که تو رو کنارم دارم، میمی. 16:33.130 --> 16:34.190 ‫منم همین‌طور. 16:36.770 --> 16:40.880 ‫از وقتی با تو آشنا شدم، شینا... دیگه تنها نبودم. 16:41.270 --> 16:41.920 ‫اوهوم. 16:43.110 --> 16:48.500 ‫می‌دونم که خیلی وقت بود کاملاً تنها بودی. 16:49.260 --> 16:54.450 ‫پس... واسه همین، الان ازت می‌خوام... ‫بذاری منم ازت محافظت کنم. 16:55.000 --> 16:56.000 ‫خواهش می‌کنم. 16:56.740 --> 17:01.960 ‫اون‌وقت... اگه بازم لت‌وپار برگشتم، ‫قول می‌دی گریه نکنی؟ 17:01.960 --> 17:04.320 ‫خـ ــ خب... 17:04.710 --> 17:06.920 ‫اشکالی نداره اگه فقط یه ذره گریه کنی. 17:07.240 --> 17:10.880 ‫ولی در عوض، می‌خوام یه کاری برام بکنی. 17:11.300 --> 17:12.250 ‫چه کاری؟ 17:13.160 --> 17:14.850 ‫نرو جایی. 17:15.850 --> 17:21.620 ‫شینا، هیچ‌وقت تنهام نذار. ‫منو ول نکن. 17:21.620 --> 17:23.610 ‫اوهوم. همین‌جا پیشت می‌مونم. 17:24.100 --> 17:27.310 ‫راستش، بازم دلم نمی‌خواد ‫زیاد گریه کنی. 17:28.230 --> 17:30.550 ‫وقتی لبخند می‌زنی خیلی بیشتر دوستت دارم. 17:33.160 --> 17:34.460 ‫منم لبخند تو رو دوست دارم. 17:45.980 --> 17:47.590 ‫فردا هم تعطیلیم. 17:48.060 --> 17:49.050 ‫آره، تعطیلیم! 17:49.550 --> 17:52.910 ‫مشق هم نداریم! ‫دلت می‌خواد چی‌کار کنیم؟ 17:52.910 --> 17:55.540 ‫چطوره یه روز بی‌خیالی داشته باشیم؟ 17:56.670 --> 17:58.630 ‫روز بی‌خیالی؟ 17:58.630 --> 17:59.220 ‫اوهوم. 17:59.830 --> 18:04.620 ‫هروقت دلمون خواست بیدار می‌شیم ‫و هرکاری دلمون خواست... یا نخواست، انجام می‌دیم! 18:04.620 --> 18:08.320 ‫چه عالی! یعنی برای تو هم ‫روز بی‌خیالیه دیگه، درسته؟ 18:08.740 --> 18:09.820 ‫برای من؟ 18:09.820 --> 18:14.980 ‫آره، شینا. تو همیشه یا کتاب می‌خونی ‫یا می‌ری سر وقت گل و گیاه‌هات یا یه کاری می‌کنی. 18:14.980 --> 18:19.740 ‫در این صورت، می‌تونم حداقل وقتی خوابی ‫یکم تمیزکاری کنم؟ 18:19.740 --> 18:24.000 ‫خواهش می‌کنم. با من بی‌خیالِ همه‌چی باش. 18:24.790 --> 18:25.520 ‫باشه؟ 18:34.560 --> 18:42.100 ‫بیدار شدیم، یه کوکی خوردیم، دوباره ‫رفتیم توی تخت، ‫و حالا دیگه نزدیک ظهره. 18:45.260 --> 18:46.980 ‫داره خواب غذا خوردن می‌بینه! 18:46.980 --> 18:51.020 ‫الان وقتشه که یه نگاهی ‫به کتاب گیاهان داروییم بندازم... 18:52.160 --> 18:55.280 ‫هرچی بیشتر تقلا می‌کنم، محکم‌تر فشارم می‌ده! 18:55.280 --> 18:58.240 ‫گمونم چاره‌ای جز دوباره خوابیدن ندارم. 18:59.740 --> 19:02.450 ‫تا بعدازظهر از تخت بیرون نیومدیم. 19:02.450 --> 19:04.750 ‫اوه، سلام به دختر کوفته‌برنجی. 19:05.420 --> 19:07.240 ‫یه چیز عالی برات دارم. 19:08.550 --> 19:10.250 ‫وااااااااای! 19:10.250 --> 19:11.960 ‫توت‌فرنگی! 19:11.960 --> 19:13.930 ‫میای مربای توت‌فرنگی درست کنیم؟ 19:13.930 --> 19:16.390 ‫شینا، بلدی مربا درست کنی؟ 20:42.470 --> 20:44.970 ‫انگار مربا هم درست کردیم. 20:44.970 --> 20:46.270 ‫انگار که آره. 20:46.270 --> 20:48.730 ‫فکر کنم روز بی‌خیالی‌مون شکست خورد. 20:48.730 --> 20:50.350 ‫یه شکست سنگین. 20:50.740 --> 20:53.490 ‫بیا فردا مربا رو با نون امتحان کنیم. 20:53.490 --> 20:54.880 ‫حتماً، همین کارو می‌کنیم. 20:59.430 --> 21:01.770 ‫می‌خوای بذاری همه‌چی همین‌طوری پیش بره؟ 21:01.770 --> 21:02.950 ‫منظورت چیه؟ 21:02.950 --> 21:04.780 ‫منظورم درباره‌ی میمیه. 21:04.780 --> 21:07.070 ‫نسبت به زمانی که توی قرنطینه بود... 21:07.080 --> 21:09.370 ‫خودآگاهیش خیلی سریع‌تر داره رشد می‌کنه. 21:09.370 --> 21:10.790 ‫مگه چیز بدیه؟ 21:11.260 --> 21:12.610 ‫خوبه یعنی؟ 21:13.230 --> 21:16.850 ‫با هرکی آشنا بشه، هرچیزی به دست بیاره، 21:16.850 --> 21:20.300 ‫بالأخره رفتنشون رو می‌بینه، چون خودش هیچ‌وقت نمی‌میره. 21:20.890 --> 21:25.840 ‫و اون حس عمیقِ از دست دادن، ‫تا ابد شکنجه‌ش می‌ده. 21:25.840 --> 21:29.980 ‫پس نباید هیچ چیزی داشته باشه چون قراره از دستش بده؟ 21:30.380 --> 21:33.140 ‫این نظرت زیاد شبیه حرفای یه استاد دانشگاه نیست ها، سنسه. 21:33.830 --> 21:36.360 ‫اگه با شینا-چان آشنا نشده بود، قبول... 21:36.360 --> 21:39.640 ‫شاید هیچ‌وقت نمی‌فهمید ‫واقعاً چقدر تنها بوده. 21:41.170 --> 21:42.700 ‫ولی، می‌دونی چیه... 21:43.180 --> 21:48.090 ‫به‌دست آوردن و بعد از دست دادن، ‫آشنا شدن و بعد جدا شدن... 21:48.950 --> 21:52.220 ‫هیچ موجود زنده‌ای نمی‌تونه ‫جلوی این روند رو بگیره. 21:52.220 --> 21:55.650 ‫گاهی وقتا خاطره‌ی همون چیزهایی که ‫از دست رفتن ‫باعث زنده موندن آدما می‌شه. 21:56.650 --> 22:01.190 ‫بچه‌ها خودشون باید انتخاب کنن. ‫ما بزرگ‌ترها فقط باید گزینه‌ها رو بهشون نشون بدیم. 22:02.080 --> 22:03.050 ‫درسته. 22:03.690 --> 22:06.100 ‫بیا مراقبشون باشیم، اومی-سنسه... 22:07.390 --> 22:08.720 ‫تا خودشون تصمیم بگیرن که می‌خوان چی‌کار کنن. 22:08.740 --> 22:18.740 [‫::‬ فیلمولـوژی | مرجع دانلود فیلم و سریال ::] [ filmology.cc ]